Swoje uczucia potrafili przelać jedynie na papier i wypowiedzieć je głośno tylko przy mikrofonie. Poza nim zostawała cisza, niedopowiedzenia i spojrzenia, które mówiły więcej niż jakiekolwiek słowa. W świecie pełnym hałasu i pozorów to właśnie muzyka była ich jedyną prawdą i miejscem, gdzie mogli być sobą, bez filtrów, bez strachu, bez ucieczki. Ale kiedy emocje przestają mieścić się w wersach, a rzeczywistość zaczyna wymagać czegoś więcej niż tekstów i melodii, granica między tym, co niewypowiedziane, a tym, co nieuniknione, zaczyna się zacierać. I wtedy okazuje się, że nie wszystko ukryte jest w piosence, a wersy mają więcej znaczenia niż usłyszał świat. „Nasze dusze spotkały się szybciej niż zrobiły to nasze usta. Może dlatego przywiązanie zabolało tak bardzo."

Laura od lat powtarza sobie, że żadna relacja nie trwa wiecznie. Dlatego zawsze kontroluje sytuację - trzyma ludzi na dystans, nie przywiązuje się i kończy wszystko, zanim ktokolwiek zdąży ją zranić. Michał jest jej kompletnym przeciwieństwem. Pewny siebie, irytująco uparty i zdecydowanie zbyt szybko zaczyna dostrzegać w niej rzeczy, które od dawna próbuje ukryć przed całym światem. To miała być tylko chwilowa znajomość. Parę wspólnych wieczorów, trochę przekomarzania, żartów i emocji bez konsekwencji. Problem w tym, że niektórych ludzi nie da się zatrzymać na bezpieczny dystans. [KSIĄŻKA Z UNIWERSUM „JEDNEGO DNIA"]

Ludzie się zmieniają. A niektóre historie się nie kończą. Po prostu wracają. Tatiana i Oskar już raz przekroczyli granicę, której nie powinni. Problem w tym, że żadne z nich nie powiedziało tego na głos. A skończyło się jak skończyło. Jedno skończyło ze złamanym sercem, a drugie od razu zaczęło życie z kimś innym. Tylko że przeszłość nie znika... [DRUGA CZĘŚĆ „CHOCIAŻ JEDEN DZIEŃ"]

Sabrina, młoda, ale doświadczona producentka o ciemnych włosach i brązowych oczach, odebrała telefon od Atuta. Nie spodziewała się po nim tej wiadomości - brzmiał bardziej spięty niż zwykle. Okazało się, że nie wyrabiają z bitami do Ery47, a trzydniowy live zbliża się nieubłaganie. Jakby tego było mało, Atut musiał nagle wyjechać i nie będzie w stanie siedzieć w studiu z Oskarem, żeby ogarniać materiał. Sabrina zamarła na moment. Propozycja, żeby to ona go zastąpiła, totalnie ją zaskoczyła. Nie dlatego, że brakowało jej skilli - wręcz przeciwnie, ale... Oskar? Nigdy wcześniej nie mieli okazji bliżej się poznać, a jego reputacja mówiła sama za siebie. Nie miała pojęcia, jak będzie się z nim dogadywać i czy ten cały pomysł nie okaże się jedną wielką katastrofą. Ale czasu na wahanie było coraz mniej.

Tatiana „Tinã" Malinowska - 22-letnia producentka muzyczna, od lat współtworząca sukces Maty. Silna, zdystansowana, perfekcyjnie kontrolująca swój wizerunek. W branży zna ją każdy, prywatnie - prawie nikt. W jej życie wchodzi raper, którego mijała setki razy. Nigdy nie zwracali na siebie uwagi. Do momentu, aż obydwoje są singlami. No prawie. Bo Oskar sam nie wie czego chce i z którą dziewczyną chce czegoś więcej. Ale to rozwiąże się samo. Trudno, że boleśnie. Ale on sam do tego doprowadził.

