သုံးပွင့်ဆိုင်ဝတ္ထုထဲကို ကူးပြောင်းခံလိုက်ရပြီးနောက်..... နှိုင်းအမြုတေ - "စနိုက်ကြော်နဲ့ခြံခုန်နွားကို မှတ်လောက်သားလောက်အောင် ပညာပေး...ဟိုက်!! ဗီလိန်နဲ့ထိပ်တိုက်တိုးတော့မယ်။ ဝေးဝေးရှောင်မှ" စွမ်းစေတမာန် - "မင်းလေး ဘယ်လောက်ပြေးပြေး ကိုယ့်လက်ထဲက မလွတ်နိုင်ပါဘူးကွာ" နှိုင်းအမြုတေ - "???" ဒီဗီလိန်ရဲ့ဦးနှောက်က Errorတက်သွားတာများလား။ ဆားကစ်တွေများ ချို့ယွင်းနေတာလား။ ငါ့ကို ချစ်ရည်ရွှန်းတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ဘာလို့စိုက်ကြည့်နေတာတုန်း။ Ahhhhh!!!!!!

" အရင်းရှင်ခေတ်လည်းမဟုတ်ပဲနဲ့.." " ဘယ်ခေတ်ဖြစ်ဖြစ် ကြွေးရှင်ကတော့သူလုပ်စရာရှိတာလုပ်မှာပဲ..." " ကျွန်တော့်ကိုဘာလုပ်မှာလဲဗျ..." " ချစ်တီးတွေဆီကြွေးနဲ့သိမ်းခံရရင် ဘာလုပ်တတ်ကြသလဲ..." " ဗျာ...." သူအတည်ကြီးပြောနေတာလား။ " မင်းကကျွန်တော့်ကို.... ကျွန်တော့်ကိုယူရင်ဘာရမှာမို့လဲဗျာ..." " ဪ ခင်ဗျားကိုယူမှ‌တော့ခင်ဗျားကိုရမှာပေါ့.." ကျောင်းဆရာနဲ့ချဲဒိုင် normal fic ပါနော်