"Güneş'in ölmeye başladığı zamanlarda, Dünya'yı başka bir galaksiye taşıyacak güce sahip iki kolye icat edilir. Ne var ki kolyeyi taşıyacak iki kişinin, insanlığı korumak adına ödemesi gereken ağır bir bedel vardır. " Yeni devirde, dengeler değişmiş; teknoloji ilerlemiş fakat insanların teknolojiden yararlanmaları kısıtlanmıştır. İletişim, telefonlar yerine kafa derilerine yerleşen çiplerle; ulaşım, gökyüzünde süzülen arabalarla sağlanmaktadır. Otoriteler, insanların kıyamet korkusundan faydalanarak yönetim gücünü elde etmişlerdir. Yönetime baş kaldırabilen tek grup, gelecekten geldiğini iddia eden ve galaksiler arası kaçışın bir felakete neden olacağını duyuran 'Kuledekiler' adlı örgüttür. Hira, doğduğu günden beri bedeninde taşıdığı kolyenin, yaşadığı gezegeni yaklaşan kıyametten kurtaracak büyük bir planın kilidi olduğunu öğrendiğinde on altı yaşındadır. İnsanlığı kurtarmak için kendi hayatından, hayallerinden ve herkesten gizli tuttuğu aşkından vazgeçmeye zorlanır. Kolye, kimsesi olmayan bir kızın, sonunu bildiği bir savaştaki mağlubiyetini anlatır.

"Sence dışardan bakınca silahını banyoda unutacak bir adama benziyor muyum?"dedi. Şaşkınlıkla ona bakarken konuşmaya devam etti. "Beni dinlediğinide biliyorum." Utanmam gerekiyordu belki ama utanmamıştım çünkü ben bunu yapmak zorundaydım. "Bana neden yardım ettin?"diye sordum. "Çünkü yardıma ihtiyacın vardı." "İyide bunu nereden anladın?" Yeniden şaşkınlıkla sorduğum soruyla gözlerime baktı. "Çaresiz olan bir insanı her halinden anlarım ve sen çok çaresizdin." Beni çaresiz olarak görmesi sinirimi bozmuştu. "Ben çaresiz değilim. " dedim. "Bak ya çaresiz olan birisi eve gelen birinin silahını alarak evden kaçmayı düşünür ya da ahmak olan birisi. Ahmak olmadığını düşünmek istiyorum ."

"Sana gel benimle, demiştim. Gelir misin, yanar mısın benimle?" demişti kendinden emin bir tavırla Mirza. "Yakan da söndüren de bir tek sen ol bu vakitten sonra. Yanmaya da yakmaya da; sönmeye de söndüremeye de seninle varım. Bir tek ve yalnızca sen!" dedi içi giderek Rozalin... 28.02.2023

Tüm kavanozlar dolmaya layıktır. En çokta sevgi ile.. "Cennete girecek olan topluluklardan öyleleri vardır ki kalpleri kuş kalbi gibidir." (Müslim, Cennet, 27; Ahmed b. Hanbel, II, 331.) ❤️ "Sinirlenme küçük hem senin adın çok güzel. Ama şöyle yapabiliriz." "Nasıl?" "Takma adını Maşukiyye koyarız." Kız, bu fikre sevinmişti. Kendi isimini seviyordu zaten ama birde ona Maşukiyye denmesi ona çok sevildiğini hatırlatacaktı sanki. Kafasını olumlu sallayıp cevap verdi. "Anlaştık. Sevdim bu fikri." İçi rahatlamıştı Esmanın. Musab ise onu mutlu etmenin verdiği rahatlıkla kumrulara yaklaştı ve eline Maşukiyye'yi aldı. "Gel bakalım Maşukiyye adaşın ile tanış." Esma kıkırdayarak yanına yaklaştı. 'Ahh çok sevilen..' diye düşündü küçük kız. Bir gün kendinin de çok çok sevileceğini umut ederek, Maşuk'unun onu gelip bulacağını ümit ederek. "Geldim zeytin gözlü." ❤️ Esma & Musab #okumak 2.🕊️ #edebiyat 4. 🕊️ #tefekkür 2. 🕊️ #2021 1.🕊️ #din 1.🕊 Yayımlanmaya başlama tarihi: 28.10.2021 Hikayedeki kişi,kurum ve olaylar tamamen kurgudur. Hiç bir gerçeklik barındırmaz. Tüm hakları saklıdır.

Kanla kazıdığın kelebek dövmesinin üzerini çizdir. Noktalı virgülle değiştir. Bu, devam edecek gibi değil ama bitmedi, demektir. Kanatları kanlı kelebek yandı. Küllerinden yeniden yaratıldı. Tekrarlanan doğumla gerçekleşen bir başlangıçtı. Üzerinde duran kanla yeniden doğdun bebek. Yine ne el ne gül bebek. Közlerin içindeki başlangıçta, isli ayaklarınla, Kül Bebek. MELÂL♡ "MELÂL ismini Wattpad'de duyuran ilk kitaptır." "MELÂL ismiyle binlere ulaşan ve yükselişte olan ilk kitaptır." İLK YAYIM TARİHİ: 15 KASIM 2019