" သန့် " ...... တဲ့ ။ တစ်လုံးတည်းနဲ့ ဒီစကားလေးက လှတယ် မမသန့်....ဆိုတော့ ကဗျာလေးတစ်ပိုဒ် ဖြစ်သွားတယ် ။ ဖြူပြီး နုပြီး ကြည်သန့်နေတဲ့ မမသန့် မျက်နှာလေးကိုကြည့်ပြီး မမသန့် လို့ ခေါ်လိုက်ရတာဟာလေ တကယ်ပဲ ကဗျာတစ်ပိုဒ် ရွတ်လိုက်ရသလိုပဲ၊ အဟုတ်ကြုံဖူးမှ သိမယ် ။ တက္ကသိုလ်ဘုန်းနိုင် လေရူးသည်စာမတတ်ပါ ဖတ်စေချင်သော စေတနာဖြင့်...။

မကြာခင်ရောက်လာတော့မဲ့ နီနီတို့မိသားစုရဲ့ သင်္ကြန်ကို ဘယ်လိုဖြတ်သန်းကြသလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းလေးဖြစ်ပါတယ်။

ဒီလောကကြီးထဲမှာ သစ္ဆေသရဲတွေ တကယ်ရှိတယ် ဆိုတဲ့ စကားကို ခဗျားတို့ ယုံကြလား။ ပြေသာ ကတော့ ယုံတယ်။ ဘာလို့ဆို ပြေသာ ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ပါဘဲ။ ဖြစ်စဥ်ကတော့ ပြေသာ အဆောင်ကို စစရောက်တဲ့နေ့ကနေ စပြောရမယ်ထင်ပါတယ်။ ပြေသာ နေရမဲ့ အဆောင်နာမည်က "ဝါဝါဝင်းရွှေ အဆောင် " တဲ့။

အဲ့အမျိုးသမီးက သိပ်လှတာ ဗျ။ ကျနော့်အချစ်တွေက မနူးညံ့ခဲ့လို့ဘဲ ခဗျားမမြင်တာလား ဒေါ်မူယာရယ်။

ခများရဲ့ မေတ္တာတွေအားလုံးကိုကျုပ်တစ်ယောက်ထဲဘဲပိုင်ချင်တယ် မေ 💌

My first Story 💜 (Own Creation)

အချစ်ဆိုတာ ကစားစရာ မဟုတ်ဘူး မောင် ၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားကို ကစားမယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီရဲ့ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်တွေကို မောင် ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ်။

လောင်းရိပ်လေ အချစ်ခံချင်တယ် အန်တီ ၊ တစ်ခြားသူစီက မဟုတ်ဘဲ အန်တီတစ်ယောက်ထဲစီက အချစ်ခံချင်ရုံပါ။ တောင်းပန်ပါတယ် အန်တီ လောင်းရိပ်ရဲ့ဘဝထဲ အန်တီ့ကို ဆွဲခေါ်မိလို့။ ကံဆိုးလွန်းတဲ့ လောင်းရိပ်ဘဝထဲကို ပျော်ရွှင်မှူမြူလေးကို ပတ်ဖြန်းပေးခဲ့တာ အန်တီပါ။

နွယ် ၊ တီချယ်နွယ် နွယ်ရစ်ညိုဆိုသည့် ထိုအမျိုးသမီးသည် နွယ်ပင်တစ်ပင်လိုမျိုး မောင့်နှလုံးသားကို တစ်ရစ်ချင်းတစ်ရစ်ချင်း ရစ်ပတ်လာခဲ့တာ အခုဆိုရင် မောင်ဟာ နွယ့်စီကနေ ရုန်းထွက်ရန်ခက်နေပြီ။

"ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြား အလွှာပါးပါးလေးကိုဖြတ်ကျော်ခါနီးမှာမှ ငါမောင့်ကိုစွန့်လွှတ်တတ်ဖို့ သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ လူတွေက သံသရာမှာ ရေစက်ရယ်၊ဝဋ်ကြွေး​ရယ်ကြောင့်ဆုံဆည်းတတ်ကြတယ်တဲ့၊ မောင်နဲ့ငါကတော့ ဝဋ်ကြွေးသီးသန့်​ကြောင့်ဆုံခဲ့ကြတယ်ထင်ပါရဲ့" [Zawgyi] "ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆုံးျခင္းၾကား အလႊာပါးပါးေလးကိုျဖတ္ေက်ာ္ခါနီးမွာမွ ငါေမာင့္ကိုစြန့္လႊတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူနိုင္ခဲ့တယ္၊ လူေတြက သံသရာမွာ ေရစက္ရယ္၊ဝဋ္ေႂကြး​ရယ္ေၾကာင့္ဆုံဆည္းတတ္ၾကတယ္တဲ့၊ ေမာင္နဲ႕ငါကေတာ့ ဝဋ္ေႂကြးသီးသန့္​ေၾကာင့္ဆုံခဲ့ၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕"