Bir kalbe, beyin ve kalp arasındaki o savaşı çıkaracak kişi geldiyse yandınız demektirdi benim lügatımda. Benim savaşım ne zaman başlamıştı bilmiyordum ama o savaş bir kere çıkmıştı bunu çok iyi biliyordum. Savaş. Adı gibi kalbime de savaşı getiren o adamdı. Beni tarumar eden o adamdı. Sevdiğim adamdı. *** Kapağımızın tasarımcısı dreammsolider'dir. İnstagramdan ulaşabilirsinizz.

Hani kalp söz dinlemez derlerdi ya... Korhan'ın kalbi de söz dinlememişti. En yakın arkadaşının kardeşine, aynı mahallede büyüdüğü, çocukluğunu bildiği kıza âşık olmuştu. Efsun'a. Yıllarca bu duygularla savaşmış, onu kalbinden söküp atmaya çalışmıştı. Ama ne kadar kaçarsa kaçsın, her geçen gün ona biraz daha bağlanmıştı. Korhan için bu aşk; yanlış, imkânsız ve tehlikeliydi. Fakat hiç beklemediği bir şey oldu. Bir gün Efsun'un kalbi de aynı yola saptı. Yıllardır "Korhan ağabey" dediği adama karşı hisler beslemeye başladı. Bunun ne kadar yanlış olduğunu kendine defalarca hatırlatsa da duygularına engel olamadı. Bazen kalp, en çok kaçılması gereken kişiyi seçer. Yazgı Mahallesi; Korhan ve Efsun'un aşkını, bu aşkın başlangıcını, getirdiği zorlukları, ailelerini, dostluklarını ve verdikleri mücadeleyi anlatan bir hikâye. Şimdiden iyi okumalar...

Mahalle kitabıdır, eğlence dolu, aksiyon dolu, aşk dolu. . Aşk güzeldir... Karşılıklı olunca... ~ Dudaklarım, yine dişlerimin arasına gidince saçlarımı nazikçe bırakıp, elini yanağıma indirdi ve büyük eliyle tüm yanağımı kapladı. Baş parmağıyla yanağımı okşamaya başladı. Kısa bir an parmağı dudaklarıma değdi ve dudağımı dişlerimden kurtardı, bu hareket istemsizce gözlerimi kapatmama neden oldu. Öylece durduk. O yanağımı ve arada dudağımı okşadı ben ise onun kokusunu derinlerden içime çektim. "Çok güzelsin..." dedi, ses tonu daha bir değişmişti. Gözlerimi yavaşça açtım ve gözlerimi ona kaldırdım. O ise zaten gözlerime bakıyordu... Derinden... ~ Yeni mahalleye taşınan Zeynep ve o mahallede çok sevilen Tuğrul... Kitaba başlamadan ilk bölümdeki açıklama kısmını okuyunuz. KÜFÜR İÇERİR! Başlangıç tarihi: 21/12 /2021 Bitiş tarihi: 08/09/2022 Özel Bölüm yayınlama ve bitiş: 24/11/2022 04/01/2022 #drama katagorisinde dördüncü. 28/01/2022 #eskiler katagorisinde üçüncü. 18/04/2022 #mutluluk katagorisinde birinci. 04/09/2022 #aşk katagorisinde birinci. 04/09/2022 #macera katagorisinde birinci. 04/09/2022 #aksiyon katagorisinde ikinci. 08/12/2022 #romantik katagorisinde üçüncü. 01/01/2023 #gerilim katagorisinde beşinci. 19/01/2023 #eğlence katagorisinde birinci. 18/02/2023 #dostluk katagorisinde ikinci. 06/01/2024 #tutku katagorisinde birinci.

Kucağımdaki minik, onun uzattığı oyuncaklarla oynarken kendince gülüp, mırıldanıyordu. Ben ise gözlerimin dolmaması için çabalıyordum. Tek yaptığım Duru'nun saçlarıyla oynayarak oyalanmaktı. Onun ise oturduğundan beri suratıma baktığını hissediyordum. Dün duyduklarımdan sonra ne tepki vermem gerektiğini bilmiyordum. "Ahu." diye bana seslenmesiyle sadece "Ne!" dedim kendimi tutamayıp. Aniden çenemde hissettiğim parmaklar, kafamı ona doğru döndürdü. Bakışlarını kısaca Duru'ya değdirdikten sonra hayranmışcasına bana baktı. "Bizim de bundanımız olsun mu?" deyip beni hem dumura uğrattı, hem de bedenimdeki bütün kanın yüzüme hücum etmesini sağladı. ──────── 𐙚 ──────── Bazı kısımlarda texting vardır. Argo kelimeler bulunmaktadır.

