Laven Saygıner, babasını arayan kayıp bir ruhtu. Yardım yakarışlarına, arayışlarına cevap verecek birini ararken mafya lideri olan Çağan Gürkan'ın peşine takılır ve bu yolda kendini ispatlamaya, bütün benliğini kaybedip değişimin sancılı kollarına teslim olmaya zorlanır. Zamanla saf benliğini kaybederken kazanacağı yakıcı duygulardan, üstelik bu duyguların asıl kaynağının sığındığı yegane kişi olduğundan habersizdir. *** Derin bir nefes al! Her başlangıcın bir sonu, her sonun ise mutlaka bir başlangıcı vardır. Hayatınızın sarsıldığı anlara dönelim: Neler hissettiniz? Bir damla gözyaşı düştü mü gözlerinizden? Peki ya düşünceleriniz, kafalarınızda oluşan kör labirente hapsedildi mi? Eğer cevabınız evet ise benim dünyama hoş geldiniz! Kaybedecek hiçbir şeyi olmayanlara, değişimin kalıcı yapıtlarına armağan edilen bu hikâyede çaresizliğin en koyu denizinde boğulmanız ve çaresizliği anlamanız dileğiyle...

Bu bir karanlığın ciddiyetinden yoksun gecenin hikayesidir. Sade bir görevle başlayan yolculuk, farklı yönlere sürüklenirken kişileri birbirine bağlamıştı. İplerle birbirine dolanmış hayatların düğümünü çözmeye seçilmiş, bahtsız bir karakter olan Karan, aldığı görevin basit olduğu yanılgısına düşmüştü. Aslında görevin göründüğü kadar basit olmadığının ve o, hayatların ince iplerine dokunduğunun farkında bile değildi. Ta ki Duman'ın hayatına dokunana dek. Artık zıtlıklardan doğan ortaklığın kurulması kaçınılmazdı. Bacaklarını hafif aralayarak öne doğru eğildi. "Bak, iyi bir başlangıç yapmadığımızı biliyorum. Senin gibi bir çaylağa bunu söyleyecek olmaktan da nefret ediyorum ama birbirimize yardım edebiliriz" dedi.