PUKKA YAYINLARI ARACILIĞIYLA KİTAP OLMUŞTUR. KİTAP SATAN HER YERDE BULABİLİRSİNİZ. Doğduğu ilk gün yetimhaneye bırakılan Rüzgar, hayatı boyunca bir şeylere ve birilerine bağlanmaktan kaçınan, soğuk bir tiptir. Aynı yetimhanede büyüdüğü yaramaz bir kız çocuğu dışında da bağ kurduğu kimse yoktur. Yaşı dolduğu için yetimhaneden ayrılmak zorunda kalan Rüzgar, her seferinde beraber kurtulmaya söz verdiği kız için geri döner. Yine rutin ziyaretlerinden birinde kızın ailesi tarafından yetimhaneden alındığını öğrenir ve bir daha ondan haber alamaz. Senelerini ondan bir iz bulmak için araştırarak geçirirken bir gün, gizemli bir numara doğum gününü kutlar. Çok geçmeden Rüzgar, bu numaranın yetimhanede beraber büyüdüğü kız olduğunu anlar ve kızın içinde bulunduğu zor durumu öğrendiğinde onu kurtarmak için anlaşmalı bir evlilik yapmayı teklif eder. İkisi, aynı soyadını paylaşan, evli ev arkadaşları olacaktır. "Seni seviyorum. Hep sevdim."

"Daha önce yaptığım hiçbir hırsızlık bu kadar ağır gelmemişti." 🕸 Sadem, kimsesizliğin onu düşürdüğü pis işlerin bir gün ondan sahip olduğu tek kişiyi, birlikte ailesini aradıkları en yakın arkadaşını da alacağını bilmiyordu. Ağlayıp sızlanmaya bile vakti yoktu, hayatta kalmak istiyorsa önünde yalnızca bir yol vardı. Ölen arkadaşının ailesini bulacak, onun yerine geçecekti. Aksi takdirde arkadaşının canını alan adamlardan kaçamaz, kendi de son nefesini günler sonra tesadüfen bulunmak üzere bir ara sokakta ve yahut bir binanın bodrumunda, geriye cesedinden başka hiçbir şey bırakamayarak verirdi. Her zaman kendisini düşünmeyi küçük yaşta öğrenmiş, duygularını uzun zaman önce ardında bırakmıştı. Oysa yıllarca arkadaşının ona hasretle anlattığı ailenin arasına, kızları olduğu yalanıyla girdiğinde vicdanının sesi her saniye daha çok yükseliyordu. Hayatında ilk kez böylesi bir sevgiyi tatmak, ona pişmanlığı da öğretecekti çünkü bu insanları kandırmaktansa ölmeyi yeğlerdi. Peki... Ya sandığının aksine hikayenin asıl yalancısı kendisi değilse?

Mahinev, yalnızlıkla arkadaş bir kızdı. Doğduğunda yalnızdı, acı çekerken yalnızdı, büyürken yalnızdı. Böyle öleceğini düşünüyordu ta ki bir ailesi olduğunu öğrenene kadar. Aynı şehrin içinde, kendisinden kilometrelerce uzakta; annesi, babası, abileri ve kardeşi vardı. "Artık yalnız olmayacağım diye düşünmüştüm. Beni sevseydiniz eğer, size bunu misliyle öderdim. Neden canımı acıttınız?" 🌠 "Bana ne istediğini söyle." "Seni." dedim. "Seni istiyorum." Pamir gülümsedi. "Pekâlâ, bu kolay. En başından beri bana sahiptin zaten."

(Gerçek aile kurgusudur) Annesinin yaptığı seçimle abilerinden koparılan Güz, üvey babasının koyduğu katı kurallarla büyür. Yıllarca tek umudu, abilerinin gelip onu bulması olur ama kimse gelmez. Kendi hayatını kuracak kadar başarılı olduğunda abilerinin kapısını o çalar. Aralarındaki kan bağına rağmen kesişim sıfır noktasına ulaşmaz. Her tarafında birbirine geç kalmasının çokça nedeni, çokça pişmanlığı vardır. Güz'ün hikâyesi; kaybolan bir çocukluktan, yeniden kurulan bir aileye, aşka ve özgürlüğe uzanan zorlu bir yolculuğa...

