" Fakat bu sektör çiftleri ayırmaya yeminli gibiydi , ben de ondan vazgeçtim." 020121 | imyournesb Wattpad deki ilk Hwajoon kitabı. 2k 220321 #1 Hwajoon 220421 #1 photographer 240421 #1 Hwasa 190721 © imyournesb [ Hikayenin benzeri ya da aynısına rastlanır ise yasal işlemler başlatılacaktır]

Okula yeni gelen Batı ve onu umursamadan kafasını sıraya gömüp uyuyan Onur'un hikayesi. Hiç beklemedikleri bir şekilde birbirinden hoşlanmaya başlayan iki genç.

"Elimdeki sopayı sana sokmadan önce kaybol." "Hangi sopayı?" #bxb 1. 010320

dincerkoral: Talibim dincerkoral: Ödemeyi nasıl hallediyoruz? (17:47) efnn.art: Anlamadım, ne demek istiyorsunuz? (17:56) dincerkoral: Son yaptığın resimden bahsediyorum, almak istiyorum ...

iş gezisi için hindistan'a gelen jennie, insanların garip bir şekilde kaybolduklarını öğrenir. soruşturma ilerledikçe bu işin içinde eski ve inanılmaz derecede güçlü bir şeyin olduğunu keşfeder. artık kaçması imkansızdır. romantizm klübü, kali karanligin sesi.

Dostunu yakın tut, düşmanını daha yakın. Babasını kaybetmemek için elini Şerif Furtuna'nın kanına bulayan Fadime, kendini bekleyen şeylerden habersizdi. "Sen akıllı bir kızsın, Fadime. Senin yüzünden tekrar alevlenen bu kan davasında babanı veya abini kaybetmemek için ne yapman gerektiğini biliyorsun, değil mi?" İmzalar atıldı, kader baştan çizildi. Dosta uzak düşülüp düşmanın inine girildi. 🌑🍪🌑🍪🌑🍪🌑🍪 🌑🍪🌑🍪

Sanat bölümünde okumakta olan öğrencilerin blogunda bir cupid yer almaktadır. Genelde dedikodu ve söylenti için kullanılan bu yerde bu cupid oldukça nam salar. Özellikle diğer bölümlere. Bu cupid her ayın 29. gününde birbirinin ruh eşi olarak düşündüğü kişileri paylaşır. Ve Nisan ayının talihlileri de ismail ile fadime'ydi. bayanukala: bana bak iso o eşleşmeyi ya silersin ya silersin ben seninle o tiyatro kulübünde o sahneyi canlandırmak istemiyorum? şu aptal üniversitenin cupidi kimse artık benden kaçışı da yok

Üniversite için İstanbul'a yerleşen ve yeni bir hayat kuran Fadime, geçmişin izlerini kapatmaya çalışırken beklemediği bir yüz ile karşılaşır. "Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir," der Tolstoy, ancak ya bu yabancı, tanıdık bir yüzse?

Yaptığın hata affedilmezdi... Kader hiç bir zaman bir hatanın telafisine müsaade edecek kadar iyi olmamıştı. Hata hayatın içinden bir yoldu. Ve geri dönüşü olmazdı. Kader yaşattığını yaşatmadan öldürmezmiş insanı. Ama sen yaşama nefes... Bu acı kaldırılabilir bir acı değil... Diye fısıldadı adam. Ne kadar acımasız olmak istesede olamazdı. Aşk her şeyi affetmezdi evet. Ama acımasızlık kaldırmazdı. Kadın o kapıdan çıkarken adamı bir vazo gibi kırmıştı. Ve hiç bir çiçek kırık bir vazoda hayata tutunamazdı. Acıyı hissetmenin en farkedilir yolu o tebessümün yerini nasıl kuru dudaklara bıraktığını farketmekten geçerdi. Yıllar geçiyordu. Her akşam kadının evde olmadığı gerçeği ile ışıkları söndürüyordu adam. Yoruluyordu. Umut etmek yorardı insanı. Ve kadın geri döner. Her giden bir gün döner ya... Bu hikayede de kadın gitti ve geri döndü. Kapıyı çaldı. Ama o yıllar önce o kapının ardında biri bırakmamıştı. Ne yazık... Zamanın en büyük kazığı asla geri dönüşü olmayan hatalar yaptırmasıydı... Kadın gidince adam biter ... Bu hikayede adam bitince kadın gitti... #1-Terkedilmişlik