Avukat Hevidar Evin Şahin. Baran Korkmazbey'in hikayesi. Avukat Hevidar Evin'in, Baran Ağa'yı kurtarmasıyla hikaye başlar... ^^^ **Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Kitabın çalınması, kopyalanması durumunda gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. *

Vote ve yorum yapmayı unutmayın😊

Onun ateş saçan gözleri vardı Farklı olmak zorundamıydı? Evet zorundaydı O Farklıydı ÇÜNKÜ BENİ KAÇIRMIŞTI

Miranın Babası Alsancak holdingin sahibi annesi ise avukat ailesi izmirde ama o okuldan atildigi için istanbulla Tuna lisesine gonderiliyor yeri geldiğinde şımarık yeri geldiğinde son derece asi olabilen bi kızdır Meriç Tuna , ünlü iş adamı Önder Tuna'nın tek oğlu yer altınin korkulan mafyasi daha 7 yaşındayken annesinin gozleri önünde babasının düşmanları tarafından öldürülmesiyle babasına küs. Tuna lisesinde okuyor .Aşka inanamayan kadınları tek gecelik kullanan biridir Onların biri karanlık ken diğeri bembeyazdı Siyah Beyazın Zıtıdır Ama yanına en çok o yakışır ....###....####....####....####....####....#### "Sen yeni misin " dedi " He yeniyim napsam ya böyle okulun duvarlarına ilan mi versem 'ov yeni kız ' diye he niye herkes bunu soruyor ya" dedim çocuk bana sırıtıp " sen beni tanimiyorsun dimi "dedi tek kasımı kaldırıp "Tanımam mı lazım " dedim " Sen ne yap biliyor musun yoldan geçen herhangi birine 'kim bu Meriç Tuna' diye sor... sonra bakalim o zaman da bana böyle kafa tutabilecek misin " dedi ve gitti

Birak beni ya birak diyorum sana! Birakmasam nolur bucur?? Surekli karsima cikip durma peşimi birak öküz tipli piskopat!! (Sakin birakma beni piskopatim)

Bir kavga herkesi ayrı ayrı saldı... Bir yanlış anlaşılma.... Yıllarca onun hasretiyle duygusuz olan UMUT EFE KARAHAN Ama onun aşkından habersiz olan ondan nefret eden NAZLI ALAKURT

Bazen herkese güvenmemek gerekir. En yakınındakine bile.

"Benimle oynarken iyi düşün." diye fısıldadı. Sesi karnımı burkarken dudaklarıma kilitlenmiş bakışlarını görünce karanlığın verdiği cesaretle güldüm. "Sanki yenilmeyi istemiyorsun." 🔥 Henüz 20'li yaşlarında, çiçeklerle kaplı duvarların üzerinde şarkılar söyleyen bir kız çocuğuydu, Saye. Zaman, en acımasız silahtı ve bu kez namlunun ucu onu gösteriyordu. Bir oyunla başlayan hikâyesi, kendisinin de ortasında kaldığı bir ateş çemberine dönüşüverdi. Bir çıkış yolu bulamadıkça alevler büyüdü ve sonunda elleri ateşe bir şeytan kadar aşina oldu. Vazgeçti. Kimse anlamadı. Ama o, her şeyden vazgeçti. Bir gece, ansızın, bir boşluğa bakarken. Sonra, "İnsanlar değişmez." dedi biri. "Değişmez mi?" diye güldü. "Ben eskiden neye benzediğimi bile unuttum." Gerilim 1. / 06.04.2021...09.04.2021 Kâbus 1. / 19.04.2021...12.05.2021 Kâbus 1. / 26.06.2021...30.06.2021 Kâbus 1. / 06.10.2021...18.10.2021 Kâbus 1. / 04.01.2022...15.01.2022 Macera 1. / 22.01.2022...24.01.2022 Kâbus 1. / 24.02.2022...05.03.2022 Kâbus 1. / 06.03.2022...09.03.2022 Ceza 1. / 09.03.2022...11.03.2022 Kâbus 1. / 13.04.2022...15.04.2022 Kâbus 1. / 17.04.2022...20.04.2022 Kâbus 1. / 11.07.2022...12.07.2022 Kâbus 1. /14.09.2022...17.09.2022 Kâbus 1. / 27.02.2023...03.03.2023 Tuzak 1. / 03.03.2023...21.03.2023 Kâbus 1. / 07.05.2023...08.05.2023

"Sadece seni yok etmek istiyorum." dediğinde dudaklarımda kışkırtıcı bir gülüş oluştu. "Öyle mi?" dedim dudaklarına doğru fısıldayarak. "Daha çok beni nefesimi kesene kadar öpmek istiyormuş gibi bakıyorsun." dedim ama bakışlarını hiç değiştirmedi, bana öyle bakmaya devam etti. "Doğru başta amacın gerçekten beni yok etmekti, sonra baktın ki etrafımda bunu yapmaya meraklı insan çok, acıdın mı?" Konuşurken hafif alaylıydım, her bir kelimemde, her nefesimde amacım onu daha da çıldırtmaktı. "Aslında evet, seni ben mahvedecektim ama ortada mahvedilecek bir şey kalmamış." dedi eli çenemi hafif hafif okşarken. Ve onun dokunuşu mahvedilecek bir şeylerin kaldığını hissettiriyordu. Yine de bakışlarım düşmanca kısıldı. "Senin görevin beni korumaktı, değil mi? Dur o da oyundu, doğru ya." 07.04.2023

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."