Gözleri aşkla ışıldayan dudakları sevdayla şiirler dokuyan dili tatlı sözleri ballı sevdiğim neredesin sen? Peri masalı değildi onlarınki ama ilk bakışta sevdayla başlamıştı. Her şeyini kaybetmiş iki adamla kendi çiftliğinin veterineri Aybüke Hanım ve can yoldaşlarının parmak ısırtan hikayesi dediler, dilden dile destan gibi yaydılar. Düşe kalka öğrenmiştik mutlu olmayı. Yeniden nasıl kalkılır yeniden nasıl başlanır ve yeniden nasıl sevilirin hikayesiydi tatlı dillimi gördüğüm o ilk an. Ben Aybüke. Akdeniz'in koynundan ayırmadan büyüttüğü ele avuca sığmayan o Yörük kızı. Bağının kıyılarından ayrılamayacağın bu köhne yer benim hikayem. 🍁 Başlama tarihi: 10 Mayıs 2023 Yayınlanma tarihi: 14 Eylül 2025 Kurgu ve isim olarak wattpaddeki ilk kurgudur. Kopyalanamaz!

30.05.2018 #1 Ağlıyordu kadın..Aylar geçse de dinmemişti acısı,sönmemişti yürek yangını..Dilsizdi kadının acıları.Kimselere diyememişti derdini,yaktığı ağıtlar kendi canını yakmaktan başka bir şeye yaramamıştı. Hiç haketmedigi halde kanatları kırılmıştı.. Kendini Fıratın buz gibi sularına bırakırken düşündüğü tek şey buydu kadının.Ölümden başka çaresi kalmamıştı.Tek suçu sevmek olan bu kadın zaten yaşarken ölmüştü..Ölüm onun tek çaresiydi..Yaşayamazdı bu utançla..İnsanların başka gözlerle bakmasını kaldıramazdı yüreği..Kendinden ve karnındaki bebeğinden çoktan vazgeçmişti bile..Tıpkı nefes almaktan vazgeçtiği gibi . Derin bir nefes aldı ve zayıf kollarını karnına doladı kadın. Özürdiledi taşıdığı candan..Hem babası adına,hemde yaptığı korkaklık adına. Sonra o adam geldi aklına,sevdiği nişanlısı olan adam ..Hiç acımadan tecavüz edip canından can alan,canlı canlı bir metre çukurun altına gömüp,kapanmayacak kadar derin yaralar bırakan o adam . Peki kim di bu kadın ? O Amed'in kara topraklarında susuz kalmış,hayatın tüm acımasızlıkları tokat misali bir bir yüzüne çarpan,gece karası saçları ile sevdiği adama cehennemi yaşatan, geçtiği her yeri simsiyah gözleri ile yakan ve bir hiç uğruna diri diri toprağa gömülen Dila Ateşoğluy'du..

Eski dönem Anadolu hikayesidir 🌷 "Oyun mu oynadın bana?! Ben zaten yaralıydım... Bana bunu neden yaptın?!" "Yapmadım! Evet. Başta öyledi... Sonra..." "Can yakmak mıydı amacın? Mahir'in canı yandı mı bilmem ama benim canım yandı benim canımı yaktın! Kalbimi kırdın. Beyoğlu..." Hayatı acılarla, zorluklarla geçen gencecik bir annedir Mihriban. Hayat ona ne kadar acı yüzünü gösterse de bir gün mutlu olacağının hayalinden vazgeçmemiştir. Yeni sayfalar açacağını umarken hayat onu bir intikam oyununun içine dahil eder. O oyun yüreği intikam ateşiyle harlanan bir Beyoğlu tarafından oynanır. Bilinmeyen birşey vardır ki o oyun ikisininde kaderi olacaktır... Ateşlerin ortasında kalmış kuru toprağa sıkıca tutunan bir ayçiçeğinin hikayesi 🌻

" Beni buradan çıkar lütfen." dedim fısıltıyla. Beni duyar duymaz, anlaşılmaması için yalancı bir gülümseme taktı yüzüne. "Ah, buradan sonra bende sana uğrayacaktım. Ne güzel oldu karşılaşmamız" dedi. Bir yandan da koluma girip beni belli ettirmeden çıkışa doğru götürüyordu. " Bakıyor mu ?"dedim üzgün sesimle. Hemen anlamıştı kimden bahsettiğimi. Kafasını etrafa bakar gibi kaldırarak tekrar bana döndü. " Evet bakıyor. Ama baya üzgün bakıyor. Bir şey mi oldu?" dedi merakla. Üzgünmüş, eski sevgilisi yanında, salak karısı evde neye üzülüyorsa. Sonunda çıkmıştık oradan. Uzaklaşır uzaklaşmaz kendimi sıkmayı bırakmıştım. Tutsak ettiğim ne kadar yaş varsa özgürlüğüne kavuşmuştu sonunda. Yanımda beni nasıl teselli edeceğini bilemeyen arkadaşım, perişan halimi izliyordu. Ayakta duramayan bedenimi taşın üzerine oturtup ellerimi tuttu. " Ne oldu anlat hadi " Nasıl anlatacaktım ki? Ağlamaya devam ederek kafamı iki yana salladım. Konuşmak istemediğimi anlasa da anlattırmadan bırakmazdı beni. Ellerimde ki elinden birini yüzüme getirerek göz yaşlarımı sildi. " Anlat güzelim. Ne oldu" dedi tekrar. Çoktan kanlanmaya başlamış gözlerimle gözlerine baktım. Onunda gözleri dolmaya başlamıştı. " Savaş'ın eski sevgili geldi" Yanlış anlama ve bolca Aşkla dolu bir hikaye. HÜMEYRA & SAVAŞ

