"ADEN" İSMİYLE YAYINLANMIŞ İLK KİTAPTIR. Yıllar sonra ortaya çıkan gerçek iki aileyi de derinden sarsarken hayatları tepetaklak olan iki genç kız yeni hayatlarında büyük mücadeleler verecektir. "Bu aile benim. Senin biyolojik olarak kızları olman hiçbir şeyi değiştirmez anladın mı?" dediğinde boğazıma oturan yumruyu zar zor yutkundum. "Bir şeyleri değiştirmeye niyetim yok Güneş. Buraya kendi isteğimle gelmedim." dediğimde yüzüne yerleşen alaylı ifadesi ile yüzünün tam ortasına bir yumruk geçirmek istedim. Yakışırdı... "İyi en kısa sürede gideceğine emin ol. Ne annem ne babam ne de abilerim seni istiyor. Bir an önce def olup gideceksin. " dedi ve odadan çıkıp gitti. Bense her zaman olduğu gibi yapayalnız kaldım küçücük odada. Boğazımın tam ortasına oturan yumru gözlerimi yaşartırken şansıma bir kez daha ana avrat küfür ettim. Bu hayatın benimle ne alıp veremediği var bir anlasaydım keşke... *** Aden Saygın'ın hayat hikayesine hoş geldiniz. Bir nebze klişe, bir nebze dram biraz eğlenceli ve asabi abilerle dolu bir hikaye sizleri bekliyor. Buyurunuz hikayemize efendim...

Hayat hiç beklenmedik yerden insanları vururdu ağa kızı olsan bile gelecek olan başına gelirdi tıpkı benim başıma gelenler gibi ailemi çok seviyorum ama ilk defa bugun normal bir ailede doğmak istedim annem Karadeniz kızıyken babam ağaydı Gaziantep te büyük bir aşiretin ağasıydı her ne kadar yıllar önce annem ve babaannem arasında çıkan sorun yüzünden annemin isteği üzerine karsa taşınmış olsak bile bayramlarda yaz tatillerinde abimler babamla Gaziantep'e giderken ben de annemle birlikte Trabzon'a giderdim karsı sevdiğim kadar Trabzon ve Gaziantebi de seviyordum bu yaz annemin ısrarlarına dayanamayarak Trabzon'a geldiğim için hayatımın eskisi gibi olmayacağını bilmiyordum bilsem asla gelmezdim . Bu hikayede yanan ben ve zerrin olmuştuk yıllar önce başlayan kan davası ben ve zerrinin dünyaya gelmesiyle son bulmuştu. Saatlerdir herkesten uzak yayla evinin bahçesinde oturmuş aglıyorduk Ne kadar süre oturduk bilmiyorum ama abimin arabasını görmemle ayağa kalkıp ona doğru koştum abim beni görünce rahatlamıştı . "Mehi'm nerelerdesin kaç saatir seni arıyordum " "Abi neden biz " "St ağlama mehi'm " (meh ay demek Türkçede ) Abime sarılmak bana her zaman iyi gelirdi ama şuan gelmiyordu beni ağladıkça abim de ağlıyordu bana yapılanlar için başımıza gelenler için......