မကြာခင်ရောက်လာတော့မဲ့ နီနီတို့မိသားစုရဲ့ သင်္ကြန်ကို ဘယ်လိုဖြတ်သန်းကြသလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းလေးဖြစ်ပါတယ်။

ဒီလောကကြီးထဲမှာ သစ္ဆေသရဲတွေ တကယ်ရှိတယ် ဆိုတဲ့ စကားကို ခဗျားတို့ ယုံကြလား။ ပြေသာ ကတော့ ယုံတယ်။ ဘာလို့ဆို ပြေသာ ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ပါဘဲ။ ဖြစ်စဥ်ကတော့ ပြေသာ အဆောင်ကို စစရောက်တဲ့နေ့ကနေ စပြောရမယ်ထင်ပါတယ်။ ပြေသာ နေရမဲ့ အဆောင်နာမည်က "ဝါဝါဝင်းရွှေ အဆောင် " တဲ့။

အဲ့အမျိုးသမီးက သိပ်လှတာ ဗျ။ ကျနော့်အချစ်တွေက မနူးညံ့ခဲ့လို့ဘဲ ခဗျားမမြင်တာလား ဒေါ်မူယာရယ်။

ခများရဲ့ မေတ္တာတွေအားလုံးကိုကျုပ်တစ်ယောက်ထဲဘဲပိုင်ချင်တယ် မေ 💌

My first Story 💜 (Own Creation)

အချစ်ဆိုတာ ကစားစရာ မဟုတ်ဘူး မောင် ၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားကို ကစားမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီရဲ့ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်တွေကို မောင် ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ်။

လောင်းရိပ်လေ အချစ်ခံချင်တယ် အန်တီ ၊ တစ်ခြားသူစီက မဟုတ်ဘဲ အန်တီတစ်ယောက်ထဲစီက အချစ်ခံချင်ရုံပါ။ တောင်းပန်ပါတယ် အန်တီ လောင်းရိပ်ရဲ့ဘဝထဲ အန်တီ့ကို ဆွဲခေါ်မိလို့။ ကံဆိုးလွန်းတဲ့ လောင်းရိပ်ဘဝထဲကို ပျော်ရွှင်မှူမြူလေးကို ပတ်ဖြန်းပေးခဲ့တာ အန်တီပါ။

နွယ် ၊ တီချယ်နွယ် နွယ်ရစ်ညိုဆိုသည့် ထိုအမျိုးသမီးသည် နွယ်ပင်တစ်ပင်လိုမျိုး မောင့်နှလုံးသားကို တစ်ရစ်ချင်းတစ်ရစ်ချင်း ရစ်ပတ်လာခဲ့တာ အခုဆိုရင် မောင်ဟာ နွယ့်စီကနေ ရုန်းထွက်ရန်ခက်နေပြီ။

"ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြား အလွှာပါးပါးလေးကိုဖြတ်ကျော်ခါနီးမှာမှ ငါမောင့်ကိုစွန့်လွှတ်တတ်ဖို့ သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ လူတွေက သံသရာမှာ ရေစက်ရယ်၊ဝဋ်ကြွေး​ရယ်ကြောင့်ဆုံဆည်းတတ်ကြတယ်တဲ့၊ မောင်နဲ့ငါကတော့ ဝဋ်ကြွေးသီးသန့်​ကြောင့်ဆုံခဲ့ကြတယ်ထင်ပါရဲ့" [Zawgyi] "ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆုံးျခင္းၾကား အလႊာပါးပါးေလးကိုျဖတ္ေက်ာ္ခါနီးမွာမွ ငါေမာင့္ကိုစြန့္လႊတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူနိုင္ခဲ့တယ္၊ လူေတြက သံသရာမွာ ေရစက္ရယ္၊ဝဋ္ေႂကြး​ရယ္ေၾကာင့္ဆုံဆည္းတတ္ၾကတယ္တဲ့၊ ေမာင္နဲ႕ငါကေတာ့ ဝဋ္ေႂကြးသီးသန့္​ေၾကာင့္ဆုံခဲ့ၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕"

သံယောဇဉ်တွေက ငြိတွယ်မိရင် သိပ်ကိုကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။ သို့ပေမဲ့ မောင့်ပုလဲကတော့ မောင် မရမက တွယ်ငြိချင်မိတဲ့ သံယောဇဉ်လှလှကလေးပေါ့။ သံေယာဇဥ္ေတြက ၿငိတြယ္မိရင္ သိပ္ကိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ သို႔ေပမဲ့ ေမာင့္ပုလဲကေတာ့ ေမာင္ မရမက တြယ္ၿငိခ်င္မိတဲ့ သံေယာဇဥ္လွလွကေလးေပါ့။