Son cümleler satırlara dökülürken kan ve is kokusu buram buram etrafa yayılmıştı. Bir kor gibi yanan yürekler vardı. Ellerinde geçmiş, başı öne eğik küçük kız... Gözleri kor, sessizce kendine yanan küçük kız. Şimdinin yok olmuş sesi, yaşlı kadının yüzünde kalmış, gerçeklerin izi, şimdi göğsünde infilak olan o kor ateşler... O iz, o is ve yaşanılmaması gereken o güz... 13 Ekim salı... Unutulması gereken o saatte mezar taşında adımı okuduğum anda bileklerime saplanan kırık aynanın parçaları damarlarıma yayıldı. Kalbime doğru gitti ve orayı paramparça etti. O kırıkların sahibi aynı zamanda kalbimdi. 13 Ekim salı günü, kalbim durdu... Sonra yeniden çarpmaya başladı, kırık aynanın yansımasında gördüğüm yüz, harap olmuş bir canı diriltti. Sonra yeniden...

Soğuk bir odada, yüzüme mavi ışık vururken klimadan çıkan gürültüye kulak kesilmiştim. Buradaki herkes çok sessizdi. Yanımda onlarca insan uyuyordu ancak ben seni arıyordum. Bir morgdaydım, soluk mavi ışık yüzüme vuruyordu, yanımda onlarca sessiz insan bedeni... ben yine seni arıyordum. Bir mezarlıktaydım, ışık yoktu. Sesler yoktu. Binlerce insan vardı, hepsi yok olmuşladı. Ben hep seni arıyordum. Bir ormandaydım, peşimde onlarca insan, ışık yoktu, sesler bana ulaşmıyordu, ben yine seni arıyordum... Bir yuvam vardı, loş bir ışık yüzüme sıcaklıkla vuruyordu, yanımda biri vardı, bir adam... Ben seni arıyordum, o seni arıyordu...

Gök kuşağının karardığı anda bir yağmur tanesi yeryüzüne damladı. Kirpiklerime tutunan damla yüzümde harita çizerek ilerledi. Geçtiği yerler alev aldı. Ateş tenimi yaktı ve yüzümde bir iz kaldı. Geçmiş o izde gizlendi. Gelecek ise o izde var oldu... *** Sessiz ol! Geçmiş peşimizde. Parmaklarıma dolanan ölümü sol tarafıma sürdüm. Ve yıllar sürecek bir yolculuğa çıktım. Uğursuzluk benimleydi. Buna rağmen ilerledim. Engeller birer halat gibi boynuma dolandı. İlerledim. Kanım kirlendi. Yoluma kirli devam ettim. Ruhum yaralandı. Yine de pes etmedim. Karşıma bir adam çıktı. Kahverengi gözlerinde cehennemden taşan alevleriyle. Yolumu ve amaçlarımı onunla paylaştım. Beni yok etti. Yeniden var oldum. Beni yaktı, küllerimden doğdum. Beni bitirmek için kendini yok etti. Elime aldığım toprakla onu taşıdım. Yok olduğum zaman bu hikaye bitecekti. Bitmedi. Ben öldüğüm zaman başka biri doğdu ve ben pes ettiğimde başka biri oyuna dâhil oldu. Ben pes ettim. Benim yerime kim geçecekti?