- „Carbo, Carbo, przyjedź po mnie, proszę" - wypowiedział ochrypniętym i cichym głosem do mikrofonu. - „Erwin, jesteś pijany?" - zapytał piękny męski głos o nieco obniżając swój ton. Wtedy, nim wstrząsnęło - złamał obietnicę. Natychmiast zaczął się zastanawiać, jak bardzo wszyscy będą rozczarowani, gdy tylko każdy się o tym dowie. -------------------- Staram się odbudować nowe konto więc na razie wstawię te fanfiki które mam zapisane :))

Los Santos tętniło życiem jak zwykle. Mieszkanie w sercu tego miasta miało swoje plusy jak i minusy. Jednym z wielu plusów były piękne widoki i klimat. Przyjemny dreszcz gdy przechodziło się przez ulice. A minusami były częste rozboje, uliczne gangi, mafie i konflikty. Bardzo chciałem się stąd wyrwać jak najszybciej i w końcu pozbyć się koszmarów i przeżyć związanych z tym "cudownym" miastem śmierci. Żyjąc tu nigdy nie wiedziałeś czy nagle nie wyskoczy zza rogu chłop z nożem który wbije ci kosę pod żebra. Było tu pięknie ale cholernie Dedykuję tę książkę Hubertowi że względu na to że jest za młody i nie może jej czytać pzdr dla cb

☞︎︎︎ 𝓘 𝓵𝓵 𝓯𝓲𝓷𝓪𝓵𝓵𝔂 𝓽𝓮𝓵𝓵 𝔂𝓸𝓾 𝔀𝓱𝓪𝓽 𝓘 𝓽𝓱𝓲𝓷𝓴 ☜︎︎︎ ☽︎ ✗✗✗✗✗✗ ♔︎ ✗✗✗✗✗✗ ☾︎ ⁑ 𝓼𝓽𝓪𝓻𝓽 : 2024-07-14 ⁑ ⁑ 𝓮𝓷𝓭 : 2024-07-17 ⁑ ☽︎ ✗✗✗✗✗✗ ♔︎ ✗✗✗✗✗✗ ☾︎ ✍︎ ᴀʀᴛ ᴢ ᴏᴋʟᴀᴅᴋɪ ʙʏ @MʀXʏʟᴀx ғʀᴏᴍ Tᴡɪᴛᴛᴇʀ/X

Stało się! Najbardziej wyczekiwany ślub Los Santos doszedł do skutku! Pastor Erwin Knuckles i sierżant Gregory Montanha w końcu przypięczętowali prawie trzyletni romans, obiecując sobie miłość po kres swoich dni! Cóż, tak przynajmniej chcieliby, aby miasto, a co najważniejsze, Departament Sprawiedliwości, myśleli. Od dnia ich ślubu (aka Operacji Biznesowej) minął już miesiąc, a data rozliczenia się pieniężnego z parą młodą nadchodziła wielkimi krokami. Jednak kiedy paru wścibskich urzędników zaczyna wątpić w prawdziwość ich powodów do zawarcia małżeństwa, będą musieli zrobić wszystko, aby ich przekonać, dostać pieniądze i w końcu się rozwieść. Bo przecież obaj właśnie tego chcą... Prawda?

TW to mpreg w dodatku moja osobista fantazja, w poważaniu mam canon eventy

- Oh.. ale to ekipa mnie odbiła, nie ty, więc czym ty żeś się zmęczył? - podniósł brew. - A co do służby, to wystarczy, że też będziesz przychodzić o dwudziestej! Policja i tak sobie bez ciebie radzi, więc w czym problem? Chociaż się wyśpisz, tak jak ja. - wzruszył ramionami. - Tak, zgadza się. To zakshot cię odbił, ale to nie znaczy, że nie przeszukałem całego miasta i okolic, żeby cię znaleźć, Erwin. Po ciele niższego przeszedł dreszcz. Dopiero teraz zauważył, że Gregory faktycznie był zmęczony. Wory pod oczami, szara, matowa cera, potargane włosy, które zawsze były idealnie ułożone na żel. Jego czekoladowe tęczówki również straciły ten swój blask. * One shocik morwiniwy ;3

- Dia, co ty robisz?! Czemu te deski są różowe?! - Ee.. a nie miały być? - zaśmiał się zdenerwowany. - KURWAAA! - krzyknął wystraszony ciemnoskóry, gdy za nim wybuchł creeper. - Dia.. rozwalasz nam dom... - westchnął czarnowłosy. - Erwin, składam skargę! Mówiłem, że nie chce już z nim robić!

- Em.. - Co tym razem? Zapomniał pan zabrać biletu z biurka, czy pieniędzy? A może znów zgubił? - podniósł brew, pytając sarkastycznie. - Ja... - Tak myślałem. - wywrócił oczami. - Mówiłem panu, żeby kupił pan bilet. Skoro pan go nie ma, to proszę opuścić kolejkę, a najlepiej wyjść z budynku. Inaczej naprawdę wezwę ochronę.

- Wytłumaczysz, o co chodzi? - spytała, jednak zamiast odpowiedzi starszy chwycił ją za nadgarstek i zaciągnął do środka lokalu. - Erwin? - O nic nie chodzi. - wymruczał po chwili ciszy, gdy usiedli przy stoliku. - To po co tu jesteśmy? I czemu twoi koledzy życzyli ci powodzenia? - Po prostu. - oparł się o oparcie drewnianego krzesła i odwrócił wzrok. - Uh! Jesteśmy na randce, okej?! - warknął wreszcie, a blondynka wytrzeszczyła oczy. * One shocik morinowy :3