"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Eliz ve Devrim'i bir araya getiren korkunç gece onlara başka ne felaketler getirecektir?

Boş kalan son sayfa dolmadan, kibritler yere saçılmadan, yanan son mum sönmeden, bu yabancı duman her yanımızı sarmadan ve onlar beni bulmadan bul beni...

Cevher taşına bağlı yaşayan gruplar, cevher taşı çatladığı zaman bir arada tutulmaya zorunlu kılınır. Ateş, su, toprak ve hava grupları; kendi grupları dışında ilk defa farklı gruplarla birleşecektir. Ancak bu topluluklarda aykırı görülen bazı karmalar vardır. Bu karmaların cezası ölümdür. Aden de bu karmalardan biridir. Ancak durumlar oldukça karışıktır

05*****3738 sizi "ÇETE 😛" adlı gruba ekledi gruba baktığımda hiç bir tanıdık numara yoktu bu neydi şimdi? 05*****3738: hello gençlik Hepsi görmüş ama kimse cevaplamamıştı 05*****3738: ama kırlıyorum yani hepinizi geçtim peki ya sen onur aşkım ? Ne diye cevap vermiyorsun hayır hayır yoksa aldattın mı beni bunu yaptın mı bana bir şey söyle durma öyle sakladın mı benden ihanetin neden?? 05*****2456: lan bir siktir git gay 05*****4359: oğlum şu badeyi kurtarsın biri benim elimden 05*****7363: ne oldu ki? 05*****4359: hani biz semihi dövdük ya biz dövmeden bir önceki oyla bade birlikte konuşuyorlarmış gelmiş bana diyor benim için dövdün biliyorum delirecem bu benim numaramı nerden buldu aq 05*****2456: harbi biz neden vurduk semihe 05*****3738: batu verdi evet evet kesinlikle batu verdi numaranı 05*****4359: Batu? 05*****4359: neden cevap vermiyorsun aq 05*****3738 : korkudan vermeiyor bak sana dedim lan harbi görüyorsun da neden cevap vermiyorsun Lan bunlar beni Batu zannediyordu Siz: galiba bir karışıklık olmuş ben batu değilim 05*****3738: lan ne oluyor sana numarayı ben verdim niye şimdi korkarak rol yapıyorsun 05*****4359: lan it koptuğu seni elime geçirdiğim an öldürmezsem bana da kuzey(bu ismi neden bilmiyorum ama çok beğendim önceki hikayede de kullanmıştım ) demesinler 05*****2456: tamam da Batu niye saçmalıyor Siz: oğlum iyi misiniz Batu değilim diyorum inanmıyorsun 05*****4359: dalga mı geçiyorsun bizimle amk Siz:he işim yok ya senin gibi mallarla dalga geçeyim 05*****2456: şey galiba bu gerçekten batu değil lan Batu dalga geçiyossan seni öldürecem Siz: 'ses kaydı' Allah'ın belaları Batu değilim diyorum size amına koyayım BEN BATU DEĞİLİM

DNA si karıştırılan kızın hayatında neler değişecek Abileri ve ikizi ile anlaşabilecek mi Onu ne zorluklar bekliyor

Asya için o günler çok zordu geçmişte kalmış acı travmaların etkisinde bir yaşam annesi babası olmayan bir hayat... bu yapboz gibi hayat ta karşısına bir pilotun müşterisi olarak çıkan Sancar... gökyüzündeki bulutlar aşkın usulca fısıldadığı öykülerdir...bakalım Asya ve Sancar için bu öykü nasıl bir gökyüzünde olacak... smut vardır 18 yaş üstü

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Hayat bazen sessiz bir savaş gibidir. Ben Doğa gözlerimi açtım, izledim, öğrendim. Sessizlikte saklanan sırlar, gölgelerde gizlenen tehlikeler. Hepsi önümde. Geçmişin karanlığıyla yüzleşmek zorundayım; annemin ölümü, babamın karanlık işleri ve yıllardır tanımadığım biri... Barkın. Onun varlığı, gölgeler kadar sessiz ama acımasız. Ona güvenmek imkânsız, hazzetmek ise tamamen yasak. Ve yine de bir gün, her sır açığa çıkacak. Her gölge aydınlanacak. Gizem, intikam ve yavaş yavaş ortaya çıkan aşkla dolu bir hikâye... "Veyra: Gölgelerin Sırrı"na hoş geldiniz."

"Unutacağını düşünüyordum ?" "Benim için önemli olan tarihleri asla unutmam" Aldığım cevapla dudaklarım da küçük bir kıvrılma meydana geldiğin de kuzguni gözleri yüz hatlarım da yavaşça gezinmişti. Bu hareketi sol yanım da küçük bir titremeye neden olurken bakışlarımı ondan kaçırdığım da hissettiğim duygu yoğunluğunu görmezden gelmek istemiştim. İşte tam o an beklemediğim zamanda kız kulesinin en üstün de art arda patlayan havai fişeklerle ağzım şaşkınlıkla aralanırken ensem de ki nefesle tüm bedenim tuzla buz etmişti. "İyi ki doğdun Ay parçası" Fısıltılı çıkan sesiyle ister istemez gözlerim aheste bir edayla kapandığı an rüzgar yel misali esmiş , onun kokusunu ilk defa hissetmemi sağlamıştı.