Homofobikler girmesin. Bu hikayede onların sonu gelirken, 𝐺𝑒𝑐𝑒'nin zifiri karanlığında 𝐷𝑒𝑛𝑖𝑧'den esen sert bir 𝑅ü𝑧𝑔𝑎𝑟 sayesinde ben, o sondan yeniden yazılmaya başladım.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Asırlık Bilgiler

Paylaşan: HmeyraHarman

Tüm psikolojik bilgiler ve hileler burada. Şu konuda bi anlaşalım ben psikolog değilim Not: Bazı bölümlerde psikoloji konusunun dışına çıkmış olabilirim

Sefiller (Victor Hugo) Bu Kitap Alıntıdır.

24 Krallıktan gelen genç prens ve prensesler için kurulmuş bir Kraliyet Okulu. Ancak acımasız bir suikastçı kendini soyluları teker teker öldürmeye adamıştır. Kaçış yok. Teslim olmak yok. Oyuna hazır mısınız?

Çok değişik bir hikaye olan insan ne ile yaşar, ayakkabı tamircisi olan Simon'un kürk almak için evinden çıkmasıyla başlıyor. Kürk almak için dışarı çıkan simon eşinin istediği kürkü alamıyor evine gitmeden önce üzüldüğü ve efkerlandığı için içiyor.Eve dönerken bir türbenin yanında soğuktan donmak üzere olan Mihael'i buluyor.Onu evine götürüyor. Fakat evine gittiğinde kürkün olmadığın gören Simon'un eşi, birde üstelik eve sokaktan çıplak bir adam getirdiğini görünce simona kızıyor.Simon'un ona tanrıyı hatırlatmasıyla yumuşayan kadın, karınları aç olan Mihael ve Simon'a yemek hazırlıyor ve Mihael'in yüzünün gülmesini sağlıyor, Hikayede üç sefer gülümseyen Mihael, bu gülümseler ile insanı yaşatan üç önemli şeyin neler olduğunu anlıyor.

Okuduktan sonra İlginç birçok bilgiye sahip olacaksınız. Sadece fazla okunursa bir anda onlarca yeni bilgi eklenicek. Ve Çoğu bilgiye asla İnanamicaksınız.

gerçekten ilginç