"Sakin bir çift gibi davranabiliriz diye düşünüyorum artık Duru." Ne dediğini bir an anlamadım ama ardından bunun geldiğimiz evdeki davranışlarım olduğuna kanaat getirdim. "Üç yıl oldu evleneli, artık ilk günkü heyecanımız varmış gibi davranmanın bir anlamı yok, zamanla alışırlar." Başım olumlu anlamda sallandığında, gözlerimin yandığını hissettim. Göğsüm ağrıdı, o işte bu kadar soğuk bir adamdı. "Ama sen de.." demiştim ki, lafımı kesti. Belki de bu bir ilkti. "Babanın ve annenin gözünün önünde, hiç ilgisiz davranamam canın acıyorken." Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.

"Samira! Dikizlememiz gereken konular var." Samira, sarı saçları ile oynayan ikizine bakıp yarım ağız gülerken eline desenli dürbününü aldı ve cama yaklaştı. "Boşuna d'ikizler demiyorlar bize kardeşim. Dikizleriz tabii." * İki hırsız kardeş. Sokaklarda sabahlayan iki hırsız kardeş. Ailesinin kim olduğunu, nerede olduğunu bilmeyen D'ikizlerin hikayesine hoş geldiniz. Önemli, değerli eşyalarınızı girişte bırakmanızı tavsiye ederim zira, ortadan yok olabilir. (Üç günde bir, bölüm atmaya çalışıyorum.)

Üsteğmen Siba Altuntuğ: Kaliteli viskiye buz koyulmaz demişler Ben kaliteli buza viski damlatıyorum Yani buzsuz viski mi olur Kafaya dikeceksin damlalar çeneden boyuna boyundan tişörte akacak Bir de seks teklifi aldım Ona da orta parmak çektim namuslu kızım ben (Görüldü) (00.28) Siz: Altuntuğ? Üsteğmen Siba Altuntuğ: Efendim şekerim? Siz: Kime yazdığının farkında olmadığını düşünüyorum, şayet olsan yarın karargâha geldiğinde seni herkese rezil edeceğimi ve gün boyu aynı işi yaptırmak zorunda bırakacağımı bilirdin. - Sarhoşken yüzbaşına bilinçsizce yazan bir üsteğmen, Siba Altuntuğ. Sarhoşken kendisine bilinçsizce yazılan bir yüzbaşı, Demir Kansoy. Birbirlerinden pek hazzetmemelerine rağmen bir göreve çıkmak zorunda bırakılırlar.\\Texting Küfür ve argo içerir!

İnternetteki eski bir siteden bulduğu numarayı Falcı sanan çatlak bir kız ve o hattın yeni sahibi olan acımasız bir mafya lideri: Sarp Atasoy. Yeraltı dünyasını birbirine katan bir adam, tek bir mesajla hayatını altüst eden bir fırlama... MAFYA SEVERİZ sizlerle! . . . . . Küfür, argo, cinsellik içerir!

Selis aksu, 20 yaşında ve hâlâ lise son sınıfta olan bir genç kızdır. eğlenmeyi bilen, mizah anlayışı yüksek ama bir o kadar da dikbaşlı. okulda ettiği kavgaların haddi hesabı yoktu. her etti kavgada ya uzaklaştırma alırdı, ya da farklı bir disiplin cezası. okul sonrası babasının tamirhanesinde çalışırdı. Selis, asla aile sevgisi görmemiş genç bir kızdı. Ailesi ile olan sorunları okula ve sosyal hayatına yansırdı. Bu yüzden kimseye güvenmez, kimseyle kolay kolay muhattap olmazı. Ancak buna rağmen hayat enerjisini söndürmemişti. Selisin günün sonunda bütün hayatının aslına yalandan ibaret olduğunu öğrenir. O artık Selis Aksu değildi, o artık Selis Kareldi. --- Bütün bu olaylardan sonra gerçek aile sevgisini ve aşkı tadan Selisin hikayesidir bu. --- ⚠️pedofili yoktur⚠️

"Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA.