Başlarına büyük bela aldıklarından habersizdiler çün ki ben intikamımı almadan durmam!

O gece bir silah ateşlendi, Ama ölen ben değildim. Kurşun bedenimi değil, geçmişimi delip geçti, Ve ben küllerimden doğdum. Kaçtım, Kurtuldum, Ya da ben öyle sandım. Hayat acımasızdı, Kemiklerime sapladığı hançeri her nefesimde daha derine batırırken çürüdüm, Lanetli bedenimdeki nefeslerim tükendiğinde tabutumun kapağı gıcırdadı, Sırtıma kazınan ölüm saatime baktım, Vakit dolmadan almam gereken bir intikam vardı. "Sen avcı, benim ruhumda kayıplar bıraktın. Ben onların her birini günlüğüme yazdım. Kork benden, ölüm bizi ayırana dek." Gölgelerin arasında, çakan şimşeğin, esen rüzgarın, yağan yağmurunun ardından yeryüzünü paramparça etmek isteyen gök gürültüsünün sesi duyulmuş. "Emin misin cadı!" 🎲 NOT: Yetişkin içerik, kan, şiddet, kendine zarar verme, cinayet barındırır. Fantastik kurgu değildir.

Ben kendi içimde yanlızdım.hep üzgün, hep kırgın ve her zaman aynadaki yansımasına küskün... Ben buyum işte herkes için, Serap. Serap Arıkan Ulaşılamayan, eksik kalan Serap. ​"Herkesin var sandığı ama aslında hiç olmamış bir yanılsamadan ibarettim." ​Hayat, Serap Arıkan için henüz on yaşındayken en acımasız yüzünü göstermişti. Dünyanın yükü o küçük omuzlarına ağır geldiğinde, çareyi bir yansımanın arkasına gizlenmekte buldu. Kendine görünmezden duvarlar ördü, maskeler taktı ve Efes Anadolu Lisesi'nin koridorlarında insanlara sadece görmelerini istediği o kusursuz, dertsiz yanılsamayı sundu. Kimse o maskenin altındaki hüzünlü ve eksik kalmış çocuğu görmedi. ​Ta ki Barış Soykan o kapıdan içeri girene kadar... ​Barış'ın okula gelişiyle birlikte, sadece Efes Anadolu Lisesi'ndeki dengeler değil, Serap'ın yıllarca büyük bir titizlikle inşa ettiği o sahte dünya da sarsılmaya başlar. Barış, Serap'ın herkesten sakladığı, sırlarını emanet ettiği o aynayı büyük bir gürültüyle çatlatır. Aynanın kırılmasıyla geçmişin keskin kırıkları birer birer hayatlarına batarken, maskelerin ardındaki gerçek Serap'la yüzleşme zamanı gelmiştir. ​Çünkü Barış Soykan'ın getirdiği fırtınada, hiçbir yansıma eskisi gibi kusursuz kalamayacaktır. ​Sustuğunuz yerden kırılan bir hayatın, unufak olmuş maskelerin ve Efes Anadolu Lisesi'nin koridorlarında filizlenen melankolik bir gerçekliğin hikayesi...

Hayaller çocukken güzeldir ama büyüdükçe insanlar hayatlarında hayallerin yeri olmadığını anlarlar. Gerçeklik benlikleri ele geçirmiştir. Acı, bedenleri kavurup hayalleri, acı dolu hayatlara ve yaşanmışlıklara çevirmiştir. Bu hikayede hayallerin yeri yok sadece gerçekler var...

Siz: İnek demezsem şempanze diyebilir miyimmm? İnek: Nalan. Neden hayvan isimleri? . . . . 12.04.2026...

"Bizim için yaşa sevgilim..." Birbirlerini delicesine seven iki insan... Aralarına giren düşmanlar... Ve uğruna ölünecek kadar büyük bir aşk... Zinşah ve Şeran'ın hikâyesinde hiçbir şey göründüğü gibi değil. Çünkü bazı aşklar kavuşmak için değil, efsane olmak için yaşanır. Zinşah&Şêran Hikayemiz başlasın...

Hayat bazıları için milimetrik hesaplanmış bir kronometre, bazıları içinse nereye eseceği belli olmayan bir Karadeniz rüzgarıydı. İki farklı dünya, iki farklı kod. Biri düzeni bozmak için doğmuş bir asker kızı, diğeri yeraltı dünyasının düzenini tek başına sağlayan bir mafya lideri. Bu hikaye Aras Kandemir'in yeraltı dünyasındaki katı kuralları ile Bahar Alkan'ın genlerine işlemiş askeri disiplin kodlarının, aralarındaki o kuralsız ve rahat çekimi nasıl "kaybolduğunu" belirliyor. Yani Aras'ın yeraltı raconları ile Bahar'ın babasından kalan askeri kodların çarpışmasını anlatır.

