Şeytanın kazandığı oyunu biz de kazanalım diyorsun. Bilmem ki Tanrı kovmasaydı, şeytan inandığından vazgeçer. Sabah üstüne öylece attığı hırkası, yarım yamalak toplanmış siyah saçlarının dağınıklığı ve yüzündeki ifadesi...Aceleyle evden çıktığı fazlasıyla belliydi. Bu durumdan memnun değilmiş gibi de gözükmüyordu. Belki de sessiz sakin kordonun etkisi vardı... Öyle içten, özünden bir parça kadar yakın duruyordu. "Beklemek şuan hiç iyi hissettirmiyor." Bedenini yasladığı arabasından ayırıp yanına doğru ilerledi. Kadının gerginliğinin, beyinin ince ince işlediği sabırsız korkunun elbette farkındaydı. "Çok sürmez merak etme." Ellerini narin omuzlarda gezdirip destek verircesine sıktı bir süreliğine kızgınlığını rafa kaldırmıştı. Ama çok sürmeyecek bir iki saat sonra ortalık karışacaktı.