Ben seni seviyorum...kardeşimden farksız o hem 5 yaş küçük...ufaklıkla ne işim olur... Dizlerimin üzerinde eğilip kapıya biraz daha yaklaştım.. -Bin gönlüm olsa birini vermem.. Benim gözüm sadece seni görür... Hem görmedin mi erkek çocuğundan farksız.. Kıskanacağın son kişi bile değil... Titreyen dizlerimle ayağa kalktım... Perdeyi araladım.. Balkona çıktım.. Semih gelen sesle başını bana çevirdiğinde.elinde telefon öylece kaldı... Gözlerine baktığımda anlamıştı onu duyduğumu.. Balkonda duran kitabımı aldım ve tekrar içeri girdim... Kapıyı kapatıp perdeyi çekmeden son kez yüzüne baktım.. Ve o perdeyi kapattıktan sonra yıllarca onun olduğu tek bir gün açmadım...

BU HİKAYENİN BİR ÇOK KISMINDA RAHATSIZ EDİCİ İÇERİK BULUNMAKTADIR. "Teninde bir ilkbahar havası ama için kar kış. Gözlerin yorgun, ruhun darmadağın. Korkuyla baktığın bu yollar senin kaderin, bu gözler senin lanetin." Bakışlarında bir kasvet, kehanet vardı. "Heja," dedi tenimi ürperten bir ses tonuyla. "Bu adam senin katilin."

Neslihan, yaşamın ona yüklediği acı ve anlatıyor. Oğlunun kaybıyla yüzleşirken, içindeki boşluğu doldurmak için mücadele ederken, geçmişin izleriyle mücadele ediyor. Hayatta ilerlerken, umut ışığını ararken, iç dünyasındakikayıpla başa çıkmaya çalışırken, kırık bir kalple çıktığı yolculukta kendini bulma çabasını karanlıkla yüzleşiyor. Neslihan'ın hikayesi, aşk, kayıp, umut ve yeniden doğuş teması etrafında dokunaklı bir yolculuğa davet ediyor.

Zaman ailemi benden almıştı, babamı annemi onlarla birlikte ölen o küçük kız çocuğunun bütün duygularını... "Kızım sana emanetir Aşit ağa. Ona benim yokluğumu hissetirmeyesin, başını bağlayıp yuvasını kurasın. Benim vaktim çoktan gelmiştir." Başkası babamın yerini doldura bilir miydi? Saçlarımı okşayıp öpe biliri miydi? Saatlerce sıkılmadan çok konuşan kızını dinliye bilir miydi? Bunların hiç biri olmazdı, babamın ilk aşkımın hayran hayran izlediğim adamın yerini kimse alamazdı ki. "Merak etmiyesin Bahoz, kızın önce Allaha sonra bana emanetir." Olmak istemiyordum ki ben hala babamın küçük zambağı olmak istiyordum. "Devran razımıdır bu olacak evliliğe?" Ne evliliğiydi? Devran kimdi? "İçin rahat olsun onlar doğmadan kader onlar için çoktan yazılmıştır zaten." Yaşanacak bir kader vardı. Devran kaderinden kaçmak istesede, Zambak kaderine boyun eğmek istemesede hayat onları bir araya getirecekti... (yetişkin içerik bulundurur;) Devran ve Zambak

AŞK HALİ Ayda Solmaz; aşkın peşinden koşan hayallerle dolu bir genç kızdı. Nişanlısı Erman'ın peşinden yola çıktığı Amerika'da ayağının tozuyla tüm kaleleri yıkılırken hayat tesadüflerle dolu bir ağ örüyordu onun için. Belki babası haklıydı, o hiç doğru kararlar alamıyordu; ama bunu dengeleyecek bir de ilahi adalet vardı. Daveon Ross hiç debilinen kibar adamlardan sayılmazdı. Gene de görüntüsünün göstermediği vicdanı sokak ortasında boynuna atılıp ağlayan bir genç kızı NewYork'un orta yerinde bırakmaya elvermediyse onun ne günahı olabilirdi ki? Hele de bu kız annesinin diyarından gelen safın önde gideniyse? Yaşamda başımıza gelen en kötü olaylar ya kaderin göremediğimiz ağlarını ören o güzel anlar içinse? İşte bunun cevabı Ayda'da saklı...