tamamlandı. • "Doğan güneşte, batan ayda, dalgalanan denizde... Gözlerimin değdiği her yerde senin yüzünü görüyorum Rum kızı. Bu zamana kadar neyi sevmişsem şu hayatta, hepsi seni sevebilmeyi öğrenmek içinmiş." •

26.Bölüm sonrası için #OREL ağırlıklı yazılacak olan bir hayran kurgusudur. Tamamen olmasını umduğum, başka bir evrende en güzeller halleriyle.. "Eleni son kez dönüp ona gerçekleri haykırırken, içi kaynıyordu görüyordu Oruç.. Hoş zaten Oruç en iyi Eleni'yi görürdü.. Onun gözlerindeki fırtınaların da gerçeklerin de farkındaydı. Boğazına dolanıyordu herşey yine de söyleyemezdi, söylememeliydi, bu hakkı kendinde görmüyordu. Amcası, annesi, babaannesi.. Oruç çaresizdi, tükenmişti susmak zorundaydı ama Eleni'yi bilirdi. O en iyi Eleni'yi bilirdi. Ve Eleni'nin onun gözlerinden haykırdığı gerçekleri bildiğini de biliyordu. Biliyordu, Rum kızı ondan duymak istiyordu.. Onun için, onun kefareti için ondan duymak istiyordu. Fakat Oruç hem Esme ablasına verdiği söze sadık kalmak zorunda hissediyordu hem de o kefarete kendini layık bulmuyordu. Yine, yine ve yine susacaktı. Sırtını hızla dönüp arabasına bindi. Hırsla gaza basan Eleni'nin arkasından kafasını mecalsizce direksiyona yasladı. -Vayşinen oropam.. dedi son nefesini verir gibi. İmkansız aşkım.. Oruç bu hikayede ne yazık ki iyi bir son görmüyordu, ona yolunu gösterecek ışığını az önce kaybettiğinin farkındaydı. İçinde kabaran o kapkara öfkenin vücuduna yayılmasına izin verdi. Hızla gaza bastı, görülecek hesaplar, kesilecek cezalar vardı. Kasap, keşişi yenmişti. "

"Yaşamın bir yakasında gerçekleşen küçük bir olay; öte yakasındaki iki hayatın yönünü değiştirerek onları sonsuza kadar birbirine bağlayabilirdi. İşte kelebek etkisi bu demekti..." Bir hapşırık sesiyle dikkati dağıldı, titreyen eli daha da güçsüzleşti. Sanki ufak bir şey arıyordu aklı, yapacağı şeyden vazgeçmek için... O küçük sese tutundu sıkı sıkıya. Eline tonlarca yük yapan silahını indirdi. O küçük ses, kendisinin felaketini önleyen büyük bir kurtarıcı olmuştu.

Bu metin, Taşacak Bu Deniz dizisindeki karakterler ve olaylar temel alınarak yazılmıştır. Sahne tarafımdan değiştirilmiş, genişletilmiş veya kişisel yorum eklenmiştir. Anlatılanlar dizinin birebir kurgusu değildir; izlerken edindiğim gözlemlerin ve sahneye dair kendi bakış açımı yansıtmaktadır.

Oruç Furtuna'nın omuzlarına yüklenen her ağırlığın hesabını bir gün mutlaka soracağı; fakat bir kişinin karşısında, en haklı olduğu anda bile sessiz kalmayı tercih edeceği evrendir.

Karanlık bir gecede başlayan bir oyun, iki yabancıyı istemeden aynı hikâyenin içine çeker. O gece, her şeyin başlangıcı olur. +18 TDB evreninden farklıdır.

"Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhumun bulunduğunu öğrettin." -Sabahattin Ali

"Eleni hüznüne tezat bir şekilde parıl parıl parlıyordu odanın ışığı altında, yekpare ışık parçası; hatta güneş olmuş gibi geliyordu adama. Güneş, Oruç'un yörüngesinde döndüğü bir güneş..." İÇİNDE BİR HİKAYE DAHA VAR!! au tıp fakültesi orel'i başlığıyla okuyabilirsiniz... Rum Doktor Eleni Miryano, zorla geldiği İstanbul'da çalışmaya başladığı hastanede Trabzonlu Doktor Oruç Furtuna'ya aşık olacağından bihaberdi. Geçmişleri ise onları sandıklarından çok daha sıkı ağlarla birbirine örmüştü. Taşacak Bu Deniz Oruç & Eleni hikayesidir.

Sahil kasabasının sıcak geceleri, Eleni ile Oruç'un arasındaki sessiz ama giderek derinleşen bağın etrafında şekillenir. Ailesinden kaçıp her gece Oruç'un odasına sığınan Eleni, ona duyduğu gizli aşkı içinde taşırken; Oruç onu koruyup kollayan ama hâlâ çocuk gibi gören bir mesafede kalır. Yakınlıkları arttıkça, aralarındaki bu dengesiz duygu hem daha güçlü hem de daha çıkmaz bir hâl alır.