စစ္သူႀကီးမ်ိဳးရိုး၏ ပဏာမသမီးေတာ္၊ ျဖဴစင္၊ ရိုးသား၍ အလိမ္အညာခံရလြယ္ေသာ၊ မင္းသားသင္းအား ရူးရူးမိုက္မိုက္ခ်စ္ႀကိဳက္မိသူ သူမ သူ႔ဇနီးမယားအရာရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။ သူ႔အား ေျခာက္ႏွစ္တိုင္ကူညီေပးခဲ့ၿပီးေနာက္ သူမ တစ္ေလာကလံုး၏ မိခင္ျဖစ္လာေတာ့သည္။ တိုင္းျပည္အတြက္ သူႏွင့္ ယွဥ္တြဲ၍ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ႔သည္။ တိုင္းျပည္၏ နယ္ေျမကို ေစာင့္ထိန္းေပးခဲ့သည္။ တိုင္းတစ္ပါး၌ ဓားစာခံအျဖစ္ေနေပးခဲ့သည္။ ၅ ႏွစ္အၾကာ သူမ ျပန္လာေတာ့၊ အေနာက္ေဆာင္၌ သူမအတြက္ ေနရာ မရွိေတာ့ေပ။ သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွ မိန္းမလွေလးက ျပံဳးကာေျပာသည္။ "မမ... တိုင္းျပည္ကလည္း ၿငိမ္သက္သြားၿပီဆိုေတာ့ မမလည္း အနားယူသင့္ပါၿပီ..."တဲ့။ သမီးျဖစ္သူက အေသဆိုးႏွင့္ ေသဆံုးသြားခဲ့ရသည္။ သားျဖစ္သူ အိမ္ေရွ႕မင္းက နန္းခ်ခံရသည္။ တိုင္းျပည္အတြက္ အသက္စြန္႔ခံရေသာ ရွန္းမိသားစု၊ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မ

ငါ့ကို အစားထိုးချင်တဲ့ မင်းရဲ့ဆန္ဒတွေ ပြည့်ပြည့်မြောက်မြောက် ပြည့်ဝသွားခဲ့ပြီ လွေ့ချီ...။

"ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြား အလွှာပါးပါးလေးကိုဖြတ်ကျော်ခါနီးမှာမှ ငါမောင့်ကိုစွန့်လွှတ်တတ်ဖို့ သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ လူတွေက သံသရာမှာ ရေစက်ရယ်၊ဝဋ်ကြွေး​ရယ်ကြောင့်ဆုံဆည်းတတ်ကြတယ်တဲ့၊ မောင်နဲ့ငါကတော့ ဝဋ်ကြွေးသီးသန့်​ကြောင့်ဆုံခဲ့ကြတယ်ထင်ပါရဲ့" [Zawgyi] "ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆုံးျခင္းၾကား အလႊာပါးပါးေလးကိုျဖတ္ေက်ာ္ခါနီးမွာမွ ငါေမာင့္ကိုစြန့္လႊတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူနိုင္ခဲ့တယ္၊ လူေတြက သံသရာမွာ ေရစက္ရယ္၊ဝဋ္ေႂကြး​ရယ္ေၾကာင့္ဆုံဆည္းတတ္ၾကတယ္တဲ့၊ ေမာင္နဲ႕ငါကေတာ့ ဝဋ္ေႂကြးသီးသန့္​ေၾကာင့္ဆုံခဲ့ၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕"