Dört yaşında, yalnız, sessiz ve hep kucakladığı bir ayıcıkla hayata tutunan minik bir kalp... Açelya'nın dünyasında oyun arkadaşları yoktu, örülü saçlar hayaldi, gülümsemelerse çok uzaktaydı. Yetimhanenin soğuk duvarları arasında, tek dostu kahverengi peluş ayısı Momo'ydu. Ta ki o gün parkta karşılaştığı o adamla göz göze gelene kadar. Şahin, soğukluğuyla tanınan genç bir adamken, bir çocuğun peltek sesiyle yeniden gülmeyi hatırladı. Korkut Ailesi'nin kalabalık ama sevgi dolu evinde, küçük bir kız için yer açıldı. Küçük adımlarla girilen büyük bir hikâye başladı. Bu kitap; Açelya'nın yuva buluşunu, Bir ailenin eksik parçasını tamamlayışını, Ve kalbin yalnızca kan değil, sevgiyle de bağ kurduğunu anlatıyor. Kimi zaman gözlerin dolacak, kimi zaman kalbin ısınacak. Ama en çok da şunu hissedeceksin: Aile, bazen kanla değil, kalple kurulur.

Aile sevgisinden uzak ve yalnız bir şekilde büyüyerek, soğuk ve umursamaz birine dönüşen bir genç kız. On sekiz yaşında karşısına çıkan biyolojik ailesiyle, yıllardır ondan esirgenen aile sevgisi ve bağını bulabilecek mi?

"Bunu benden nasıl saklarsın ya? Senelerce hem de. Babamı, abilerimi benden gizleme hakkını kimden aldın sen?" annem yüzüme dahi bakmazken daha çok sinirlendim. "Sana diyorum be kadın! "sonunda önünde duran evraktan başını kaldırdı. Duygusuzca bana bakıp göz devirdi. "Varlıklarını yeni ögrendiğin, senin varlığından bile haberdar olmayanlar için," evraklara baktı tekrar. Umursamadı bile. "...benim başımı ağrıtma. Git odanda istediğin gibi zırla!" derin nefes alıp verirken gelecek olacak krizi tahmin edebiliyordum. Oda üzerime doğru gelirken derin nefesler verdim. "Sen nasıl bir annesin? Orada senin 4 oğlun daha var ya! 4 oğlun,çocuğun!" Annem oflayıp dosyadan sayfa değiştirdi. "Odanın yolunu biliyorsun." gözlerimi kısarken o an karar verdim. En doğru karar olup olmadığını sorgulamadım bile. "Babam ve abilerimin yanına gideceğim. "annem histerik bir şekilde güldü. "Güle güle. 2 haftaya kalmaz ağlayarak eve geri döneceğini biliyorum." omuzlarımı dikleştirirken daha emindim artık. "Artık Soylubey olmayacağım anne! Alçin Soylubey olmayacağım!"odadan kapıyı çarparak çıkarken artık tek düşündüğüm,bunu nasıl yapacağımdı.

Hep beraber 17 yılımın nasıl mahvolduğunu izliyoruz. 17 yılın ardından benimle aynı gün doğan kızla karıştığımız ortaya çıkıyordu. Gerçek sandığım ailem her ne kadar bu güne kadar bana hem fiziksel hem ruhsal şiddet uygulasalar da 17 yıl yani boru mu? Bu bir abi kitabıdır. küfür içerir. teşekkürler<3

-Gerçek ailem kurgusu- 17 yıl sonra gelmişler biyolojik aileniz diyorlar. Hadi oğlum, nerede bende o şans? TAMAMLANDI✅

