"Beni kendi inşa ettiğim o korkunç okullardan alıyor, uyuz Sokrates gibi sorular sorup konuşturuyor, sistemimdeki tüm karanlığı kendi kendime anlamamı sağlıyorsun." Gülümseyerek yanağını hafifçe okşarken gözlerim yanıyordu. "O itaatkâr karanlığın yanında senin ışıklarının kâfirlik olduğunu söylediğimde bana enfes resimler gösteriyor, aklımı alıyor; bir sahneye çıkartıyor ve kalbimi veriyorsun." Normalde kabul etmeyeceğim kadar yoğun duygular çenemin hafifçe titremesine sebep olurken onun dudakları hafifçe aralanmış, gözleri tamamen bana teslim olmuş bir vaziyette yüzümü izliyordu. "Omuzlarımda olduğunu bile unuttuğum o korkunç yükü çekip alıyorsun..." İç çekerek saçlarını bir kez daha okşadım. "Ama sistemim o karanlığa o kadar alışık ki yalnızca ışık değil, savaşma arzusu da getiriyorsun. Karşıtlıklar... Ortaya çıkarıyorsun. İçimde cadıları yakıyorlar, fikirleri suçluyorlar, çiçekleri izinsiz açtılar diye susuz bırakıyorlar... Yine de başımı döndürüyorsun, beni aydınlatıyorsun, elimden tutuyorsun ve aslında benim bahara ihtiyacım olmadığını, tek başıma baharı getirebileceğimi söylüyorsun. Sen geldiğinde gülümsemek istiyorum." Kısa bir an göz göze kaldık, yutkundum. "Anlıyorsun değil mi?" derken bir sarhoştan ziyade çaresiz bir divane gibiydim. Cevap olarak hafifçe yutkundu, elleri belime yerleşti. Sanki bu bir fitilmiş gibi ona doğru daha da yaklaştım, burnum yanağında bir çizgi çizerek sürtünürken derin bir iç çektim. Nefesi durdu. Sonra ellerimi yüzünden çekerek birini omzuna, öbürünü göğsüne yerleştirdim ve gözlerim yüzündeki en sevdiğim noktaya indi. Ne olduğunu bile anlayamadı, dudaklarım sus çizgisine yaslandı. "Benim rönesansım." Mart 2020 GENÇ YETİŞKİN

İstediğim ne aşkın, ne de sensin. Bir gece ansızın giren bir yalancıydın sadece hayatıma. Şimdi hiç kimsesin. ✗ Serin Oflaz, bir partide kendini bildiğinden beri aşık olduğu Çağrı Demirer'i gizlice takip ederken kendini illegal bir motor yarışında bulur. Yarışanlardan birinin Çağrı olması dikkatini daha çok çekerken rakibi, Çağrı Demirer'in en büyük düşmanı Barlas Dusha'dır. Yarış çıkışı Barlas Dusha'nın yaptığı teklifi kabul etmesiyle hayatı hiç bilmediği rüzgarın arasında sürüklenecektir.

𝘵𝘦𝘰𝘳𝘪𝘺𝘦 𝘨𝘰𝘳𝘦 𝘦𝘨𝘦𝘳 𝘣𝘪𝘳𝘪𝘴𝘪𝘯𝘪 𝘬𝘪𝘳𝘢𝘳𝘴𝘢𝘯𝘪𝘻, 𝘵𝘶𝘮 𝘥𝘶𝘯𝘺𝘢 𝘰𝘯𝘶 𝘬𝘪𝘳𝘮𝘢𝘬 𝘪𝘴𝘵𝘦𝘺𝘦𝘤𝘦𝘬𝘵𝘪𝘳. "Bazı insanların kuralları vardır. Onların yoktu." Alin Akil, okuduğu okulda pek de karşılık bulamayan bir intiharın sonucunda hayatının tekrar tepetaklak olacağından habersizdi. Herkes bunu günlük bir olay olarak kabul ederken aniden gündemlerine düşen bir anonimin attığı mesajlar, Alin Akil'in yolunu unutmaya çalıştığı Poyraz Barkan'la tekrar birleştirecekti. - Oyunumuzun adı: T.A.B.U. Kimi eski, ilkel kavimlerde dinsel inanış olarak, kutsal kabul edilen, korkuyla karışık saygı duyulan, dokunulması ya da kullanılması yasak olan, aksi yapıldığında zararı dokunacağı düşünülen kimi insan, hayvan ya da nesne. Kelimenin tanımı bu. Siz, aranızdan birinin değil, size zarar verecek birinin tabusuna dokundunuz. Dokunulmaz olduğunu bilmeniz gerekiyordu. Bu yüzden bu oyunda merhamete yer yok. Oyunda iyi şanslar. Ha, unutmadan. Tüm sırlarınızı biliyorum. || GENEL UYARI!!! Bu kitap içerisinde akran zorbalığı, cinsellik, intihar, şiddet, madde kullanımı, taciz gibi çeşitlendirilecek olaylar içermektedir. Yetişkin içeriklidir.