Bilmediğim bir evrende gözlerimi açtığımda yaralı, aç ve dehşete düşmüş bir haldeydim ama tek sorun kesinlikle bu değildi. Cehennemden çıkmış gibi görünen birbirinden farklı yedi adam tarafından göz hapsine alınmıştım. Hepsi sanki ne olduğumu anlamaya çalışıyormuş gibi yattığım yatağın başına dikilmiş ve büyük bir dikkatle beni incelemişti. İyilerin sizi öldürmek için canla başla mücadele ettiği, kötülerin ise sizi ne pahasına olursa olsun koruduğu bir evren... kulağa tuhaf geliyordu değil mi? Gazap. Morvath krallığında ona bu isimle sesleniyorlardı. Düşmanlarının üstüne bir gazap gibi çöküyor, en acımasız yöntemlerle onlardan kurtuluyordu. Karanlığın Komutanı Alastair Aderith. O ve onun komuta takımındaki birbirinden farklı yedi kötü adam beni hayatta tutmak için herkesi gözden çıkarmaya hazırlardı. Buna alışabilirdim... yani sanırım. Ben Aria Arven Göksel. Ve düştüğüm bu dünyada artık iyi biri değilim. "Gazabın yaralı kalbi... çok mu incittiler seni?" KİTAP YASAL OLARAK KORUMA ALTINDADIR. KURGUSUNUN, ADININ VEYA HERHANGİ BİR SAHNESİNİN ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

"Bir nefes kadar yakın, bir ömür kadar uzak." Veres arkadaşlarıyla gittiği terk edilmiş bir evde tozdan gözükmeyen odada tertemiz bir porselen bebek bulur. Ne tozluydu ne de bir kırığı vardı bebeğin. İlgisini çekip eline aldığında üzerine alacağı lanetten haberi yoktu.

"Kızım sen hangi dünyada yaşıyorsun? Adam daha önce cinayet şüphesiyle yargılandı! Bütün sosyal medya günlerce bu olayı konuştu, yer yerinden oynadı. Ama delil yetersizliğinden serbest bırakıldı, dosyayı da bir daha açılmamak üzere kapattılar. Kimse üstüne gidemedi!" ​"NE?!" ​Gözlerimde büyük bir dehşetle adamın yüzüne bakmaya devam ediyordum. ​Adam gözlerimdeki o saf korkuyu gördüğü an kaşlarını daha da çattı. Bakışlarındaki değişimle birlikte ister istemez bir iki adım geriledim. Bu hikayede toksik unsurlar ve yetişkin içerik (+18) bulunmaktadır. Rahatsız olanlar veya olacaklar okumasın.

Hayatınızı elinizden alan kadından intikam almak için ne kadar beklersiniz? Adriano Castelli dört yıl beklemişti. Hapiste geçirdiği dört yılın ardından, Adriano daha önce hiç olmadığı kadar öfkeli, hiç olmadığı kadar nefret dolu ve hedefe kilitli haldeydi. O hedefin bir ismi vardı. Laura Faith. Laura... Bir zamanlar hayatını birlikte geçireceğini düşündüğü kadın, ona en büyük ihaneti etmiş; adamın dört yılını hapiste geçirmesini sağlamıştı. Laura Faith dünya üzerinde ihanet etmesi gereken son adama ihanet etmişti ve bunun bedelini ödeyecekti.

Kendi halinde olan Eva, bir gece uykusundan uyandığında yanı başında bir adam görür. Bu adam onun bundan sonraki hayatını kalıcı olarak değiştirecektir. Çünkü özel güçleri olan bu yaratık kendisine varis arayan biridir. Ancak bu kızın yıllar öncesinden bir tanıdık olduğun farkında değildir. Bu tanıdık onun kutsal kitabında yer alan kehanetin olmasına sebep olacak ve Eva, dönüşümünden sonra dünyadaki yenilmez tek kişi olabilecek midir?

İncir ağacının tarafına gitmesin... Yazıktır, başına bir iş gelmesin." Köydeki herkes susuyor. Herkes bir şeyleri saklıyor. Bakışlar kaçırılıyor, kapılar güneş batınca üç kilit ardına vuruluyor. Düğün neşesinin altında, toprağın derinliklerinden gelen bir korku damar damar yayılıyor. Defne, cebinde kırk yıllık sararmış bir fotoğraf ve fotoğrafın arkasındaki o lanetli sembolle bu labirentin ortasında kaldı. Fotoğraftaki o çocuk şimdi nerede? Ve neden köyün her köşesinde, yüzü gölgelerin içinde kalan o adam beliriyor? "Bazen cevaplar sorulardan daha tehlikelidir Defne." Kaçmaya çalıştıkça o ağaca, susturulmaya çalışıldıkça o adama çekiliyor. Defne, bu gece sadece bir misafir değil; kırk yıllık bir intikamın beklenen son kurbanı mı?

