Uyarı: Bu eser yetişkin okurlara yöneliktir. Şiddet, argo dil ve psikolojik olarak rahatsız edici temalar içermektedir. Dört genç, sert hocalarının verdiği ceza ödevini araştırmak için girdikleri eski bir kütüphanenin dehlizlerinde, beklenmedik bir zaman girdabının içine çekilerek kendilerini tarihin en kanlı ve keskin döneminin tam ortasında bulur. Geriye dönme umudunun imkansız olduğunu acı bir şekilde anladıklarında, artık tek seçenekleri vardır: Bilmedikleri bir çağın taht savaşlarında, entrikalarında ve ölümcül ihanetlerinde hayati roller üstlenmek. Sıradan hayatlarından kopup birer piyon veya kahraman olmak zorunda kalan gençler, kimin dost kimin düşman olduğunu ayırt edemedikleri bu acımasız dönemde, her günlerini hayatta kalma mücadelesi olarak geçirecektir. Çünkü bu gerilim dolu yolculukta bilmeleri gereken tek şey şudur: Bu tehlikeli labirentte yolunu bulabilmenin ve kaderlerini kabul etmenin tek anahtarı, o kadim sözü hatırlamaktır: "Ölmek İçin Doğduk." Kitap, her sayfasında dönülmez bir sona doğru ilerlerken, sizi; bu dört gencin nefes kesen mücadelesine tanıklık etmeye davet ediyor.

Bxbxb konulu bir kitaptır. İki 3'lü ilişki arasınsa kalan bir askerin aşkını konu alır...

Bu roman dünyasına adım attığım günden beri tek hedefim vardı: yeğenimi - aynı zamanda bu hikâyenin merkezindeki genç çocuğu - orijinal romanda onu bekleyen karanlık sondan uzak tutacak şekilde yetiştirmek. Fakat... neden buraya adım attığımdan beri her şey olması gerekenden daha garip bir hâl aldı? Yeğenimin etrafında dönmesi gereken aşk ilgileri, sanki görünmez bir güç onları yönlendiriyormuş gibi, bir anda benim etrafımda belirmeye başladı. Ana karakter olan yeğenim ise bir gün bana dönüp yüzünde masum bir gülümsemeyle şöyle dedi: "Valen Amca, dünyadaki en iyi kişi sensin!" Ama asıl tuhaflık... onun gözlerindeydi. Orijinal hikâyede baş kötüye dönüşecek olan o çocuk, bana öyle bir bakıyordu ki, sanki kaderi benden başka kimsenin eline dokunmuyordu. "Beni koruyacağına söz vermiştin, değil mi amca? O hâlde neden şimdi geri çekiliyorsun?" Hayır, bu mümkün değil! Ben yalnızca kötü bir karaktere dönüşmesini engellemeye çalışan sıradan bir amcaydım. O hâlde... Bu roman dünyasında işler neden böylesine raydan çıkmış durumda?!

Gerçek Ailem Erkek Versiyon Miran, üvey erkek kardeşinin suçunu üstlenmek zorunda kalmıştır, 2 yıl sonrasında şartlı tahliye olur. Babasının öz babası olmadığını, biyolojik babasının ondan haberi olmadığını öğrenir. 4 abi ve 1 ablası vardır. !!!RAHATSIZ EDİCİ UNSURLAR BULUNABİLİR UYUŞTURUCU, ŞİDDET, KÜFÜR VB. UNSURLAR VAR ETKİLENECEKLER OKUMASIN!!!

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

Huşu: Gönlü Tanrı korkusu ve saygısıyla dolu olma, Tanrı'ya boyun eğiş. Kendini bildi bileli disiplin içinde büyümüştü. Yaşadığı sığ hayat onun için normaldi. Bir kere cam fanusundan çıkmak zorunda kaldığında, gerçek hayat ona garip gelmişti. Kendi dünyasında, kendini yabancılarken hangisinin doğru, hangisinin yanlış olduğuna şimdi karar verecekti.

"Zehirli cennetin, kirli meleği Mehir'im ben...Bana leke derler her düşüşümde daha da derinleşen yaralarım, geçmişimin ve bağımlılığımın acı birer hatırası. Her iz, içimde kaybolmuş bir parçamın yankısı" Mehir'in kendi ışığını bulmak için çıktığı bu yolda ona yoldaş olmak ister misiniz? Karanlıkta kaybolan herkese ithafen.. Eminim bu konulu kitapları görmüşsünüzdür, ancak bir de Mehir'e şans vermek ister misiniz? Eğer "Abiler" veya "Gerçek ailem" kitapları arıyorsanız, işte doğru adres. *REKLAM YASAKTIR!* (Reklam yasak diyom amk reklam yapmayın kitabımda)

Kafa dağıtmalık, kafaya takmalık karışık çerez kurgu •★• Yᴇɴɪᴅᴇɴ ᴅᴏɢ̆ᴅᴜᴍ ʟᴀɴ! Tᴜ̈ɴᴇʟɪɴ ᴜᴄᴜ ʙᴏᴍʙᴏᴋ ʙɪʀ ʏᴇʀᴇ ᴄ̧ıᴋᴛı! abilerim kurgusu, erkek versiyon. Bu kurgu reenkarnasyon içerir! 🛸Küfür, argo ve cüzi miktarda kaos içerir.🚀 Kurgu bxb(gay) değildiя. Sadece eşcinsel bir karakter vardıя.

Karıştırılan bebekler serisi, erkek versiyon. Karez Arvas, ünlü bir şarkıcıydı. Hayatı hep parlamanın eşiğindeydi. Başarılıydı, gençti, herkes ona imrenirdi. Fakat kimse sahne arkasını bilmezdi elbette. Sahne ışıkları altında alkışlar vardı, perde kapandığında ise sadece sessizlik. Karez, çevresindeki kalabalığa rağmen hep yalnızdı. Çünkü yalnızlık, en çok da insanın bir ailesi olmadığında büyür dururdu ve bir gün, bu yalnızlığın bile ona ait olmadığını öğrenecekti. Sebebi belliydi; en başından beri, yanlış bir nakaratı söylüyordu... "Eğer hayat dediğimiz şey bir şarkıysa, benim ki başka birisine yazılmıştı."