Müge, bir çağrı merkezi çalışanı olarak yabancılarla muhatap olmaya alışkın olmasına rağmen, ne bir müşterinin telefonda onunla birçok kez kirli konuşma yapacağını ne de bundan hoşlanacağını düşünmemiştir. Başarılı iş insanı Alihan ise telefonun öteki ucundaki cezbedici kadının kanına girmek ve telefonda onunla paylaştığı edepsiz vaatlerini gerçekleştirmek için kararlıdır. Sizi çarpıcı bir iş yeri romantizmi bekliyor! Yaş Sınırı: 18+ ~26.05.2024 - Genç Kurgu#1.~ ~26.05.2024-Paranormal#1.~ ~31.05.2024-Fantastik#1.~ ~01.06.2024-Spiritüel#1.~ ~05.06.2024-Fantastik#1.~ ~15.06.2024-Bilim Kurgu#1.~ ~12.01.2025- Mizah#1.~

"Bakma bana komutan. Kirliyim ben. Görmesin kirli bedenimi senin güzel gözlerin.." "Sen dünyadaki en temiz insansın Nefes. Sen benim gördüğüm en mükemmel yaratıksın. Dünyanın sekizinci harikasısın sen." diye fısıldadı genç kızın kulaklarına. Hem ona, hem de kendisine güç vermek ister gibiydi. Yaraları vardı onun.. Sarılması zor, iyileşmesi imkansız yaralar. Sihirli sözcükleri vardı onun.. Kadının yaralarına merhem olup iyileşmesi imkansız yaralarını iyileştiren... Onlar hem bir oldu, hem aşk oldu.. İmkansız diye bir şey olmadığını herkese gösterdiler..

Mahalle hikayesi. Tamamlandı. "Gökçen," dedi içli içli. "yanıyorum görmüyor musun da." Sıcak nefesi eğildiği için dudaklarıma vurmaya devam ederken siyah olan gözlerinin yoğunluk ile daha da karardığının farkına vardım. Uzaklaşmam gerekiyordu, uzaklaşmak zorundaydım ama bir eli belimde dudakları bu kadar yakınımdayken kendimi kıskaca alınmış gibi hissediyordum. "Uiy," diye duyduğum sesle gözlerimi yumdum. Sanırım Gülcan teyzeye basılmıştık, umarım sadece Gülcan teyzeye basılmıştık.

Ufak bir hata... Sadece minicik bir hata benim çocukluğumun katili oldu. Doğduğum gün yapılan o hata, benim 16 yılımı elimden aldı... - |13.03.21|-|20.11.21| - -Her şey şahsıma aittir. Alıntı veya isim vermeden kullanılma durumunda gereği yapılacaktır. -inek ince çizgimiz-

Yarım kalmış bir inşaatta yağmurun dinmesini beklerken üst katta çaresizce yardım bekleyen adamın varlığını fark eden Feriha'nın ve aydınlığı arayan Toprak'ın hikayesi. 30.10.21-05.11.2022

Eşini ilk kalp atışlarında bile hissetmişti Marcos Vidal. Peki mühür onları bir arada tutabilecek mi? Bunca zaman normal bir insan olduğunu düşünmüştü Vera. Ama aslında, Alaska sürüsünün lunasıydı. Marcosun biricik bebeğiydi. Vera gerçekleri öğrendiğinde ne yapıcak? Marcosu kabullenecek mi yoksa Marcos'tan kaçıcak mı? Hadi gelin hep beraber şahit olalım.

Patron: Yanımdayken böyle konuşamıyordun, uzaklaşınca sana bi' cesaret geliyor galiba. Ben: Diyelim ki, yanında seninle böyle konuştum. Deli gibi kızdırdım, hiç sevmediğin şeyleri yaptım, kötü sözler söyledim. Ne yaparsın? Patron: Kendini altımda bulursun. Gözlerim kocaman açıldı, hatta bacaklarım istemsizce titredi ve başımı kaldırıp dehşet içinde ona baktım. O ise telefonunu kenara bırakıp, gözlerimin içine bakarak gömleğinin düğmelerini birer birer çözmeye başladı... (Yaş farkı ve yetişkin içerik vardır.)

