Çirkinim herkesin yüzüme vurmasına gerek yoktu. kendime olan güvenim buhar olup uçuyordu beni her aşağıladıklarında. hayır karşıda çıkamıyorum. Japonum diye görmediğim muamele kalmadı benim. +18 yaş içerikler içerir

Marketten çıktığımda elimdeki çikolatayı yiyerek eve doğru yürümeye başladım. Tam sağa dönecekken aradaki sokaktan vurma ve inleme sesleri gelmeye başladı. Hayır Venya gitme.. Hayır başın tehlikeye girer gitme... Merak etmiştim ama bir yandan da korkuyordum.Aradaki duvardan baktığımda yerde yatan bir çocuk gördüm.Yüzü yara bere içinde kalmıştı.5 kişilerdi ve etrafında 2 erkek 2 kız gülerek vurmaya devam ediyordu. Biri hariç.. Kenarda duvara yaslanmış.Olanları keyifle seyrediyordu. Hepsinin yüzünde siyah bir maske vardı. Yerde yatan çocuğa daha dikkatli baktığımda karşı komşunun oğlu olduğunu farkettim. Bi dakika ne?Ege!

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

Yıllar önce ölen büyükbabasının rüyasında söyledikleri İzel'in üzerinde etki bırakır. Rüyasında kendisini aynalarla kaplı fonusun içerisinde gören İzel, büyükbabasının "İzel! Onlar ilk önce kendilerini daha sonra seni öldürecekler." sözleri yankılanır. İzel gün geçtikçe zora giren krizleriyle başa çıkmakta zorlanmaya başlar . İzel'i diğer insanlardan ayıran şey beyin gücü ile Elektriği hükmedebiliyor olmasıdır. Bu gücü sayesinde yüksek donanımlı robotlar üretebiliyordur. Yanlışlıkla farklı evrene geçiş yapan Affan, yıllardır aradığı kadını sonunda bulur. Tüm hakları saklıdır. Herhangi bir kopyalama, çoğaltma vb. şeylerde hukuki süreç başlatılacaktır. Alandrahlall

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

ACIMASIZ VE GÜZEL... Sadece nefesinizi kesmekle kalmayacak, aynı zamanda sizi sonuna kadar götürecek bir zaman yolculuğuna kendinizi hazırlayın! Antik bir mücevheri çal, Evala Andrew'un o yılki Noel listesinde yoktu fakat kaderin onun için farklı planları vardı. Mucizevi bir şekilde Eski Mısır'da uyandığında Evala'nın yapması gereken tek şey dikkatleri çekmekten kaçınmak, hiçbir şeye dokunmamak ve hayatta kalmaktır. İhtiyacı olan son şey ise tüm hayatını alt üst edecek bir erkektir.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Ve karşımda Aras Kandemir tüm şıklığı ve göz alıcılığıyla duruyordu Ne yalan söyliyim bir baktın mı tekrar bakmak istiyeceğiniz tiplerdendi ama bu zorla evlendiğim gerçeğini değiştirmiyordu Arasın ağzından ilk çıkan cümle anneme bakarak "Dışarı çık" demek oldu. Bense şaşkın şakın anneme gitme der gibi bakıyodum. Ama annem ne yazıkki beni şaşırtmadı ve odadan çıktı...

UYARI; BELLİ BAŞLI BÖLÜMLER +18 CİNSELLİK SAHNESİ İÇERMEKTEDİR. BU GİBİ SAHNELER BAŞLAMADAN ÖNCE OKUYUCULAR UYARILMAKTADIR. "Neden aşkımı görmüyorsun?" "Sen aşık değilsin, takıntılısın." "Ne dersen de, ben sana AŞIĞIM DİYORUM!" "Bende sana, 'seni sevmiyorum' diyorum." "Sevsen olmaz mı?" "Olmaz!" *** Güçsüz bir kızdım, ya da dur bir dakika, yo hayır oldukça güçlüydüm. Hayatın bana yaptıklarına rağmen, hayatın bana sunduğu acılara rağmen, ve hatta sunmadığı güzelliklere rağmen güçlüydüm. Sahi kimdim ben? Aden Yıldız? Adel Tekin? Aden biricik babamın MASUM kızına koyduğu isimdi, güçsüzdü o. Adel ise O'nun bana layık gördüğü isimdi. Her şeyimi baştan aşağı değiştiren adam, ismimi ve kimliğimi de değiştirmişti. Adel asla MASUM değildi. Kötüydü ve iyi olması artık imkansızdı. Hangi kadındım ben? Hangisi gerçek ben olacaktı? Güçsüz ve bir o kadar savunmasız, kendinden kolaylıkla vazgeçebilen Aden mi? Yoksa gözünü kırpmadan 5 adamı 15 saniye içinde öldürebilecek olan Adel mi? Aden'in intikamını alacak olan tek kişi Adel'di.. Yani kendim. Kendi kendimin intikamını alacaktım çünkü kimse benim için bunu yapmazdı. Soğuk ve ıslak zemine odamın penceresinden bıraktığım bedenim nefes almayı bırakmasa da ruhum çoktan terketmişti beni. Kanımın yağmur damlalarıyla karışıp betonun çakıl taşı aralarından aktığını hatırlıyordum. Ama ölmemiştim, defalarca kez ölmek için inadına yaşamıştım.. Nefes almaya devam eden kişi ise Adel'di artık. Peki ya o kıza tekrardan hayat vermek isteyen adam? Mert Tekin... İsminden çok daha fazlasıydı o, iki kelimeden ibaret değildi asla. Bu savaşta en çok seven de, en çok yaralanan da, en çok ölen de o olacaktı ve bunun farkındaydı. Aden/Adel & Mert Peki ya bu işin sonu nasıl biter? * Bir kızın intiharıyla başlayan imtihanı..