"Ayperi. Ben dört yıl önce seni nasıl paramparça ettiğimi unutmadım. İlişkimizi nasıl koparıp attığım da mıh gibi çakılı zihnimde. Allah kahretsin ki eğer ben o sözleri söyleyip, öyle davranmasaydım sen belki de apar topar evlenmeyecektin." Hayır bu konulara girmemeliydi. O gecenin bende nelere mal olduğunu bilmiyordu. Ben o geceyi, bana söylediklerini, hiç unutmamıştım. Nelere sebep olduğunu da en iyi ben biliyordum. Ancak ikimiz oturup öylesine bir şeyden konuşur gibi bunları konuşamazdık. Yaralarıma elini uzatmasına izin vermeyeli seneler olmuştu. Ona olan aşkım da, yaşadıklarım da, bende, benim içimde saklıydı bana özeldi. "Hayır, bunları konuşmayacağız," dedim titreyen sesimle. Biraz daha konuşursa ona sığınıp yıllardır içimdeki biriktirdiğim yaşları onun göğüne bırakmaktan korkuyordum. "Evlen benimle. " Damarlarımdaki kan bile akmayı bıraktı. Kulaklarım uğulduyordu. Zihnim bana oyun mu oynuyordu? "Evlen benimle. Görmek istemiyorsun beni, nefret ediyorsun biliyorum. Kağıt üstünde say bu evliliği, birlikte Masal'ı almasını engelleyelim. Hatalarımı telafi etmeme izin ver." Hâl ve hareketleri, ses tonu ne kadar stresli ve heyecanlı olduğunu gösteriyordu. Ruhum bedenimi terk etmişçesine hareketsizdim. Benim Sedat ile evliliğimi mutlulukla, aşkla değilse bile sevgiyle yaptığımı sanıyordu. Ama ben, hâlâ bende hüküm süren aşkının ateşini biliyordum. "Sen ne saçmalıyorsun? Sana burada oyun oynuyoruz gibi mi geliyor?" Sesim yılların birikmişliği ile yükseliyordu. Kaldıramıyordum artık, beni rahat bıraksınlar istiyordum. "Ne sen bunu söyledin ne de ben duydum. Bir daha asla karşıma çıkma. Şimdi git lütfen."

Bilinmeyen Numara: Dizginlerini an olsun bırakmadığın öfkenin seni zehirlemesine daha ne kadar müsaade edeceksin? (Görüldü.) ✔✔ Kamer: Sanane? Bilinmeyen Numara: Ben... Bilmem... Kamer: Gerizekâlı mısın? Bilinmeyen Numara: Bilmem... Kamer: Ne istiyorsun lan benden? Bilinmeyen Numara: Bilmem... Kamer: Bak sabrımı zorluyorsun ve bu senin için hiçte iyi olmaz. Bilinmeyen Numara: Bunu da bildiğimi sanmıyorum. Kamer: Cidden? Senin bildiğin bir şeyler var mı? Bilinmeyen Numara: Var... Kamer: Ne mesela? Bilinmeyen Numara: Seni seviyorum... 🌙 01. 11. 2018...

Değişik bir şekilde sürekli aldatılan talihsiz erkekle henüz varlığından bile emin olamadığı kişiye bile sadık kalan kızın hikâyesiiii

"Merhaba Ayda, Galatasaray Spor Klübü'ne başvurun için bir kez daha çok teşekkürler! Bunu söylemenin kolay bir yolu yok fakat ne yazık ki Galatasaray Spor Klübü Stajyer Fizyoterapist pozisyonu için alım sürecimizi tamamladık. Stajyer alım sürecine ayırdığınız zaman için teşekkür ederiz." Telefonu suni çime fırlattım. Dolu gözlerimi iki saattir aralıksız antrenman yapan Fenerbahçeli futbolculara çevirdim ve sağlık çantasını kaptığım gibi seke seke bana doğru gelen Dzeko'ya koştum.

Bir futbol kampı, geçici konaklamalar, kalıcı izler... Dila, görev için oradaydı. Silahı belinde, sınırları aklında. Barış ise yıldızlarla çevrili bir adamdı; yakışıklı, yetenekli ve tehlikeli. Yatak arkadaşlığıyla başlayan bir sır; güvene, sonra ihanete dönüştü. Aşk mı? İhanet mi? Yoksa bu sadece içlerinde kabaran bir "feveran" mıydı? .. Dila&Barış Tamamen kurgusaldır.

Zorunlu bir imza, mecburiyetten kurulan bir yuva... Barış, susarak cezalandırdı. Ceylin, sevilmeden severek bekledi. Kalpleri aynı evde çarptı ama birbirine hiç ulaşamadı. Boşanma kâğıdı geldiğinde, her şey bitti sandılar. Ama gerçek aşk bazen en geç konuşandır. Ve bazı yaralar kapanmaz, sadece şekil değiştirir. Ona "Beyaz Yara" derler... Sessizdir, izsizdir, ama yıllarca sızlar. Bizim yaramızda hep sızladı... .. Ceylin&Barış Tamamen kurgusaldır.

"Delibal, hem şifa hem zehir."

'' Ensar Karadağlı. '' diyen sesle benden uzaklaşmış ama bakışlarını çekmemişti gözlerimden. Göğsümde bağladığım kollarımı çözememiştim kaskatı kalmışlardı. Kalbim delicesine bir hızla çarpıyordu. '' Cinayete yardım ve yataklıktan tutuklusun, silahını bırak ve teslim ol. '' arkasında ona doğru silah doğrultan memura ısrarla dönmüyordu. Yanağıma süzülen tek damla yaşımı takip etti. Ardından titreyen çeneme bakıp yutkundu sertçe. Dudaklarını birbirine bastırdığında acı bir tebessüm belirmişti öpmek için yanıp tutuştuğum dudaklarında. Gözlerinde kara bulutlar anında yerini almış artık bambaşka bakar olmuştu bana karşı. Hissedebildiğim tek şey hayal kırıklığıydı. Benden hiç beklemediği şey buydu ve ne yazık ki onu da yaşamıştı. Aynı benim yaşadığım ve yok olduğum gibi. '' Ensar Karadağlı, ellerini kaldır ve teslim ol, son kez uyarıyorum seni. '' en yakın adamlarından ikisi de görebildiğim kadarıyla polisler tarafından gözaltına alınıyordu. Mahalleli camlara birikmiş, sokakta olanlarda durdukları yerde izliyordu şaşkınca olayları. Yavaş hareketlerle eli önce beline gitmiş silahını çıkarmıştı. Ardından yine yavaş hareketlerle ellerini havaya kaldırmaya başladığında, '' Eyvallah Firuze'm... '' demişti gözlerimin içine baka baka son kez hafif tebessümle. Ona kestiğim cezaya karşılık ettiği tek kelime eyvallah olmuştu sadece. ................................................ Divan edebiyatında aşkın karşılığıdır sarmaşık. Ağacı dıştan çepeçevre sarar ve yemyeşil gösterir. İçten içe kurutur ağacı sarmaşık. Ağaç öldükçe sarmaşık daha çok güçlenir, daha çok renklenir, daha çok gürleşir. Sarmaşık öldürür ağacı bilmeden ya da belki bilerek. Ağaç ölü, sarmaşık diri yıllanır giderler ta ki onlar için yazılan kader işlemeye başlayana dek...

❝Yüzünü çok sevdim, ödünç alabilir miyim?❞ dedim birden gözlerimi gözlerine dikip. Nasıl olsa bir daha karşılaşmamız pek mümkün değildi, hem bu fırsatı kaçıramazdım hem de bu cesareti bir daha bulamazdım. Ağzımdan çıkan kelimelerin anlamsızlığıyla gözlerini kırpıştırdı. ❝Anlayamadım?❞ ❝Yüzün tam hayalimdeki gibi, bir günlüğüne modelim olur musun?❞ Uyarı: Küfür ve argo kelimeler içermektedir. Bu kurgu tamamen hayal ürünüdür, gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur. Slow burn bir hikayedir. Üniversite #1 / 16.11.2024 Genç Kız Edebiyatı #1 / 16.01.2026 16 uğurlu sayım galiba