Bu kurguda argo, küfür ve yetişkin içerik barındıran sahneler bulunmaktadır. ●○●○● "Beni sokmaya çalıştığın kalıpta olmadığımı sen de ben de gayet iyi biliyoruz." Ne kast ettiğini gayet net anlamıştım sanırım. Ona sürekli abi dememi kast ediyordu. "Üstelik ben de seni uzun süredir o kalıpta görmüyorken," gözlerimin tam içine bakarken kısık sesle tamamladı cümlesini. "Birbirimizi kandırmanın alemi yok." Bir elini başımın yanındaki duvara yaslayıp iyice sokuldu bedenime. "Ya sen yanlış görüyorsan, ben seni tam olarak o kalıpta görüyorsam?" Yüzünü boyun girintime yaklaştırmasıyla elini yaslamadığı taraftan duvar ile arasından çıkmak için hamle yaptım. Diğer elini de duvara koyarak engel oldu bana. "Senin aksine bedenin o kadar dürüst ki Betül, inkar etmelerinin hiçbir önemi yok artık." Ellerimin her ikisini de ince gömleğin altındaki sert bedenine bastırarak kendimden uzaklaştırmaya çalıştım. Milim kıpırdamadı tabi ki. "Yanlış görmüşsündür." Başını boyun girintimden çıkardı. Dudaklarını aniden anlıma bastırdığında şok içinde kaldım öylece. Ani hareketiyle kapanan gözlerimi bir süre sonra dudaklarını anlımdan çekse de açmadım. "İnkar etmekte serbestsin Betül ama ben az önce adımın yazılı olduğu yere dudaklarımı bastırdım," demesiyle daha sıkı kapadım gözlerimi. Sonra beni öylece bırakarak koridorun sonundaki odasına girdi, gözlerimi açmasam da uzaklaşan bedeninden ve kapı sesinden anladım. Elimi anlımda gezdirirken şapşal gibi gülümsedim kendi kendime. Annem hep kaderimizin avuç içimizde yazdığını, alnımızda da kaderimizdeki adamın adının yazılı olduğunu söylerdi. ○●○●○● #Genelkurgu 5# 24 Temmuz #Romantizm 5# 15 Ağustos #Aşk 4# 11 Ekim #Gençkurgu 5# 21 Ekim #Mizah 1# 27 Ocak

<Güzel sevmek üzerine bir hikâye... > - Yaş farkı vardır- Mahalledeki gençler olarak uzak tavırları, suskunluğu, sert mizacı sebebiyle aramızda onun adı "Yaban"dı. Beş yıl sonra mahalleye geri döndüğünde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Özellikle benim için. * (Nisan 2021)

( Wattpad'de bu isimle yayımlanan ilk kitaptır. ) Seviyordu usulca, kimseye belli etmeden. Alışmıştı artık onun kendisinden hep bir adım uzakta olmasına. Hayat bu, geçiyordu nasılsa. Belki unuturdu kalbi zamanla. Belki de her şey bitti derken kader girerdi araya.

"Anlatayım mı sana? Anlayacak mısın anlatırsam?" Dedi bir anda ateş gibi bir sesle. Elleri kollarımı kavradı. "Neyi?" Dedim titrek bir nefesle. "Anlatamadıklarımı." Sesi dümdüzdü, ama gözleri... Söylediklerim onda bir alev çıkarmıştı ve şimdi beni de yakıyordu alevi. Güçlü elleri belime doğru indi, sol gözümden kayıp yanağıma doğru yol akan yaşa içi giderek baktı. "Biliyor musun sen Gonca? İçinin ateş gibi yanmasının ne demek olduğunu biliyor musun?" "Biliyorum." Dedim kendimden emin bir sesle, bunu bana o öğretmişti. Kalbim hınçla çarparken öğrenmiştim. "Senden öğrendim." "Ben sende neyi öğrendim peki biliyor musun?" Dediğinde artık gerçekten sessizce ağlıyordum, bu yıkım fazlaydı. Korkut bana yaklaştı, dudaklarıma çarpan sıcak nefes tenimi yakıyordu, elleri sertçe belimi kavradı ve beni kendine yasladı. "İçim ateş gibi yanarken, karşında buz gibi durmayı, Gonca. İçim kor olurken seni sevmeyi öğrendim ben." (+18) 22.01.2022 - Komando #1

~İnsan en çok yaşamak istediği yerde ölürmüş. Avuç içi yanağımdaydı. Ruhum uçmuştu. Beni sevdiği günlere geri döndüm. -"Tek istediğim hayatımı seninle geçirmekti." diye fısıldarken yaşlarla dolu gözlerimi gözlerine dikmiştim. Bocalaması yüzünden okundu. Yutkunuşunu işittim. Onun gözleri mi dolmuştu?