•2018 wattys son liste adayı Polis #1 Bir hemşire ve bir polisin aşkı ne kadar tuhaf olurdu ki? GERÇEKLERDEN ESİNLENEREK YAZILMIŞTIR!! 18.09.2017

(Bu isimle yazılmış ilk kitaptır.) Girdiği depresyon sonucu gittiği bir barda birlikte olduğu adamdan hamile kalan Hira, hayatında bir çocuğa yer vermek istemeyen Emir Asaf Dağlı. Peki ya iki sene sonra ikisinden bir parça olan Yusuf sayesinde yeniden yolları kesişirse? "Şimdi ben 23 yaşında bir anneydim. Oğlumsa henüz iki yaşında hayat savaşına başlamıştı. Lösemi tanısı konmuştu. Tek çarem ise hiçbir sorumluluk almayacağını iddia eden Emir Asaf Dağlı'ydı. Benim değerlerim uymamıştı oğluma. Belki babasının uyar umuduyla evinin kapısındaydım. Yapmam dediğim her şeyi bir bir yaptırıyordu hayat bana."

"Atlas, adeta bir dağ gibidir. Gücünden dolayı değil, suskunluğundan dolayı... Atlas düşünür, durur. Yaşadıkları Atlas'a, varoluşun sınırlarını bozulmuş bir plak gibi fısıldar. Güçlüdür ama özgür değildir. Atlas, özgürlüğün var olmayan bir ülke olduğunu çoktan kabul etmiştir."

~Wattys2019 'fantastik kategorisi' kazananı. & Kaçarken yaralanmıştı. Çektiği acıya rağmen kendini zorlayarak konuştu. "Kimsin sen?" Hayatını borçlu olduğu adamın kim olduğunu öğrenmek istiyordu. Karşısında duran maskeli silüet bir süre sessiz kaldı. Ardından az önce yaktığı ateşin etrafındaki odunları toplarken konuştu. "Cehennem bekçisi." Genç kızın gözleri korkuyla açıldı. Kurtulduğunu sanmıştı. Şimdi ise alacağı son birkaç nefesi kaldığını biliyordu. Başlangıç tarihi 01/02/18 _ 15.00 Sonsuzsiyah_ [Tüm hakları saklıdır, izinsiz olarak kullanılamaz. Herhangi bir ç'alıntı durumunda gerekli yasal işlem başlatılacaktır.]

Dizimde otururken karnını okşadım. Boynunu öptükten sonra kulağına yaklaştım. "Birazdan çıkacağız." Göğsümü tutarken kafasını salladı. "Lütfen! Lütfen çıkalım." "Tamam. Sakinleş bebeğim." Yanağını okşarken gözlerini yüzüme çevirdi. Dolmuş gözlerini gördüğümde yutkundum. "Ağlama sakın." Dudağı bükülürken alnımı alnına vurdum. "Üzgünüm. Seni evde bırakmalıydım." Yanağında olan elimde ufak bir ıslaklık hissettim. Bacaklarını kavrayarak hızla ayağa kalktım. "Ah!" İrkildiğinde kaşlarımı çattım. Kollarını boynuma sararken çıkışa ilerledim. "Böyle olduğunda sana kıyamıyorum."

Okulun "playboyu" ve okulun tek kapalı kızı. Lise de başlayıp hayatlarının bir çok yerinde yollarının kesiştiği bu ikilinin yaşadığı maceraları ele alan bir kurgu. Kapalı olduğu için zorluk çeken kız. Kızın ailesine tamamem zıt görüşe sahip bir ailede büyüyen bir erkek. Düşününce zıt karakterlerin bir araya gelmesi zor değil mi? Zor ama İmkansız değil... Başlangıç:20.05.2023 Bitiş:21.06.2023

Arya hayata kırgın bir kızdı. Birkan Aslan ise hayatın tüm acımasızlığını omuzlarına yük edinmiş bir adamdı. Aralarında aşk her şeyin üstesinden gelebilecek miydi?

"Bu batan güneş, şahidim olsun ki Dilber, seni asla karım olarak görmeyeceğim. Seni sevmeyceğim, bir damla sevgi dileceneceksin ama sana dönüp bakmayacağım bile. Ömrünün sonuna kadar benim soyadımı taşıyacaksın ama asla gerçek karım olmayacaksın." Diye kararlılıkla konuştu. "Bana ihanetinin bedelini ömür boyu ödeyeceksin." . +18 ve uygunsuz davranışlar barındırır!

Her son yeni bir başlangıçtır.. Yeni sırlar, yeni düşmanlar ve yepyeni gizemler.. Alev beş yıl sonra döndüğü ülkesinde geçmişiyle yüzleşirken yaptığı hatalar gün yüzüne çıkmıştı. Geçmişteki hataları, hatalarla kapatmaya çalışarak yeni hatalar yaparken; varlığından bile haberi olmadığı tehlikeler tetikte bekliyordu. Ve Alev, kurşun onu öldürdükten sonra elinde silahıyla onu gözleyen düşmanını fark etmişti. Sır perdesi aralanıyor... ***** "Oyunun son perdesindeyiz, doktor." Gözümden bir damla yaş düştü. "Herkesten beklerdim.. Herkesten. Sen... Nasıl ya?" "Öyle ya da böyle.. Bir önemi var mı? Yaptım işte." Elinin tersiyle ıslak yanağını sildi. "Hem, pişman değilim ki. Yine olsa, yine yapardım." "Her şeyi düşünmüşsün ya.." diyip ruhsuzca güldüm. "Biz şimdi nasıl düşman olacağız?" Hıçkırdı. Gözlerini kaçırır gibi oldu ama tekrar bana odakladı. "Olmayacağız. Çünkü sen bu dünyadan alacağın her şeyi aldın. Hatta fazlasını.. Bunu engellemek için birlik olduk zaten. Bundan sonra fazladan alacağın bir soluk bile haram sana. Cezanı vereceğiz." Ve bir mermi sesi.. Her şeyin bitişi bir sesle olabilir miydi? Savaşların bitişi beyaz bayrakla olurken bizimki neden beyaz gömleğin kırmızıya boyanmasıyla olmuştu? İki çocuğun "Anne!" feryadı dönülmez yoldaki birini döndürür müydü? Sanmam. Bizim hikayemiz burada bitmişti. İnsanların aklına mutlu son dendiğinde neden düğün gelirdi ki? Ölürken bile birbiri için atan kalpler yeterince güzel değil miydi? Mutluluk ölümle neden bağdaştırılamıyordu? Peki biz? Biz mutlu son muyduk? Ya da.. Biz son muyduk? Anka kuşu gibi her bitti dediğimizde küllerimizden doğuyorduk. Aslında bitmek bilmeyen başlangıçlar yapan biz değil, bizi biz yapan sorunlarımızdı. Bir nevi yeminliydik, ya oyunu çözecektik ya da... Biz hep ilk seçeneği düş

Üniversite okumak istiyorum ama babam beni o ağaya verecekti. Ne kadar istemediğimi söylesemde vermek zorundaydı. Ya Ali abim ölücekti ya da ben evelenecektim. Ve malesef beni seçtiler...