Herkes onun dilsiz olduğuna ve hatta erkek olduğuna inanıyordu. Yüzündeki mskesi ve göğsüne taktığı korsesi ile komutanları dışında kimse ile konuşmaz ve kimseye gerekmediği müddet cevap vermezdi. Tüm bunlara rağmen timi bilirdi onun kadın olduğunu. Tomris tüm o sert hallerine rağmen, kendi öksüzlüğüne rağmen evde onlara ana baba olurdu. Fakat yine de mesafesini korurdu. Nice düşmanı yenen Tomris Türkmenov, Çocukluk aşkına yenilmişti. Kendini gizlemesinin nedeni sadece kurallar değildi. Oydu... Saçlarını sadece sevdiği adamın görmesi için her zaman maskesinin ardına sıkı sıkıya saklardı, Tomris başka erkeklerin o çirkin bakışlarından rahatsız olduğu için bunu sevdiği adama haksızlık olarak düşünür ve tüm kadınsal hatlarını kapatırdı. Hiçbir zaman açılamadılar birbilerine. Ölüm kapıya dayandı, işte o zaman çıktı ağzından o nameler; "seni seviyorum Alparslan... Sana aşığım... ne zaman oldu bilmiyorum ama oldu işte. Sende yadırgama. Seni sen sevmeden tam 12 sene önce, ilk gördüğüm andan beri seviyorum. " dediğinde göz yaşlarını tutamadı Tomris. " o kadar seviyorum ki senin kokun olmadan, sen olmadan uyuyamıyorum. O kadar seviyorum ki saçlarımı, bedenimi senden başkası görecek diye ödüm kopuyor. O kadar seviyorum ki senin için bedenimi gizliyorum. " dediğinde bir şok daha geçirdi Alparslan. " O kadar seviyorum ki... Kendimi senin için feda edecek kadar. " Dediği anda dağda bir kurşun sesi geldi... Alparslanın kucağında ki kadın küçücüktü, daha da küçüldü. Demin öptüğü dudaklardan acı dolu soluk çıktı. Kadın gözlerini kapattığında, Adam ömrünü kapattı... _________________________________________ #savaşcı 1 # tomris 1 # fısıltı 1 __________ TOMRİS TÜRKMENOV

"Ulan seni bu pezevenkle dudak dudağa gördüm daha neyi anlatmaya çalışıyorsun?! Git buradan Leyal ve bir daha karşıma çıkma!" Onun bu sözleri ile yoğun bir öfkeyle dolup taştım. Çantamın sapını sertçe tutarken her birine özellikle de Pars'a baktım. "Gün gelecek hepiniz gerçekleri öğreneceksiniz ama bu seferde ben sizin yüzünüze tıpkı sizin şu an bana baktığınız gibi iğrenerek bakacağım!" Dedim ve resmen koşarak kafeden çıktım. Bugün benim hayatımın dönüm noktalarından biriydi ve ben bugün yaşadıklarımı asla unutmayacaktım. ________ Leyal Malatya'da görev yapan başarılı bir Üsteğmendir. Çocukluğundan yaralı olan Leyal yıllar sonra geçmişinde çok önemli bir role sahip olan adamla ve gerçek ailesiye karşılaşır. Gecmişi pekte iç açıcı olmayan Leyal'in yüzü hem aile hem de aşk konusunda gülmemişti, peki geçmişten gelen ihanet, acı ve keder son bulacak mıydı? !Kurgu tamamen bana aittir, kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır! !Yazılanların hiç bir kurum ve kuruluş ile alakası yoktur! #tim 🥇 09/01/2026 #arkadaş 🥇 08/01/2026 #bordobere 🥇 19/11/2025 #kızasker 🥇 24/01/2025 #askeriye 🥈19/11/2025 #heyecan 🥈 30/01/2025 #üsteğmen 🥈 03/01/2025 #aşk 🎖️11 24/01/2025 #merak 🥇 02/11/2025 #albay 🥉 08/11/2025 #kadınasker 🎖️5 02/02/2026 #yüzbaşı 🥈18/12/2025 #dostluk 🥈 07/11/2025 #askerkız 🥉 09/01/2026

