Czasami żeby zmienić naprawdę dużo w życiu, wystarczy jedna chwila. Albo może też wystarczyć zamknięcie w szafie na siedem minut z inną osobą.

Namgyu to dziwny dzieciak, jednak nie jest odrzutkiem. Wręcz przeciwnie, ma dużą grupkę znajomych, jest prawie najpopularniejszy z tej szkoły. Właśnie, prawie. Jest jeszcze Thanos. Przeklęty, zadufany w sobie dupek! Zawsze był we wszystkim lepszy, zawsze! Dlatego Namgyu postanowił postawić kres jego żąda, ale...To wszytsko potoczy się nie tak jak planował.

Han Nam-Gyu nie pochodził z zamożnej rodziny; rodzice narkomani, którzy mieli długi u mafii handlującej dragami, ojciec alkoholik, a sam Gyu pracował dając dupy po burdelach jak wybitna gwiazda porno, żeby zarobić parę groszy na życie swoje i młodszej siostry... Wcześniej wspomniana mafia, której głową był Pan Choi, po długich miesiąca pogłębiania i nie spłacania długów przez rodzinę Han, stwierdziła że weźmie sprawy w swoje ręce i zabierze co im się należy. Przez brak pieniędzy padło na Nam-Gyu, którego po prostu porwali. W wielkiej willy mafii państwa Choi, o prócz wiadomych państwa, ochroniaży i najbliższej rodziny, mieszkał ich syn; Choi Su-Bong; dzieciak z niewypalonymi aspiracjami rapera, który kazał nazywać się „Thanos". Chłopak przebłagał rodziców żeby nie sprzedawać Nam-Gyu na organy i pozwolić mu z nimi zamieszkać, a ci na szczęście się zgodzili. Jakie będą relacje między synem mafii a dzieckiem dłużników, czy wyniknie z nich coś więcej? Przekonajcie się czytając fanfic „Bubblegum butt- my mafia boy(friend)".

Namgyu ma siedemnaście lat, trudne relacje z rodziną, głowę pełną myśli, o których nikomu nie mówi i codzienność, która czasem boli bardziej niż cokolwiek innego. W jego życiu jest dużo ciszy, frustracji i chwil, kiedy ma się ochotę zniknąć. Szkoła to tylko tło - pełna obojętnych twarzy, długich lekcji i bezsensownych kłótni. Wszystko zmienia się powoli, po jednej imprezie. To tam poznaje Thanosa, chłopaka, który skrywa równie wiele, co Namgyu, choć uśmiecha się jakby nic go nie ruszało. Ich znajomość zaczyna się od śmiechu, ale z czasem zamienia się w coś głębszego - coś, czego obaj się boją, ale też czego bardzo potrzebują. art na okładce nie należy do mnie!