Nefes almayı bıraktım. Uzun zaman önce yosun tutan tabakanın onun ayakları altında nasıl yapışkan ve ıslak bir ses çıkardığını duydum. Neredeyse çıplak kalan bedenimle karşısında tamamen savunmasızdım. Küçüklüğümden bu yana bir parçam haline gelen hançerim benden alınmıştı ve çıplak ellerim, bir canavarın kalın boynunu kırmak için fazla narindi. Çok geçmeden o ağır adımlar zindanın dar, köhne girişinde kesildi. Gölgesi karanlığın bittiği yere düştüğünde, orada karanlıktan daha tehlikeli bir şeyin yansımasını gördüm. Ölümün. Yutkundum. Henüz gölgelerin içinden tamamen çıkmamıştı. Ama karanlığın içinde öylece dikilip bana baktığını hayal etmek bile yetmişti. Tek istediğim, arkama bakmadan ondan kaçmaktı. Nereye ve nasıl olacağı umurumda değildi.

Tüm diyar, doğudaki savaş yüzünden kaosa sürüklenmiştir. İmparatorluğu ayakta tutmanın ve Wisteria'yı kurtarmanın tek yolu ise Saige Nerth ve Zaiden Regheena'nın kimsenin neye benzediğini bilmediği bir kahini bulmasıdır.