Yüzbaşı Asya Korkmaz'ın hayat hikayesi. Bordo bereli asenanın zorluklarla dolu hayatı. 5 yaşında anne ve babası sandığı insanların 'Bu çocuk size hiç benzemiyor karışmış olmasın' diye yapılan alaylardan bıktığı için yaptırdığı DNA testi negatif çıkınca yetimhaneye bırakılan Asya orada 'gerçek ailem' diye nitelendirdiği kızlarla tanışmış ve yaşama yeniden tutunmuştur. Yetimhanede ki kızlara göre 'Düşeni kaldıran, yaralarını öpüp saran bir anne şefkatine, hata yaptığında elini tutup doğru yolu gösteren, kardeşlerinin önünde dimdik dağ gibi duran sabırlı bir baba, kızların heyecanla anlattıkları sırlarını aynı heyecanla dinleyen koca yürekli bir abla , kardeşlerine uzatılan eli kıran kıskanç bir abidir o'. Merhametlidir ancak sadece hakedene! Nerede olursa olsun mutlaka bela onu bulur!!! "5 yaşındaydım hayata ilk yenildiğimde ve yine 5 yaşındaydım ayağa kalkıp tekrar savaşacak gücü kendimde bulduğumda" Sizleri yüzbaşı Asya' nın renkli hayatına davet ediyorum. Umarım beğenirsiniz 💚💚💚

Bazı çocuklar sessiz doğar ama fısıltıları bile kaderleri sarsar. Mavi Atabey, aşiretinin tek varisi; Türkmenistan'ın geleceği, halkın tek umuduydu... "Doğduğu anda bile gözleri aydınlığı değil, karanlığın ta kendisini taşır gibiydi." Ama onun doğduğu gün, tüm aşireti katledildi. O saldırıdan sadece kendisi kurtuldu. Yetimhanelerde büyüdü, intikamını yaşattı ve babası gibi asker oldu... Ve bir gün, bulunduğu tim ile birlikte bir operasyona çıktı. Onlarla çıktığı son operasyon olduğunu bilmeden... "Merhamet eden de edilen de ihanet edendir." Ve hayat, onun yolunu disiplini ve hırsı ile bilinen Kıraç Pusat Karaduman'la kesiştirdi. Ruhunu kaybetmiş, nefesi kesilmiş bir adam... Timur Timi'nin komutanı; Kıdemli Üsteğmen Kıraç Pusat Karaduman. Gerçekler ortaya çıktı, kan döküldü, yeminler edildi. Taraflar değişti, sözler verildi ve her şey kanla mühürlendi... "Herkes haklı olabilir ama kimse aynı anda masum kalamaz." -MAGOR EVRENİ'nin ilk serisidir.- KAPAK: @Algoritmalar_ / @_mrs.tugba ‼️Tüm haklar yazara aittir kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır!!‼️

"Sakın, sakın Ala, aklının ucundan dâhi geçirme." Diye burnundan soludu. Sinirle bir adım attım. İşaret parmağımı doğrulttum. "Sakın Yüzbaşı, sakın ola bana o isim ile seslenme. Senin o ismi demeye artık hakkın yok! Balca'yım ben anladın mı?!" Sendeledi, canı yanmıştı, yansındı. Bana bunu yapmayacaktı. "Senin adın o, ben nasıl senin adını başka bir isminle sesleneyim Ala!" Benim adım artık Ala değildi, o Ala'yı bitirmişti, Ala tekrar ölmüştü. Bir daha gelmemek üzere. Sinirle omzundan ittim. Tekrar sendeledi. Kimsenin yıkamadığı Yüzbaşı Karan Çevik'i ben bir itmeyle yıkıyordum. "Öldürdün lan Ala'yı, öldürdün. Bir daha geri getirmemek üzere öldürdün." Gözlerinde yapma der gibi bir hâli vardı. Yapacaktım. "Deme öyle, nolursun Ala yalvarıyorum sana deme öyle." Sol gözünden yaş aktı. "Ne yalvarıyorsun lan sen bana! Ne hakla? Hangi sıfatla bana yalvarıyorsun. Artık ne ölüne ne ölüme Karan Çevik." İki Yüzbaşı, iki çocukluk arkadaşı, iki asker arkadaşı, iki şehit çocuğu, iki yaralı çocuk. Bir tim komutanı, bir o timin askeri. Ya ikisi birbirini tamamlayacaktı, ya da ikisi de birbirini bitirecekti...

