"Başkalarına kırılmış olan kalbim sana deli gibi çarpıyor ve kırılan parçaları bir bir kalbime batıyor." Kitabın devamı sırasıyla yan sıramdaki manyak ve yanı başımdaki manyaktır. ... "Bizim hikayemiz bitti." Dedim kısaca. Bitirmesini istemiyordum. "Sen karanlıktan korkup başka bir karanlığa sığındın Doğa. Komşunla bir türlü anlaşamadığın, köpeğinin aşısını unutunca onu Kerem'in üstüne salmayı planladığın, misafirler geldiğinde annenlerin aldığı bütün tatlılardan aşırıp Ege'yi suçladığın bir kızsın." "Bana neden kendimi anlatıyorsun?" Güldü ve devam etti. "Çünkü bütün yaz beraberdik. Çünkü bu bizim hikayemiz ve unuttun mu? Benim olan bende kalır."

*Tamamlandı* "Sence bizden bir cacık olur mu?" dediğimde önce bana öylece baktı, sonra kahkahalarla gülmeye başladı. Öyle ki boynumdaki kolunu çekip dizlerine dayadı ve katıla katıla gülmeye devam etti. "Lan ne gülüyorsun?" diye sinirle sordum. Teyzeler pencereye çıktı ve gözleri hemen bizi buldu. "Sussana lan, Allahın belası domuz!" dedim dişlerimin arasından. "Esra, kızım hayırdır?" dedi FBI teyze. Hayrı mı kaldı be FBI teyze? Aldık başımıza belayı işte. Ama seni kırmayayım. Hayırlı uğurlu olsun! "Yok Selma Teyze!" dedim gülümsemeye çalışarak. "Arkadaşı kızın biri taciz etti arka sokakta da, kriz geçiriyor şu an." Azman aniden gülmeyi kesti ve kaşları çatıldı. "Vay vah!" dedi diğer pencereden MİT teyze. "Su getireyim mi Akın evladım?" Azman'ın gözleri ona döndü. "Yok sağol Makbule Teyze. Alıştım artık..." dedi ve gözleriyle beni işaret etti. "Bu kızın tacizlerine." Rezillik yükleniyor...%94 Kapak Tasarımı: Gölgehayaller © Tüm Hakları Saklıdır.