zelviraaa_kalender61
Eziyet edilen bir ırk ve onların ırkını sonlandırmaya çalışan krallık. O ırktan kalan bir büyücü idam edileceğini anlar ve daha yeni doğan kızına büyü yaparak kızının ve daha doğmamış kız torunları için büyü yapar.
Ölmeden hemen önce komşusuna verir ve kızına mektup yazar ve büyüyünce kızına vermesini söyler. Komşusu dediği gibide yapar.
Büyücü ölücekken onların ırkını bitirceğini hepsinin öleceğini söyler. Krallık bunu önemsemez ta ki o güne kadar...
○Alıntı○
" Son nefesinizi verirken aklınıza yaptığınız günahlar mı geldi? Bu zamana kadar hiç mi hatırlamadınız? Sırf hırs uğruna küçücük çocuklardan yaşlı bilgelere kalana kadar benim soyumdan gelen herkesi öldürmüş ve hala öldürme çabasındasınız. Çok yazık... Ölümün soğuk nefesini hissetmen dileğiyle..."
"Ne bir kehanet ne bir kraliyet , sen benim kalbim kraliçesisin..."
"Aşk, en büyük engelin. Ya aşık olup ölümüne göz yumacaksın. Yada duygularını bir kenarap atıp intikamımızı alacaksın. Ne olursa olsun o prense aşık olmayacaksın Valerian."
"Öyle bir gün gelecek ki yüzyıllar sonra bu dediklerimi unutacaksınız. Ama benim kızlarım, torunlarım bu yaptıklarınızı asla unutmayacak onlar intikam ateşiyle yanıp tutuşacak işte o zaman sizin sonunuzu biz getireceğiz!" Demişti genç kadın son sözleri bu olmuştu...
Gökyüzünün hırçın suyu yeryüzünün sakin denizlerine akıyordu.
Bu görüntüyü seviyordum. İki imkansız şeyin birleşmesi gibiydi. Huzur vericiydi...
Bir elma gibi o bir yarısı bende diğer yarısı belkide elma çürük çıkardı ve biz hiç bir zaman bir bütün olamazdık.