"İyi insanlara zarar veren, hasta olmalarına sebep olan insanları cezalandırmak kötü bir şey mi?" Kalın sesiyle kurduğu cümle midemin ağrımasına yettiğinde yüzümü buruşturdum. "Öyle söylediğinizde çok da kötü bir şey değilmiş gibi geliyor... Ama yinede birinin yaşayıp yaşamayacağına karar vermek Allah'ın bileceği şey, dünyada birden fazla Azrail'in olması kaosu getirir. Getirmez mi?" Güçlü sesimde merak duygusunun ağırlığı vardı. "Sen karar ver, Burak'ın yokluğunu öğrendiğinde ne hissetmiştin?" "Kayıp olduğunu duyduğumda içimi artık bana veya başkasına zarar veremeyeceğini bilmenin huzuru kaplamıştı." Ona döndüğümde yürümeyi bırakıp bana döndü. "Ona sizin zarar verdiğinizi öğrendiğimde bana sıcacık hissettiren insanın başkasına nasıl buz dağı olduğunu gördüğümde gerçekliğini sorguladım. Tahayyül sandım." "İnsanların bir tek yüzü yoktur. Herkes bir başkasının öyküsünde iyi ya da kötü rolünü üslenir." "Ben hiç kötü rolünü üslenmedim." Umursamazca omuz silktiğimde kaşları havaya kalktı. Dudakları muzipçe yukarı kıvrıldığında "Emin misin?" Bir kâinat; yedi varlık. İkisi bilinmemekte... Ancak gerçeği bilen yalnızca bir kişi var. Geceleri kendi adaletini kendi kurallarıyla sağlayan bir katil. Hedefindekiler yalnızca "kötüler." İki varlıktan yardım alarak cinayetlerini kusursuz sayılabilecek şekilde işler. Ama bir gün... Biri, her şeyin farkına varmaya başlar. Feride Saral. "Hayal olmasını dileyeceksiniz..." Feride, yaşadıklarının omuzlarına bıraktığı yükten kurtulmak ister ve yardım almaya karar verir. Bilmediği, gittiği psikoloğun hayatını tamamiyle değiştireceğidir. -FANTASTİK- Kitap kapağını tasarlayan Sevgili: bataklikyakamozu' na teşekkürlerimi sunuyorum.

Dağhan Kırca bey komşu; Bakın Ufuk Bey Dağhan Kırca bey Komşu; dairenizden biraz daha müzik aleti sesi gelirse Dağhan Kırca bey Komşu; gitarın tellerini ayrı ayrı ayırır oldukça münhasır bir yerinize ben DO RE Mİ'lerim. Dağhan Kırca bey Komşu; oldukça kibar olduğumu düşünüyorum Dağhan Kırca bey Komşu; Bir daha gecenin vakti do re mi demeye başlarsanız Dağhan Kırca bey Komşu; o notaları üzerinizde baştan yazarım Dağhan Kırca bey Komşu; iyi geceler. Sorun şu ki; ben ne Ufuk'tum ne de dairemden müzik sesi geliyordu, üstelik çatı katında oturuyordum. Aylardır hoşlandığım adam ansızın bana sen Ufuksun diyerek yazmaya başladı. Peki ben bu şansı kaçırır mıydım? Asla. Biraz Mahalle kurgusu, biraz polis, biraz dram hepsinden bir tutam✨ Tüm hakları bana aittir. Bç: 01.03.2026 Bş: 28.08.2026

Gri duvarlı bir yetimhaneden, kristal avizeli soğuk bir malikaneye savrulan beş yaşındaki Alin için hayat, hiç görmediği bir masal gibi başlamıştı. Ancak bu şatonun içinde, ona uzatılan bir el değil, buzdan bir duvar vardı: Asil. ​Asil, babasının disiplinle ördüğü dünyasının tek veliahtı, evdeki sessizliğin hakimiydi. Alin, küçük kalbiyle bu devasa evde kendine yer açmaya çalışırken, Asil'in ona olan ilgisinin nefretle değil, çok daha tehlikeli ve saplantılı bir duyguyla örüldüğünü fark etmedi.​Asil, bu evin hem koruyucusu hem de celladıydı. Gözleri buzdan, dokunuşu bir mühür gibiydi. Saçlarımı koklayıp "Seni koruyacak tek şey benim kurallarımdır," dediğinde, hayatımın geri kalanının onun sınırları içinde geçeceğini anlamıştım. ​Ben onun oyuncağı mıydım, yoksa çok daha fazlası mı? Karanlığın içinde kaybolmaya başladığım bu malikanede, artık tek bir gerçek vardı: Asil'in dünyasında kaçış yoktu.

❝Kalbindeki taşa dikkat et prens, çünkü aşk onu eritecek.❞ Aramızda kalsın ama senden nefret ediyorum. 𝑪𝑨𝑴𝑫𝑨𝑵 𝑲𝑨𝑳𝑷𝑳𝑬𝑹 serisi 1. kitabıdır.