Gerçek ailem kurgusu dur... Ben Aleska soyadı ve ailesi olmayan ama binlerce hayranı olan kız... Ben Minel Sayra Aksoy soyadı olan ve sözde bir ailesi olan kız... ************ " Üçüzlerin zaten bir dördüze ihtiyacı yok onlar zaten tamlar , bizimde bir kardeşe ihtiyacımız yok seni bir tek annem ve babam sever ki onlarda senin gerçek yüzünü gördüklerinde seni sevmeyi bırakacaklardir..." " Benimde zaten bir aileye ihtiyacım yok..." Benim bir aileye ihtiyacım vardı... Üçüzler belki kendilerini tam hissediyordu ama ben kendimi tam hissetmiyordum... ************* " Biz de artık abi deme aşamasına mı geçsek ?!" Diyen Barış abiye kaydı bakışlarım. " Daha değil..." Diye mırıldandım hafif tebessüm ederek . Onlara sahip olduğum için artık kendimi dünyanın en şanslı insanı hissediyordum... ( İlk 4-5 bölüm sıkıcı ve ergence gelebilir ama daha sonra düzeliyor merak etmeyin ) ( Kitap final verdikten sonra düzenlenecektir bu yüzden okurken yazım yanlışlarına ve noktalama işaretlerine fazla takılmayın hızlı yazdığım için çok dikkat etmiyorum haberiniz olsun)

Tüm yaşanmışlıklarının 'yanlıştan' ibaret olduğunu öğrenen bir kadın, yıllarca bir başkasını seven, canları bilen bir aile.. kader onları yıllar sonra bir araya getirmişti. Klasik bir karıştırılmış bebek hikayesi miydi bu ? Hayır, çok daha fazlasıydı. Ruhunu, benliğini, yaşam sevincini kaybetmiş bir kadın'dı Tilya. Bir robot gibiydi. Cansız.. 'Gerçek ailesi' olarak niteliklendirilen insanlar ona merhem olabilecek miydi ? Yarası aile olanı iyileştirmek mümkün müydü ki ? Peki ya neydi onu bu denli öldüren ? 《》《》《》《》《》《》《》《》《》《》《》《》《》 •Şiddet, yetişkin içerik, argo/küfür, cinsellik içeriyor!!! •Kurgu tamamen şahsıma aittir. (Ç)alınması, kopyalanması gibi durumlarda yasal işlemlee başlatılacaktır!! •Hikaye de geçen olay ve kişiler tamamen hayal ürünüdür. Gerçek hayat ile bağlantısı yoktur! •Not(1): Şahsıma ve ya kurguma yazılan hakaret ve kötü düşünce,nefret içerikli yorumlar silinecek, yazan kişi engellenecektir.. •Not(2): Mantık hataları olabilir, ona göre okuyun.. •Not(3): Berdel,töre, aşiret ve benzer konular içermektedir. •Not(4): Kitapta abi kelimesinin doğru yazımı olan 'ağabey' kullanılmaktadır. Bunu dikkate alarak başlayın lütfen. Yazılma Tarihi: ^03.05.2024^ Yayınlanma Tarihi: ^15.06.2024^ #Aşk-1 #Korku-1 #Mizah-1 #Tutku-1 #Acı-1 #Ağa-1 #Aile-1 #Ailem-1 #Gerçekailem-1 #İntikam-1 #Mafya-1 #Genelkurgu-1 #Kurguolmayan-1 #Abi-1 #Abilerim-1 #Güçlükadın-1 #Arkadaş-1 #Gizem-1

Kafa dağıtmalık, kafaya takmalık karışık çerez kurgu •★• Yᴇɴɪᴅᴇɴ ᴅᴏɢ̆ᴅᴜᴍ ʟᴀɴ! Tᴜ̈ɴᴇʟɪɴ ᴜᴄᴜ ʙᴏᴍʙᴏᴋ ʙɪʀ ʏᴇʀᴇ ᴄ̧ıᴋᴛı! abilerim kurgusu, erkek versiyon. Bu kurgu reenkarnasyon içerir! 🛸Küfür, argo ve cüzi miktarda kaos içerir.🚀 Kurgu bxb değildiя. Sadece eşcinsel bir karakter vardıя.

Acıları henüz çok yeniydi. Asla eskimezdi ki zaten. Hep yenileri açılırdı yerine. Bir anda her şeyin boşa olduğunu öğrenmişti ama o. Acılar, ağrılar ve gözyaşları... Değmiş miydi, acıları hayatının her noktasına? Bir ayna kaç defa kırılabilirdi? Bir çöptü onun hayatı. Kimse değer vermezdi ona. Ruhu paramparça bir kızdı o. Hastanede yanlışlıkla karıştırılmış, sıradan bir kız çocuğu. Ya da gerçekten yanlışlıkla mı olmuştu?