.. Kitaptaki karakter ve kurumların gerçek hayattaki hiçbir kişi ve kurumla alakası bulunmamaktadır. Her şey hayal ürünüdür. .. :)

"-Bu kutu fikrini uçakla seyahat ederken bir hostesten duymuştum. Kara kutu denilen bu şey uçağın başına bir şey gelmedikçe açılmaz, kimsenin ulaşamayacağı bir yerde dururmuş. Ne zaman uçağın başına bir şey geldi kara kutuyu o zaman açarlarmış..."

çok bekledim bunu inan, aç bana yüreğini.

"Paralel evrenlere inanır mısın Korel?" Ela gözler Arif'in her hareketini izlerken bir an duraksadı. Gözünü bir süreliğine Arifin'den ayırıp gece karanlığına dalıp düşündü. Paralel evrenlerin olması muhtemel bir ihtimaldi ama daha tam olarak kanıtlanmamıştı. Sadece bir teoriye inanmak biraz mantıksız gelmişti ona. Başka bir Korel'ın Arifiyle mutlu olduğu bir evren mi vardı? Saçmalık. İnsanların sadece bu hayatında yaşayamadığı ihtimalleri hayal etmesiydi tüm bu teori. En azından ona göre öyleydi. "Bilemiyorum" diye geçiştirdi soruyu. Parlayan kahverengi gözleri olumsuzlukla söndürmek istememişti. Şu an sadece burada onun yanında olabildiği için mutluydu. Ela gözleri onun kahverengi gözlerine sanki bir dakikalığına ayırsalar kıyamet gelecekmiş gibi kenetlenmesinden memnundu. Bundan başka ne isteyebilirdi ki. İnsanlar elindekiyle yetinmeyi bilmeliydi. Tam kanıtlanmamış bir teoriyi sırf elde edemedikleri şeyler için gerçek kabul görüyorlardı.

"Sevgiyi öldüremezsiniz, onu nefretle bile öldüremezsiniz" Arif, sahne korkusu olan liseli bir gençtir. Her seferinde sahneye çıkmak için bir adım atsa da geçmiş peşini bırakmaz. Bir gün yolu Cenan ile kesişir. Cenan, müzik tutkusunu ve yeteneklerini keşfetmesine yardımcı olurken, Arif'in Cenan'a karşı hissetmekten korktuğu hisler derinleşecektir. Arif, hem sahne korkusunu yenmek hem de Cenan'a olan duygularını anlamak için içsel bir yolculuğa çıkar. Bu hikaye, cesaretin ve müziğin gücünü keşfetmek, aşkı anlamak ve kendi içindeki potansiyeli açığa çıkarmak üzerine bir yolculuğu anlatır.