"Başka bir bedendeyim, niye anlamıyorsun?" dediğimde sesim titriyordu. Gözlerimde biriken yaşlar artık görüşümü bulanıklaştıracak kadar çoğalmıştı. Ona yaklaşmaya çalıştıkça içimde büyüyen korku beni geri çekiyor, parmaklarının arasına kendi ellerimi bırakmak isterken bile zihnim bana bunun imkânsız olduğunu haykırıyordu. Onunla sokakta yan yana yürüyemeyecektim... insanların içinde elini tutup gülümseyemeyecektim... başımı omzuna koyup "ben buradayım" diyemeyecektim. Bir adım attı bana doğru. O küçücük adım bile kalbimin ritmini bozmuştu. Aramızda kalan o ince mesafe tamamen kaybolurken sırtım istemsizce gerilmişti. Şimdi nefesi yüzüme değecek kadar yakındı. Mavi gözleri gözlerime kilitlenmişti; o bakışların içinde öfke vardı, korku vardı, çaresizlik vardı ama hepsinden daha yoğun olan şey sevgiydi. "Hangi bedende olursan ol, senden uzak duracak değilim, Deniz." Kelimeleri ağır ağır dudaklarından dökülürken gözlerini bir saniye bile gözlerimden ayırmıyordu. Sanki beni ikna etmek için değil de, içimdeki bütün korkularla kavga etmek için konuşuyordu. Parmakları hafifçe yüzüme yaklaşmış ama bana dokunmaya cesaret edememişti. "Durmalısın..." dedim. O kelimeyi söylemek canımı acıtıyordu. Dudaklarım titredi. Sesim o kadar kısılmıştı ki kendi söylediğimi kendim bile zor duyuyordum. Ama gerçek buydu. Ben başkasının bedenine hapsolmuştum.... ***

"Ölüler artık isteselerde ağlayamazlar Kabalcı'nın Kızı... Cesetlerinin saçları çürürken , etleri larvalanırken , göz oyuntularına böcekler yuva yaparken ve beden toprağa karışıp erirken canları yanmıyor mudur dersin?" Yüzünde ki gülümsemede kalmaya devam ettim. Yaşadığı tüm o kanı , vahşeti , acı dolu çığlıkları , acımasızlıkları , kötü kokuları... Ve aşkı , tutkuyu , hülyaları... Her birini aynı anda taşıyordu onun gülümseyişi. Gülümsüyordu , her şeye rağmen. Sabrediyordu , o yine de günü kurtarmaya çalışıyordu. Fısıldadı. "Fikrimce canları yanıyor..." Ve yüzünde ki gülümseme bir anda kayboldu. Kan toplayan irislerine ve tuhaf , büyülü yüzüne tepeden bir şey damladı. Bir kan damlası... Sol gözünün altından çenesine , doğrudan akarken ben birşeyleri anlamaya başladım. Biz rol gereği değil , gerçekten de bize vaadedilen bu kaderin dilencisiydik. Biz Kader Dilencileri'ydik... Kimi kaderinden kaçar , kimi kaderine lanet okur ama "Kader Dilencileri"... Onlar savaşırlar. Bir banka düşünün... Kurulduğu günden itibaren cehennemden bir haber olan insanlığa cehennemi yaşatan , nice hayat bitirip nice hayatı da dirilten... Kendi kaderlerini beğenmeyip isyanda bulunan insanlar , bir gün onlara ; sadece bir adamın parası ile tüm ülkeye hükmedeceği gerçeği söylenseydi inanırlar mıydı buna? Kendikilerini beğenmeyip hâlâ başkalarından kader dinlenmeye devam ederler miydi? Bankalar... Bir banka ne kadar güvenilirdir?

"Ulaşamıyorum. Sana ulaşamıyorum." "Bende, ben de sana ulaşamıyorum Süsen Çiçeği..." 🖤♟️ ____________________________________________________ BERÂİV HABER TV : Ülkenin rejimiyle başlayan yasaklar ülkeyi altüst etti! Kadınlara verilen haklar yine git gide azalıyorken, erkeklerin hakları kadınlardan üstün tutulmaya devam ediyor. Cumhurbaşkanının beyanına göre; çocuklar erken yaşta ailelerinden koparılıp iş hayatına atılacak... ____________________________________________________ "MÂTEM" "Ölmek istiyorum, artık dayanamıyorum!" "Azrailin gelinceye dek ölemezsin Süsen Çiçeğim." ____________________________________________________ YAYINLANMA TARİHİ: NİSAN 11, 2026 -DRAM, Aksiyon, hayat hikayesi. KISMEN GERÇEK HAYATTAN UYARLANMIŞTIR* Bu kitap hiçbir kişi ve kurum tarafından Çalınamaz ve ya KİTAP OLARAK SATIŞA SUNULAMAZ.