Za górami, za lasami, znajdowała się wioska Salici, do której przywędrował książę Geralt, wraz z wierną Płotką i księżniczką Cirillą i zaśpiewanym bard- Zaraz, co? Od nowa, od początku! Cisza na planie, skończone matoły! Za górami Sinymi i Ammel, za Jarugą i Sodden znajdowała się Salici - malutka wioska, o której zapomniał cały świat. Przywędrował tam wiedźmin, słynny Biały Wilk, wraz z klaczą imieniem Płotka, w pobliskiej karczmie znajdując zakrwawioną Cirillę. A na tym się nie skończyło - przyjęli zlecenie na Białą Damę, na której zarobili 750 koron. 'Cirilla zapamiętała zlecenie na zawsze, podobnie jak nigdy nie wzruszony Geralt. Śmierć czychała wszędzie jak okiem sięgnąć - w krzakach, w studni, w burdelu, a nawet w siodle. Lwiątko nie podejrzewało, że zwykłe zauroczenie i miłość doprowadzało do zabicia się. Geralt wiedział jednak, że za Ciri dałby się pokroić, byle była zdrowa i cała. Była jego Dzieckiem Przeznaczenia, co absolutnie nic nie zmieniało.' ~•~ Moja pierwsza z uniwersum wiedźmina, serdecznie zapraszam i proszę o szczyptę wyrozumiałości 💗

Czyżby nowe pokolenie Starszej Krwi? Potomek Geralta? A może następne dziecko niespodzianka? Zobatrz dalsze losy słynnego Białego Wilka i nowego pokolenia...

Kiedy pojawia się nadzieja na życie bez ucisku, Iorweth bez zastanowienia decyduje się na pomoc Saskii zwanej Smokobójczynią, w obronie Vergen. Wiedząc, że ma niewiele czasu zanim wojska Henselta przekroczą Pontar, postanawia rozesłać wiadomość o przyłączeniu się do walki wśród rozsianych po świecie Wiewiórek. Kiedy wydaje się już, że słowa elfa pozostaną bez odzewu, niespodziewanie pojawia się odpowiedź od Scoia'tael mieszkających za przełęczą Elskerdeg... Notka: Wszelkie podobieństwo do niektórych postaci umieszczonych w trzeciej odsłonie Wiedźmina (głównie Krew i Wino) jest całkowicie przypadkowe, gdyż fanfic zaczęłam pisać dwa lata przed wyjściem dodatku. #2 w WIEDZMIN ~23-05-2018~ #4 w WIEDZMIN ~19-05-2018~

Czas wiedźminów dobiegł końca. Ilu ich zostało? Kilku? Kilkunastu? Nawet jeżeli znalazłby się ktoś odpowiedni, to raczej mało kto potrafiłby podać go mutacjom. I w dzisiejszych czasach mało kto by to przeżył. Jednak Vesemir wracając do wiedźmińskiej twierdzy na północy udowodni, że przeznaczenie może się do nas uśmiechnąć, ale jeśli my tego uśmiechu nie podtrzymamy, to zniknie na wieki. Krótkie opowiadanie z uniwersum Wiedźmina autorstwa Andrzeja Sapkowskiego.

Triss Merigold i Eskel przybywają do Kaer Morhen. Tuż po nich pojawia się Lambert, Geralt oraz Shani. Nad jednym z wiedźminów ciąży dziwne przekleństwo, pamiątka po romansie z czarodziejką. Wszyscy starają się jak mogą, żeby pomóc. Wątek poboczny opowiada krótką historię miłości w oddziale Niebieskich Pasów. W skrócie: dużo Lamberta 😀 Moja pierwsza opowieść, pisana na lekcjach, nie jest idealna, lekko zryta, ale moja. Chronologia została zachwiana, część wydarzeń wymyśliłam sama, częściowo natomiast zainspirowałam się grą. [Opowiadanie w trakcie korekty i rozbudowy]

Geralt wraca na zimę w Góry Sine do Kaer Morhen. Podróżując przedgórzem, dociera jednak do wioski, gdzie dane mu jest zatrzymać się na dłużej. A przyczyna... Co tu dużo mówić: przyczyna jak zwykle jest ta sama - zlecenie.

Zamykam oczy i jedyne, co usłyszałam to przeraźliwy krzyk. Łzy spływają po moich policzkach a wyrzuty sumienia, uderzają we mnie z całą swoją siłą. Po chwili zapada głucha cisza. Już wiem, że zostałam sama. Poczucie winy rośnie, a ja czuję, że nie potrafię się z nim uporać. Sięgam po jedyną rzecz która może mi pomóc. Odrobina białego proszku sprawia, że choć na chwilę zapominam o tym co się stało. Dopóki działa, żyję w świecie bez smutku, zmartwień i zahamowań. Robię rzeczy, których nie zrobiłby honorowy człowiek. Jednak się tym nie martwię, bo nie zostało we mnie nic ludzkiego. W końcu następuje przełom. Zrywam z przeszłością. Zaczynam nowe życie i zapominam o poprzednim. Staram się żyć przyzwoicie, jednak los znów sobie ze mnie kpi. Loch, ucieczka, potem stary znajomy i on. Mężczyzna który zmienia wszystko. Okładkę wykonała @larzyk

Stary las i samotna wioska leżąca z dala od większych miasteczek; ogólnie rzecz ujmując - odludzie. Na to właśnie odludzie przybywa pewien białowłosy wiedźmin. I tam będzie mu dane zmierzyć się z potworami i... z własnym sumieniem.

Pojawienie się tajemniczej postaci dziewczyny o blond włosach, która wraz ze swoją obecnością wnosiła zapach czekolady i pomarańczy, było dla niektórych sporym zaskoczeniem, a dla innych jeszcze większym. Kim była? Czego chciała? I w jaki sposób dołączyła do kompanii Geralta z Rivii w poszukiwaniu Cirilli? Przekonać się o tym wszystkim możesz tylko i wyłącznie czytając tę opowieść, która mnie osobiście wyrwała z fotela i nie ukrywam, że jest to coś ze specjalną dedykacją dla fanów Emiela Regisa Rohelleca Terzieffa-Godefroya! Bawcie się dobrze!