Küçük kız, elindeki papatyaya konan kelebeğe kocaman olmuş gözlerle baktı. "Anne bak keyebek" İçten bir şekilde gülümsedi genç kadın. Parkın az ilerisindeki banklardan birine oturmuştu. kelebeğin konduğu yerden uçmasıyla kaşları çatıldı küçük kızın "Keyebek! Buyaya gey hemen" diye bağırıp kelebeği kovalamaya başladı "Yağmur! Çok uzaklaşma" diye seslendi kadın kızının arkasından. Yağmur yaşıtlarına göre fazla enerjikti. Karı koca "Hep böyle kalırsa Allah yardımcımız olsun" diye geçiriyorlardı içlerinden Kadının yüzündeki tebessümü bölen şey ise karnında hissettiği ani sancıydı. Buna anlam veremedi. Doğuma daha 3 ay vardı ve bu sancı hiç normal değildi Sancı her saniye katlanarak arttı. Kadın yerinde iki büklüm olurken dudaklarından dökülen inlemeye engel olamadı "Ahh!" Çevredeki üç beş insan kadının etrafında toplanırken onun bakışları kızını aradı. Neredeydi bu kız?! "kanaması var!" diye bağırdı çevredeki kadınlardan biri Doğum için daha çok erkendi Acı katlanılmaz bir hâl alırken bilincinin yavaş yavaş kapandığını, gözlerinin karardığını hissetti...

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

Eşcinsellik içeren, +18 bir mahalle kurgusudur. Tamamlandı✓

Okul zorbası olarak bilinen Özgen, öğretmenler tarafından kötü örnek olarak kullanılan çocuktu: Notları hiçbir zaman yüksek değildi, dersten kaçardı, kaçmadığı zaman derslerde uyurdu ve öğretmenlerin dediklerini pek takmazdı. Diğer okullardan öğrencileri dövdüğü ve zorbalık yaptığı söylentileri ise herkesin ondan uzak durmasına yol açıyordu. Ancak bir gün, herkes okul bahçesinde garip bir durum gördü. Okul zorbası, okulun bir numaralı çocuğunu neden arkasından kuyruk gibi takip ediyordu?!

Bir kızdan hoşlanan Ediz, hoşlandığı kıza açılır ama hoşlandığı kız, Ediz'i gruptaki en yakın arkadaşıyla shipliyordur... Eşcinsel hikaye. 05.01.2022 -15.04.2022

Tamamlandı. ... İyi kalpli, saf, ailesinin prensesi Helen ve tutsak alınmış, mafya krallığının düşmüş prensi Ahmet... Helen ailesine karşı gelip Ahmet'i abisinden kurtarabilecek mi? Yoksa bu hikayede yanan kendisi mi olacak? ... Berk heyecanla hikayeyi okumaya başladı ama favori karakteri, ana karakter tarafından öldürülünce telefonu halıya fırlattı. Uyumadan önce Berk'in aklından tek bir şey geçiyordu. What the fuck yazar bu neyin kafası? Ve uyandığında elini sarı olmaması gereken saçlarına götürdü. What the fuck bu neyin kafası? ... Tür: Komedi, macera, dram

[TAMAMLANDI] Rus bir mafya ile psikoloji okuyan bir gencin tesadüflerle dolu hikayesi. EŞCİNSEL VE MPREG BİR KURGUDUR !

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

Elindeki tesbihi daha hızlı çekmeye başladı karşımda, sinirlendiğinde yapıyordu bunu genelde o kadar tanıma fırsatım olmuştu onu. "Neden İstanbul'a gelmek istedin, her sorduğumda ya dalıp gidiyorsun uzaklara ya da ağlamaya başlıyorsun bu konu artık canıma tak etti lan benim! Söyle bana kurtul işte ne istiyorsun daha yalvarayım mı sebebini söyletmek için!?" Bu konuyu ona açarsam bir daha yüzüme bakmayacak herkes gibi bana suçlu benmişim gibi bakacaktı, ben bunu kaldıramazdım. "Söylemek istemiyorum, benim özelim bu seni ilgilendirmez." Kalın kaşlarını çatınca iyice korkunç oldu bakışları, ben kötü bir şey yapmamıştım. "İlgilendirir kızım, bu saatten sonra beni de ilgilendirecek anladın mı bunu!?" Bana iyice yaklaşarak yüzüme doğru tükürürcesine bağırınca ani bir hırsla ittim onu. "Ne sıfatla, hangi cüretle seni ilgilendirecek onu da söyle o zaman, benim özelim diyorum biraz saygı duyamaz mısın ya sen?" Kenarda duran tabureye tekme atmıştı bağırarak sonra bana dönüp işaret parmağını kaldırdı. "Sevdiğim kadın olman sıfatıyla beni de ilgilendiriyor anladın mı bunu? " Bağırarak nerdeyse dışarda bulunan herkesin duymasını sağlamıştı. Bugüne kadar kaçıp saklandığım, en korktuğum şey başıma gelmişti işte beni sevmemesi gerekirken beni seviyordu... Ben onu kendi yükümün altına sokamazdım. Benim yükümü bu dünya da benden başka kimse taşıyamazdı ki... Kapak tasarımı: @bsudeee

0547******: Müdürün odasından çıkarken ki yüz iradeniz çok tatlıydı. Böyle küçük ellerini yumruk yapmış Gözlerinden geçen öfkeyle ilerliyordunuz. Ama en güzeli de o güzel kırmızı dudaklarınızı büzmüşsünüz. 0563*******: Öfkeli civciv dehşet saçtı KDKDKDKKDKS Aras: Her kimsiniz bilmiyorum ama saçma espirileriniz komik değil. Bana yazmayı bırakın ve ben de bu olanları saçma bir şaka olarak düşüneyim. 0539*******: Ya istemesek?