anyways77
"Borçlu kalmayı hiç sevmem." dedi Çağla. Sesi yorgunluğunu ele veriyordu ama o mesleki, tavizsiz duruşunu yeniden kuşanmıştı. "Olur da bir şeye ihtiyacın olursa... Ne olursa. Lütfen ara."
Yusuf aynadan ona kısa bir bakış attı. Uzanıp sargılı olmayan o nasırlı eliyle pürüzsüz kartı usulca aldı. Başparmağıyla üzerindeki kabartmalı harflere dokundu, kartı ceketinin iç cebine kaydırırken gözleri dikiz aynasında yeniden Çağla'nınkilerle buluştu. Yüzünde ne bir minnet ne de bir gurur vardı; sokağın o bildik, düz ifadesiyle konuştu.
"Maalesef borçlu kalacaksın, avukat."