Yeji Eve ne zaman geleceksin? #1-ryeji #1-shinyuna #1-leechaeryeong #1-shinryujin #1-lia #1-choijisu #2-yuna #2-midzy #2-hwangyeji ©® fiction of lamia

Zeynep: Asena biliyor musun Zeynep: Bu anonimcilik işini biraz uzatsam kim olduğumu söylemem için bana yalvarırsın bile Asena: Zeynep biliyor musun Asena: Seni karşıma çıkmadan önce bulacağım, bende buna inat ettim Zeynep: O imkansız yalnız Asena: Geldikten bir, bilemedin iki gün sonra seni nasıl buluyorum bak gör Zeynep: İddiaya girelim Asena: Nesine giriyoruz? Zeynep: Kazanırsan kafede içeceğin, yiyeceğin her şey benden, her gelişin için Zeynep: Kazanırsam da bana bir kahve ısmarlarsın artık Asena: Pek eşit olmadı sanki? Zeynep: Kazanmayacağın için uçsam da sorun yok Asena: Göreceğiz Asena: Ha bu arada, yarın kafede senin gibi garson olmak için iş başvurusuna katılıyorum:D

Barda yaşanmaması gereken bir gecenin sabahında, karşımda gördüğüm kadın eski hocamızın yerine gelen kadındı. Karşımda ki kadın; saatlerce vücuduna dokunduğum, en mahrem bölgelerinde ona zevki tattırmak için ellerimi gezdirdiğim kadındı.

"dünya üzerinde beni böyle savunmasız kılabilecek tek insansın sen."

"Beni nasıl öldürürdün?" diye sordum, az önce dediği şey yüzünden nefesim hâlâ kesikti. Parmakları belimi kavrayıp beni iyice bedenine doğru çekerken tereddütsüzce cevapladı. "Yavaşça, her bir parçanı değerlendirerek. Sen bir sanat eserisin, Abigail. Ben ise seni sanatın ta kendisi yapardım." ♀+ ♀ -hannibal isimli televizyon dizisinden ilham alınmıştır, çoğunlukla. -tetikleyici uyarısı: kan, cinayet, bıçaklar, silahlar, şırıngalar, mental hastalıklar.

"Hiç uykum yok. Hiç uyuyamıyorum. Domuz gibi içiyorum. Ama gözlerimi kapalı bile tutamıyorum. Sabaha beş saat var. Annemi düşünüyorum. Nerededir şimdi? Aynada kendime bakıyorum bazen. Ve tek kelime etmesem bile vücudum yaşadıklarımı, hayattan ne anladığımı anlatmaya yetiyor. Sağ omzuma kendi çizdiğim kelebek, beğenmediğim için üzerine attığım çarpı işareti ve altında aynı kelebeğin bir Japon tarafından çok daha iyi işlenmişi. Sol dirseğimin iki parmak yukarısındaki kurşun yarası. Bileklerimdeki otuz dört dikiş. Medeniyeti bir aralar, herkes gibi yaladığımı kanıtlayan apandist ameliyatımın izi. Ve sırtımı çok, hızlı yaşlandım! Ancak hayattayım. Kayra, bir gün bana 'Mutsuzluğuna hiçbir çare aramıyorsun' demişti." Kinyas ve Kayra'dan alıntılar...

okuduğu kitaplarda kaybolan hwang hyunjin ve onu izlerken kaybolan kasabanın yeni çocuğu lee minho. |yarı texting, yarı düzyazı.

prens hwang hyunjin bir gün onu günahlara sürükleyecek bir askerle çarpışır. |270523

Hyunho işte okuyun

Belki de sevilince yaşamaya başlıyordu insan. Bir nefesti ayrıcalıklı bir bakış, sıcak bir dokunuş, nahif bir öpücük, düşünülmüş bir armağan, zarif bir iltifat, içten bir özür, ithaf bir şarkı, hoş bir söz, tatlı bir melodi, adanmış bir şiir, dudaklarla mühürlenmiş bir mektup. Zira bir seviş, bin nefesti belki de.