Üvey ailesinin şiddetine rağmen hayallerinden vazgeçmeyip asker olan yüzbaşı Alev'in gerçek ailesini bulmasıyla değişen hayatı.

Çocukluğundan beri zorluklarala büyüyen sonra vatanına aşık bir kızın zorlu hayatı bu zotuluklarin yanında sevgi âşk ve daha birçok olayy...

" Lan madem Türklerle bu kadar ilgilisiniz . İnsan azıcık Türk tarihine bakar it herif." Sinirle bir yumruk daha çaktı ama ben hala gülüyordum... *** Yazım yanlışları olabilir şimdiden özür dilerim. *** Başlama tarihi 1 Ocak 2024 *** #acı 🥇(03.02.2024) #aile 🥇(17.02.2024) #anne 🥇28.02.2024) #baba 🥇(28.02.2024) #ask 🥇 (09.03.2024) #intikam 🥇(10.03.2024) #mizah 🥇(10.03.2024) #komedi 🥇(14.03.2024) #tehtit 🥇(08.07.2024) #kadınasker 🥇(08.07.2024) #tramva 🥈(08.07.2024) #abilerim 🥇(11.07.2024) #küfür 🥇(11.07.2024) #askerkız 🥇(11.07.2024) #abi 🥈(12.07.2024) #gölge 🥇(12.07.2024) #kuzenler 🥈(26.07.2024) #aşiretkızı 🥇(26.07.2024) #askerkurgu 🥉(30.08.2024) #vatansevdası 🥇 (16.11.2024) #gerçekailem 🥈(28.11.2024) #gölge 🥇(17.06.2025) 4. #gerçekaile (26.07.2024) 10. #ailem (12.07.2024) 9. #asker (12.07.2024)

WattpadFanficsTR Türk Dizisi Dünyası okuma listesinde! İki eliyle kulaklarını kapatmış, "Susun artık." diyordu. Odasında tek başınaydı, konuşan kimse yoktu. Hep bir konuşanı olsun istiyordu fakat içindeki ses bu çağrıya "Ne dilediğine dikkat et," dercesine mızraklı bir yanıt vermişti. Etrafta kimse de yokken üstelik neyin seremonisiydi tüm bu yaşanan acı nöbetleri... Kafasının içinde, onu hep dibe iten, ancak oraya layık olduğunu ve tüm insanlığın onu parmaklarıyla gösterip güldüğünü söyleyen o ses karanlıkların içinden bir uğultu halinde sarmıştı tüm benliğini. Mağarasına gitmek istiyordu. Bazı gizli cevapların kulağına fısıldandığı, soğuk, kuru ama dermanını bulabildiği mağarası. Dermanı için bu sefer kulağına fısıldayan olmadı, onun yerine kendisine bir ejderha hediye edildi. Mağara bu sefer aşırı cömertti. Aldı o ejderhayı, sevemese de canını da yaksa, elleriyle büyüttü. Sonra kafasındaki uğultuların, karanlıkların üstüne saldı. Ejderha, onun içindeki tüm karanlığa alevler püskürttü, aydınlattı. O aslında sadece ona gülenler pişman olsun isterken, ejderha ona gülen tüm insanlığı yaktı, kül etti. Üstelik sadece gülenler değil yaklaşan her şey yandı. Çünkü bilirsiniz bir ejderhayı eğitemezsiniz. Onlar sadece yakar. Ejderhasının yakım-yıkımından biraz da olsa keyif aldığını hissetti. En azından sesler nihayete ermişti, mutluydu. Hislerini paylaşma ihtiyacı duyuyordu fakat herkes ve her şey yanıp bitip kül olmuştu. Başını eğdi, yanık ve kanlı ellerine baktı, gülümsedi "Keşke en azından bir konuşanım olsaydı." diye iç geçirdi. Bu, içiyle yaptığı son konuşmasıydı... #dizi - 1. |13.04.23| #hayrankurgu - 3. |16.08.23|