--- Kurgu bana aittir!! başlama tarihi: 14.02.26 bitiş tarihi: ? -- İki yaşında daha dünyanın nasıl bir yer olduğunu bilemeden terk edilmişti Jude, bir yetimhanede büyümüştü. Erkek bir omega olduğu için hep dışlanmış, görmezden gelinmişti. Hayatında tek istediği şey, hiç tanımadığı o sevgi sıcaklığını hissedebilmekti. Ve herkes gibi o da, bir gün ruh eşini bulduğunda mutlu bir sona kavuşacağına inanıyordu. Ama hayat... okuduğumuz peri masallarında ki gibi değildi. --- #b×b #boyslove #lgbtq #gay #omegaverse #angst #omega×alpha #mpreg #ahuzar #love #romance

Eşcinsel bir kurgudur. İki erkeğin ilişkisini konu almaktadır.

Mpreg Mahalle kurgusu Kabullenip kabullenmeme meselesi seğildi onların ki. Onlar çoktan kabul etmişti de kimse onları kabul etmemişti. Ne birbirine denk ne birbirne yakışır bulmuşlardı ikisini.

Hasan Ağa'nın büyük oğlu Mehmet Ağa, arada bir köye denetlemeye gelir. Köyün sıradan bir marabası olan Baran'la yolları kesişir. Mehmet'in küçümsemeleri Baran'ın gururunu zedelerken, bir yandan da sözlü olduğu kuzeninin gölgesi, gizli sevdalar ve törelerin ağırlığıyla Mehmet'in kaderi köyün taşlı yollarında yeniden yazılacaktır. Köy + Aşiret kurgusudur. Eşcinsel konuludur.

"Gündüzleri mahallenin hayaleti Ayaz. Geceleri şehrin en kirli sırrı Leo." Atlas, ona sahip olmak isteyen acımasız bir yeraltı prensi. Oğuz, ondan nefret ettiğini sanan korumacı bir mahalle abisi. İkisi de 'erkek' adamdı. İkisi de sınırları severdi. Ama ikisi de aynı çocuğun ekranı karşısında nefeslerini tutarken, o sınırların çoktan aşıldığını fark edemediler. Bir ekran. İki avcı. Ve piksellerin ardındaki sansürsüz gerçek. "Bana dokunamazsınız," dedi Ayaz, sesi buz gibiydi. "Sana dokunmayacağız," dedi Atlas, Oğuz'a kısa bir bakış atarak. "Seni parçalayacağız."

"SENİ YAŞATIR MIYIZ LAN?! YALANCI, İFTİRACI PİSLİK!" Toprak, oturduğu duvarın kenarında titreyen bedenini daha da küçülttü.Dışarıdaki sesler, camlara vuran taşların şangırtısıyla uyumlu, acımasız bir senfoni oluşturuyordu. "Korkut abim hapishaneden çıkıyor! CANINA OKUYACAĞIZ." Toprak'ın kulaklarını kapatan elleri, yavaşça aşağıya indi. Kolları, iki yanında cansız bir ağırlık gibi sarktı. Başını kaldırdı ve çatlak tavana baktı. Gözlerindeki donuk ifade, şimdi anlık bir dehşetle yer değiştirmişti. Korkut üç sene sonra çıkıyordu hapisten....

[BxB] Bir genç öldü. Kimsenin kalbi kırılmadı. Sonra o genç geri döndü. Ve herkes bir şeylerin çok yanlış gittiğini anladı. Aiden "Sparky" Vance öldüğünde şehir derin bir nefes aldı. Ama Aiden "The Grin" olarak geri döndüğünde?Şehir boğulmaya başladı. Yüzünde porselen bir maske, elinde bıçaklar ve aklında... Evet, tam da düşündüğün şey: İntikam ve gereksiz derecede gidik bir akıl. Ve sonra... Kader onu, Ballistic adlı patlayıcı bir manyakla bir araya getirdi. Sonuç? Kentin en sakıncalı bromance'i... ...Ve sonra? Eh... O "bro" kısmı pek de uzun sürmeyecekti. Kahramanlar mı? Onları mahvederler. Kötüler mi? Onlarla dalga geçerler. Birbirleri mi? Onu... Başka bir şekilde mahvederler. Bu hikâye, Jester'ın Mahkemesi, ciddiye alınmak için fazla kaotik, ama aşık olmamak için fazla gerçek. Bu hikâye, kuralları yıkan, sınırları zorlayan ve en tehlikeli yerde bile aşkı bulanlar için yazıldı. ​Ve intikam bitti. The Grin'in sanatı ise daha yeni başlıyor. Not: Hikayem eşcinsel karakterlerin anlatıldığı, kurgu bir evrendir. Bunu dikkate alarak okuyunuz.

Serhad, hızlı bir hamleyle elinden kapılan silahı alan adama baktı ve adamdan duyduğu ölüm kadar soğuk o son cümleyle, artık hayatının nefret dolu bir adamın ellerinde olduğunu anlamıştı. "Ölüm senin kurtuluşun, abimin katili. Ben de Hazar MÎRANOĞLU'ysam, seni benim elimden ölüm bile kurtaramayacak." "And olsun ki bu konakta bir gün bile gün yüzü görmeyeceksin, abimin yerine aldığın her nefesin hesabını verecek, ölebildiğin gün ancak rahata ereceksin."