Ağır smut icerir! Bazı insanlar karanlıktan korkar, ben ise o karanlığın içine doğdum. O, şehrin en karanlık köşesinde saklanan bir canavar; bense onun oyuncağı olmaya mahkum edilmiş bir kukla. Kaçabileceğim sanrısıyla kapıyı her kapattığımda, onun nefesini ensemde hissediyorum. O beni kurtarmaya değil, tamamen yutmaya geldi.Babamın günahlarının bedelini ödemek için bir celladın yatağına gönderilmem gerekiyormuş. O, soğuk ve acımasız, gözleri ise ruhumdaki tüm ışığı söndürecek kadar derin. Bana aşık olmasını istemiyorum, sadece sağ kurtulmak istiyorum. Ama onun dünyasında 'çıkış' diye bir kapı yok, sadece 'itaat' var.Ona ilk baktığımda gördüğüm şey bir adam değildi; bir uçurumdu. Şimdi o uçurumun kıyısındayım ve o, beni aşağı itmekle tutmak arasında gidip geliyor. Sessizliğim ona bir davet, korkum ise beslendiği tek şey. Bu bir aşk hikayesi değil; bu, iki kırık ruhun birbirini tamamen yok etme savaşı.

Ən əsası da keçmiş yaraları sarmaq idi.Küləyin illərdir əsdiyi istiqaməti dəyişmək, buzlaqları qəlbimizdə əritmək idi məqsəd.Qanlı əllər ilə yox olarkən qan kimi saf rəngə boyanacaqdım.Şəffaf,saf rəngə.Silah səsləri ilə dəyişəcəkdir yerini qəlbimin hərarəti.Nə qədər xəyal kimi görünsə də.Nə qədər özümüzü buludlardan yuxarıda hiss etsək də.......

"Səni sevmirəm Fərid" gözlərim dolsa da heçnə vecimə deyildi daha.Sevmədiyim bir insanla daha artıq evli qala bilməzdim. Düşüncələrimin keçid apardığı dövrdə gözlərimi son dəfə açdığımda artıq 2 canlı idim. Canımın içində can varıydı.Artıq birdə gözlərimi son dəfə acı həyata açıb baxdıqda birdə baxa bilməmişdim. Saranın hekayəsi.

Hər şey o qədər qəribə və yad gəlir ki... Həm də bir o qədər həyəcanlı. Mən, bir anda özümü 1918-ci ilin Bakı şəhərində tapdım. Necə oldu? Niyə bu zaman? Mən kiməm? Bu suallar bir-birini izlədi, amma cavabları tapmağa çalışarkən, içimdə bir sevda, bir inam yaranmağa başladı. Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin o qısa amma qürurlu illəri mənim içimdə bir həyəcan buraxdı. Vətənimin müstəqil olduğu, öz gücünü və sevgisini tapdığı bir dönəmdə, mən də bir parçası oldum. Təsəvvür edin, qarşımdakı türk əsgəri, o anı yaşadan kişi, hər addımımla yanımda. Hər şey bir yuxu kimi olsa da, içimdəki hisslər gerçəkdi. Azadlığın nə olduğunu anladım, həm də məhəbbətin. Bəlkə də bura gəldiyimdə, zamanın nə qədər kövrək olduğunu görmədim. Amma hər şeyin bir sonu və yeni bir başlanğıcı var. Mənim yolum da bu başlanğıcın içindəydi. Vətən, sevgi, mübarizə - bunlar hər birimizin içində gizlidir. Mənim içimdə isə Cümhuriyyətin adı və məhəbbətimin adı var. Bakı bu gün mənim üçün bir yerdən daha çoxdur. Bu, tarixin, mübarizənin, azadlığın və ən önəmlisi - sevdanın izlərini daşıyan bir şəhərdir. Hər addımda, hər an, bu sevdanın içində daha da da dərinə gedirəm.

+90536***: Bir şey soracağım. +90536***: Gay misin? (14:23) başlangıç: 26.06.23 bitiş: 24.05.24

egehandemiralp: sevgilimin fotoğraflarını profilinden derhal kaldır yoksa olacaklardan ben sorumlu değilim egehandemiralp: bi bitmediniz amına koyayım sanki sizmişsiniz gibi çaldıkça çalıyosunuz kızın fotoğraflarını niltaneva: iyi de bunlar benim fotoğraflarım niltaneva: üzgünüm ama sevgilin benim fotoğraflarımı kullanarak seni kandırmış muhtemelen egehandemiralp: ne - (bazı bölümler yetişkin içerik bulundurmaktadır)

İki yılı birbirini delice sevmekle geçen iki genç. Bir gün karşılarına çıkan amansız yol ayrımı. Zor olan gidenin mi? Kalanın mı?