"Ondan hoşlanıyor musun?" Kıskanç çıkan sesine ne tepki vereceğimi bilemiyordum. "Ona sarıldın." Kaşları çatıldı. "Hoşlanmasaydın sarılmazdın. Hoşlanıyorsun ki sarıldın." Burnundan nefesini sertçe verdi. "Bana bile sarılmadın." Ters ters baktı. "Bana niye sarılmıyorsun?" Kıskandığı kişi en yakın arkadaşıydı. Ve onun arkadaşı benim babamdı. Hiçbir şeyden haberi yoktu. Eflah kim olduğumu bilmeden beni seviyordu ama ben, onun kim olduğunu bile bile ona âşık olmuştum. Benim günahım daha büyüktü. Bir insanın başına en kötü ne gelebilirdi? Babam gözlerimin önünde öldürüldüğünde ve onu öldüren annem olduğunda en kötüsünü yaşadığıma çok emindim. Artık annem cezaevinde, babam ise mezardaydı. Bundan daha kötü ne olabilirdi ki? 25 yıl geçmişe gitmek? Bu kötünün de kötüsü olabilir miydi? Ölümcül bir kaza sonucu kendimi 1998 yılında bulduğumda o an için bunun bir felaket olduğunu düşündüm. Felaket bir durumdu çünkü bu zaman diliminde anne ve babamla aynı yaşlardaydım. Onların hayatına bir yabancı gibi girmek zorundaydım. Ama aslında felaket sandığım şey mucize de olabilirdi. Mucizevi bir durumdu çünkü bu zaman diliminde annem cezaevinde, babam da mezarda değildi. Onların evlenmesinin nedeni annemin bana hamile kalmasıydı. Ana rahmine düşmeme sadece üç ay kaldığını anladığımda ise kendi doğumumu engellemenin nasıl olacağını düşünmeye başladım. Annemi cezaevinden, babamı da ölümden kurtarmanın tek yolu bu olabilir miydi? Belki de olabilirdi. Planını uygulamak için babamın arkadaşı Eflah'ın evine bir dadı olarak işe girmekse hayatımda verdiğim en kötü karardı. Bunu ona anlatmanın bir yolu var mıydı? Buraya ait olmadığımı, öyle bir uğradığımı anlatmanın bir yolu olmalıydı. Doğru insanı yanlış zamanda bulmak birine verilen en büyük ceza olmalı.

Azra benden kaçamazsın. Boşuna saklanma bebeğim. Burada yalnızız ve sadece ben varım. Beni kızdırmadan çok ortaya. Yoksa olacakları biliyorsun. Saklandığım yerden çıkarsam yine beni o kafese kapatırdı. Eğer çıkarsam.. Ama belki de psikopatlarda sever.. sevilirdi.. +18 bölümler vardır. ❗Cinsel saldırı içerir. ❗İşkence sahneleri içerir. ❗İntihar unsuru vardır.

Korkmaz aşiretinin ağası tüm ihtişamı ile yıllardır kan davalı oldukları Yılmaz konağının kapısına dayanmışdı... Belki de Ayaz Yılmaz'ın küçük kardeşi Dicle ile kaçması Mahir'i sevdalısına kavuşturmak için kaderin bir oyunu idi... Ordaydı işte.. 14 yaşında çeşme başında görmüştü onu.. Gördüğü an kalbi öyle bir titremişti ki, işte o gün hiç kimseye yenilmeyen Mahir Korkmaz o 14 yaşlı küçücük kıza yenilmişti. Konağın kapısı gürültüyle açıldı. Halit ağa içeri adımını atar atmaz bağırmaya başladı. "Süleyman ağa! Neredesin? Çıkasın dışarı!" Diye bağırdı. Süleyman ağa konağın terasına çıktı. Ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Yavaşça aşağı indi ve Halit ağa ile karşı karşıya geldiler. "Ne oluyor Halit ağa? Ne bu tantana?" "Bir de soruyor musun? Senin adam olmayan oğlun kızım Dicleyi kaçırmıştır!" Süleyman ağa duyduklarına inanamadı. Nasıl yapardı oğlu bunu ?! Yıllardır kan davalı olduğu aşiretin kızını nasıl kaçırırdı?! Susup kalmıştı Halit ağa'nın karşısında... "Bu durumda töre ne der bilirsin! Ya ölüm olacak, kan dökülecektir ya da BERDEL olacaktır! Seç şimdi!" Başlama tarihi: 04.09.2023

Bu kitap yaklaşık üç yıl önce yazmaya başladığım ve sonunu hala getirmedigim kurgum. Üç yıl önceki çocukluğuma veriyorum ilk bölümleri. Sizler de öyle yapın lütfen. Aşırı cringe klasik klişe sahneler... Okumaya başlamadan önce bunları bilerek başlayın istedim. Tüm kitabı düzenlemeye alacağım ve kalemimi biraz güçlendireceğim inşallah. Diğer kitabıma da bekliyorum... Arkadaşlar kitap final olunca düzenlemeye alınacak!!! Kör bir ağaya berdel yoluyla yâr olan deniz gözlü kadın... BÜTÜN BERDEL HİKAYELERİNİ UNUTUN BU BİR EFSANE DOSTUM. GİR VE BAK...