I hate you. I love you.

Required

Isang babae lang ang bukod tanging nakapagpaiyak kay Vince. But it was a long time ago. And he promised himself that it wouldn't happen again. Then he met Valjean. Ang snob at masungit niyang private nurse na pinili ng mga kaibigan niya para sa kanya. She almost make him cry everytime na tuturukan siya nito ng kinakatakutan niyang injection. Madalas tuloy siyang tuksuhin nito na cry baby. Ngunit imbes na mainis ay natagpuan na lamang niya ang sarili na nahuhulog na pala rito. But Valjean suddenly disappeared. Kasunod nang pagkakatuklas ni Vince nang tunay nitong pagkatao. She was the girl he's been looking for a long time- his long lost first love and the missing piece in his life. Again, no trace of her everywhere. Naulit muli ang nangyari sampung taon na ang nakakaraan. And for the second time around... will she make him cry again? ©2014

[ZyMiYa Trilogy: Book 1 - Zylie] Language - Taglish Started in Aug 2011 | Revamped in Feb 2014 | Finished in July 2014 Published into 2 parts (2nd part just the 2nd half) 1/2 (Pop Fiction, 2014) 2/2 (Pop Fiction, 2015) Blurb Siya si Zylie. Hindi siya clumsy, galit lang siguro sa kanya ang sahig, bully lang talaga ang mga mesa't upuan. At yung mga pader? Humaharang lang talaga sila ng kusa sa daanan niya. Yan ang palagi niyang biro. Kasi nga, ang sabi nila, siya daw ang Reyna ng Kamalasan. Pero nang dumating ang eidolon ng school na si Silver Jeremy Torres sa buhay niya, isa rin ba itong malas na kailangan niyang iwasan?

"According to urbandictionary, limerence is an infatuation or crush that lasts at a much longer time span. A crush is for a short duration of time, while a limerence may last for months, years or even a lifetime." Isang taon na ang nakalipas simula nang nakita ko siya. Tawagin niyo ng fate o destiny, but seeing him again, I can't erase the wave of memories I had with him. Akala ko wala na akong nararamdaman para sa kanya. Akala ko tapos na. Akala ko lang pala. Because all along, gusto ko pa rin siya... Because I'm still in limerence with the guy.

The reality after happy ending..

11 years. dagdagan mo pa ng 7 years? 18 years dba? ang tagal noh? kasi naman, kung umamin na lang agad dba? ode sana, sana... sana ano? haha basahin mo na lang. :P note: pasensya na kung sobrang haba nitong one shot. >.< sobrang ma-a-appreciate ko kung pagtyatyagaan niyo tong basahin. isang maraming maraming pasasalamat sa pagbabasa! :) *cover photo is from the manga Last Game

Binalot ng pagtataka at pag-aalinlangan si Rhyme nang magkamalay siya sa isang di-makilalang silid. Ang pakiramdam na iyon ay napalitan ng takot nang ma-realize niya na dinukot siya. Hindi pa siya nakakabawi sa natuklasan nang makasalubong niya ng tingin ang lalaking nakamasid sa kanya at walang gatol na inamin nito ang ginawang pagdukot. Hindi niya gustong maniwala. Why? He is too good-looking para maging abductor niya. Ngunit naragdagan ang kalituhan niya nang tawagin siya ng lalaki sa ibang pangalan. Hindi kaya mistaken identity ang nangyari? ©2014

I have this habit of telling what-so-ever's going on my mind. Kaya napapahamak este nabubuko ako e.