Bedenini öne doğru büktü ve koyu kahvelerini kısarak dudaklarını büyük bir yavaşlıkla alnıma dokundurdu. Tam da o anda midemin aniden kasıldığını hissettim. "Eğer benden istediğin gerçekten buysa, abin olurum." Sarfettiği sözler ile kulaklarımda bir uğultu ve hemen ardından boğazımda bir yanma meydana geldi. Onu göğüsünden tutup kendimden uzaklaştırmak ve bu yakınlığın gereksiz olduğunu savunmak istedim ancak dudakları temasını kesmeden ve onu itmemden gram etkilenmeden sürtünerek burnumun ucuna kadar indi. "İhtiyaç duyduğunda, baban olurum." Dudakları burnuma küçük bir baskı uygulayarak kısa süreliğine tenimden ayrılırken çok geçmeden sıcak dudaklarının varlığını yanan yanaklarımda hissettim. Göğüsümde binbir çabayla canlı tutmak için çabaladığım, özenle sakladığım o minik kuşun kanatlarını delicesine çırptığına şahit oldum. Yutkunuşlarım arttı. Nefes alış verişlerim hızlandı. Dudaklarını aralayıp kısa bir nefes aldığı esnada burnunu bir kedi misali usulca yanağıma sürttü. "Sığınmak isteğinde, liman olurum." Ilık nefesini sertçe dışarı bırakarak aralık dudaklarımın arasından içeri sızmasını sağlarken kollarının arasında titredim. "Korktuğunda, kalkan olurum." Dudakları temasını kesmeden bir yol izlercesine dudaklarımı es geçip çeneme ilerledi ve bir sonraki durağında yumuşak bir baskıyla çeneme yaslandı. "Ne olmamı, neyin olmamı istiyorsan o olurum." Başını aşağıya eğmeden hemen önce bakışlarını gözlerime çevirerek yüz ifademi dikkatle inceledi. Rahatsız olup olmadığımı kontrol ediyor olmalıydı. Değildim. Biraz garip hisler içindeydim ancak bu senelerdir hissettiğim huzursuzluk, rahatsızlık ya da korku hislerine hiçte benzemiyordu. "İhtiyacına, isteğine göre şekillenirim ama bu durum kocan olduğum gerçeğini değiştirmez."

Kadın alevdi. Adam, o alevlerde kül olmak istedi. Genç adam karşısında haber sunan kadını yüzündeki huzurlu gülümsemeyle izliyordu. Belki de takıntı olmuştu, bilmiyordu. Her akşam saat yedide televizyonun başına geçer, kimseyi dinlemezdi. O uzun, kahverengi ipeksi saçlarını televizyonun üzerinden okşardı. Merak ederdi. "Göründüğü kadar yumuşak mıdır?" diye. Onun kendinden emin, gür sesi her defasında kendisine hayran bıraktırırdı. Nefesini tutar, heyecanla onu izlerdi. Tankurt Ergül, her zerresine kadar aşık bir adamdı. Eftalya Giz Saka, güçlü bir kadındı. Belki de sadece takındığı maskeydi sert sesi, davranışları. Yaraları içinde saklıydı... Kaldırımda yürürken karşınızdan gelen bir kadına âşık olabilirdiniz, çalıştığınız yerde hemen karşı masanızda oturan bir kadına da âşık olabilirdiniz. Bu kişi, üniversitedeyken çarpışma sonucu yere düşen kitaplarını toplamasına yardımcı olduğunuz ve o anda göz göze geldiğiniz kız da olabilirdi... Ancak Tankurt'un aşkı nadir görülecek cinstendi. Fenerbahçe'de futbol oyuncusu olan Tankurt, antrenmandan yorgun gelip kendisini koltuğuna attığında başladı her şey. Televizyonu açtığında karşısında gördüğü kadınla birkaç saniye kaldı öylece. İşte tam o an âşık oldu, Tankurt. Ve inanın söz konusu Eftalya olduğunda işi hiç kolay değildi...

İlk görüşte aşk mı yoksa hayal kırıklığı mı? 12.03.23 Arven&Kandemir