Bu mektuplarda yazacağım şey ise, seni on iki yıl öncesine götürmekle başlayacak. 2008 güzüne. Sana bizim hikayemizi anlatacağım. En başından. Hatırladığım tüm detaylarıyla, en önemli kısımlarıyla. Yaşadıklarımızı bir de benim, o çaresiz ve belalı çocuğun ağzından dinlemeni, bana o anları yaşarken nasıl hissettirdiğini anlamanı istiyorum. Amacım kendimi sana affettirmek veya bana olan nefretini azaltmak değil, omzumdaki bu ağırlıktan kurtulmak sadece. Çünkü zaten burada her gün, birbirinden kötü onlarca hikaye dinliyorum. Zırvaladığımı düşünebilirsin, ama hapiste olmak beni öylesine değiştirdi ki... o tanıdığın hırçın Jungkook yok artık. Bunu da ben yazdıkça anlarsın zaten, her şeyden bahsedeceğim çünkü. Ben henüz on yedi yaşındayken tanıdığın, büyüttüğün, sevdiğin, sevmeyi öğrettiğin, bağlandığın, kendine bağladığın, yaraladığın ve ruhen öldürdüğün Jungkook'u, onun ağzından anlatacağım sana.

Çocukluğunu yetimhanede geçirmiş Jungkook'un yaptığı hata sonucunda bir kız çocuğu olur. Kızına bakamayacağını anladığında, kızını Yetimhaneye verir. Uzun bir süre sonra kızı için geri döndüğünde, kızının Yetimhaneden çoktan alındığını ögrenir. Kızını bulmak için her yolu deneyen Jungkook, Kim ailesinde kendini bulur. [Düz yazı]

Lise öğrencisi Jeon Jungkook, sokaktan sahiplendiği kedinin 1843'den gelen Prens Evian olduğunu öğrenir. ♥︎ 1. Kitap 22.06.2021 - 08.10.2021

"Çünkü biz, başka bir hayatta tekrar buluşacağız." ["evian" ficinin ikinci kitabıdır.] ♥︎ 08.10.2021 - 25.09.2022

" ' Kalbimin içindesin, seni kolayca unutabileceğimi sanmıyorum. Öylece, gözlerimi boş boş sana dikiyorum; belki beni yeniden çağırabilirsin... " Jeon Jung Kook beni yeniden çağırdığında Johannes'in Clara'ya yazdığı mektup 21. yüzyılda tekrar canlanmıştı... 》Zehra'ya ithafen♡ [Ladies' Code - Chaconne şarkısından esinlenerek yazılmıştır.] ~Tüm hakları Chaconne'nun notalarında saklıdır.

'' Ateşe merak duyan 4 kelebeğin hikayesini bilir misin? '' TaeKook__VKook

O günü çok iyi hatırlıyorum... Bir dövmecide oturmuş onu seyrediyordum. Uzun siyah saçları kadife gibiydi. Kusursuz... Gözleri büyüktü ve benimkilerle buluşunca gardımın düştüğünü ve korktuğumu hissediyordum. Fakat bu korkum hayatımda hissettiğim en tatlı histi. Sol koluna bir yazı yazdırmak istemişti o gün. Bu zorlu hayatında o kelimeyle umut dolu olduğunu söylemişti. Bunun ne olduğunu sorduğumda sadece gülümsedi ve kolundaki yazıyı gösterdi. Euphoria... O gün hafızama kazınan bu kelimeyi ben de sağ koluma kazımak istemiştim. Ve o gün ikimiz de kollarımıza bu kelimeyi kazımıştık. Onun bunu yazdırma sebebi sadece mutluluğu yanında taşıyabilmekti. Fakat benim yazdırma sebebim sadece bu kelimenin verdiği duyguyu onun sayesinde yaşayabilmemdi... O benim Euphoria'mdı...