"Znam każdy zakamarek z nimi, jak mamy się zgubić" Loretta Włodarczyk odkąd pamiętała, każde wakacje spędzała nad jeziorem w Sławie. Ona, młodsza siostra Michalina i rodzice. Z czasem, na działkę obok również zaczął przyjeżdzać blond włosy chłopak ze swoimi rodzicami. Zaprzyjaźnili się, ale całą relację opierali tylko na tych dwumiesięcznych wakacjach. Nic więcej, do czasu pierwszych telefonów. Czas jednak mija. Z biegiem lat, mniej tam się pojawiali. Jedno i drugie pogrążone w budowaniu kariery muzycznej, gdzie każdy pomyślał, że tam będzie więcej okazji do spotkań. Co się wiec stanie, gdy obydwoje zdecydują na powrót do tradycji wakacji nad jeziorem, nie wiedząc, że mogą się tam spotkać?

Była dla niego ciszą w świecie, który od dawna nie potrafił już zwolnić. Kimś, kogo znał od lat, a mimo to dopiero jedno spojrzenie i kilka wyśpiewanych wersów sprawiły, że zaczął dostrzegać ją naprawdę. On z kolei był dla niej historią, której nigdy nie planowała napisać, a jednak z każdą kolejną stroną coraz trudniej było jej odłożyć ją na półkę. Nie był człowiekiem, którego łatwo było zrozumieć. Nosił w sobie zbyt wiele przemilczeń i zbyt wiele prawd ukrytych między słowami piosenek. Ona wierzyła, że pod całym tym hałasem istnieje ktoś, kto potrafi kochać równie szczerze, jak obiecuje. Nie wiedziała jeszcze, że niektóre serca pękają nie z braku miłości, lecz pod ciężarem kłamstw, które miały nigdy nie ujrzeć światła dziennego. „- Przecież ty chciałeś mieć tylko kogoś z kim mógłbyś grać na scenie. - wyszeptałam. - Nie mam racji?"

„Kiedy cię po raz pierwszy zobaczyłem to wszystkie piosenki stały się o tobie" Vanessa Veysa Sobel, przyrodnia siostra Szymona Sobla, która jest totalnym przeciwieństwem brata. Została piosenkarką co nie spodobało się jej matce, która jest totalnie okropna w porównaniu z ojcem jej i Szymona. Kariera Vanessy wybuchła na skalę światową, w czym przez cały czas wspierali ją tata oraz jego żona. Dziewczyna w wieku nastoletnim więcej czasu spędzała z tatą, jego żoną oraz bratem, co nawiązało piękną więź między nią, a Szymkiem. Co jeszcze czeka na nią w jej popierdolonym świecie?

-Dlaczego nigdy mnie nie lubiłaś?-zapytał. -Zawsze myślałam, że wolisz zadawać się z laskami, które mają kilka zer na koncie, a nie pracują w Nero-powiedziała opierając się o barierkę. -Przynajmniej zadając się z tobą dostaje darmowe kanapki z ogórkiem-spojrzał na dziewczyne wyciągając paczkę Cameli w jej stronę. -Kiedyś umrę na raka płuc przez te twoje Camele-powiedziała wyciągając jednego papierosa z paczki. -Wtedy będę ci przynosił na bukiety z papierosów-odparł-Może wtedy mnie polubisz. Start: 02.11.2021 Koniec: 22.03.2022 100k wyświetleń: 20.04.2022 200k wyświetleń: 15.08.2022 300k wyświetleń: 20.10.2022 400k wyświetleń: 26.01.2023 500k wyświetleń: 06.06.2023

Morze ma kolor niebieski, a on od wielu lat w kolorze niebieskim widzi spokój, szczęście, miłość a przede wszystkim dom. Zasługą tego jest jego ukochana, która ma oczy błękitne jak Atlantyk. - Czemu tak na mnie patrzysz? - zaśmiała się cicho patrząc na chłopaka. - Kolor niebieski zawsze mnie uspokajał - odparł - A twoje oczy są naprawdę przepiękne. - Jaki komplement - ponownie się zaśmiała. - Przypominają mi trochę morze - powiedział nagle - Taki dom na morzu, w którym zawsze mogę się schronić. Druga części Bukiet papierosów! *Wydarzenia dzieją się przed Epilogiem i po nim* Początek: 26.03.2022 Koniec: 16.07.2022