Bir kere daha başımı geri yatıracak büyüklükte bir kahkaha attım ve omuzlarımdan sıyrılan montu tutmak için bir hamle yaptım. Bir şemsiyenin altında, artık o kadar da yabancı olmayan bir yabancının kapkara gözlerine bakarken derin bir nefes aldım. "Peki Aladağların Turan'ı. O zaman, benim hakkımda bilmen gereken ikinci şeyi açıklıyorum." Turan çenesini havalandırıp gözlerini kıstı. "Gönder gelsin." Şemsiyeyi başımızın üzerinden çekip kapattım ve ikimizi de tatlı ama epey güçlü yağan bir yağmura hapsettim. "Bana gölge eden, hiçbir şeyden hoşlanmam." Uyarım açıktı. Oldukça da net. Mevzunun şemsiye olmadığını anlayacak bir adama bu cümleyi kurduğumu biliyordum. Üzerinde yalnızca gömlekle dururken ve o gömlek saniyeler içinde ıslanırken göz temasımızı kesmemek için olası manzaramı elimin tersiyle ittim. Turan yavaşça gülümsedi ve bir kez başını eğdi. Caddede, nereden geldiğini bilmediğim, piyanoya eşlik eden bir erkek sesi vardı. Üzerimizden en sevdiğim bahar yağmurları akıp giderken, Turan elimi bırakmadan yürümeye devam etti. Biliyordum. Bu anı, bu yağmuru, bu şarkıyı hiçbir zaman unutmayacaktım. Sen yanımdayken O tozlu yollar aşka gider Ah sen, Sonunuzu yazsan inan dayanamam ölürüm ben.

Mira Arman, Argentum Heritage International'a girdiğinde bu binanın sadece anlaşmalar değil, sırlar da sakladığını anlar. Şirketin CEO'su Kıraç Alkan; gücünü sessizliğinden alan, etrafında görünmeyen bir tehlike taşıyan bir adamdır. Onu izleyen gözler vardır, söylenmeyen tehditler gibi. Mira'nın sağ yanağındaki iz, Kıraç'ın bastırdığı geçmişle tuhaf bir uyum içindedir. Bazı geceler, Kıraç'ın hayatı sanki bir anlığına durdurulmuş gibidir; Mira ise kendini açıklayamadığı bir karanlığın tam ortasında bulur. Bir karşılaşma vardır ki kimse adını koymaz-ama sonuçları ağırdır. Sessizlik bazen silahtır. Bu hikâye; gücün bedelini, geçmişten kaçmanın mümkün olup olmadığını ve şu soruyu fısıldar: Bir insan, kaderine dokunduğunu hatırlamıyorsa ondan kurtulabilir mi? Yoksa tehlike, en tanıdık hislerin içinde mi saklıdır?

"Sanki içimde bir cenaze hep yarım kalmış gibi; ne uğurlanabilmiş, ne de unutulabilmiş bir ağırlık taşıyorum."

Asosyal, ve her allahın günü zorbalık gören iki gencin görücü usulü evlenmesinden doğan aşk.

-Ah, a-ağam lütfen Reyhanın yalvarışı aziz ağayı daha da zevke getirdi ve reyhanın istediğini yerine getirerek elini daha da hızlandırdı. Boşta kalan diğer elini de reyhanın gögüslerini getirip gögüs uçlarını sertçe yoğurmaya başladı. Reyhanın hayatında ilk defa düştüğü bu zevk çukurunda çığlık atarak sona ukaştığında baştan aşağıya titriyordu. Aziz ağa onun bu tapılası görüntüsünü izlerken hızlıca önce pantolonundan sonra da bacından kurtulup reyhana yaklaştı ve gözleriyle erkekliğini gösterip ona sakso çekmesini istedi. Reyhan bunu daha önce hiç yapmamıştı ve ya aziz ağaya zevk veremezsem diye düşünüyordu. Fakat aziz ağa erkekliğini yavaşça reyhanın ağzına sokmuş ve ileri geri hareket etmeye başlamıştı. Bir süre sonra aziz ağa zevkten kendini kaybetmiş ve reyhanın ağzını sertçe becermeye başlamıştı. - sikiyim çok iyisin güzelim Aziz ağa bir yandan zevk içinde inliyor bir yandan da reyhanın ağzını sertçe gidip geliyordu. - o küçük ağzının beni nasılda sonuna kadar içine aldığına bak güzelim beni delirtiyotsun Aziz sona yaklaşırken konuşması daha da kirlendi. - ağzını nasıl becerdiysem o bakire vajinanıda öyle be bereceğim güzelim Aziz son kez kendini sertçe reyhanın ağzına itmiş ve büyük bir inlemeyle boşalmıştı. Kitapta fazlasıyla +18 uygunsuz sahneler olacaktır vede hizmetçi-ağa yasak aşkı vardır rahatsız olacak olanlar okumasın.

Fazlasıyla yetişkin içerik!! Hasan&Elif "Ahh şu memelerin! Avucuma zor sığıyor kızım. Ahh delirecem!" Göğüslerimi çamaşırımdan çıkarıp emmeye başladı. Sol göğsümü yaladı ısırdı emdi. Daha yeni geçen morluklara yenilerini ekleri. Meme ucumu emip ısırdığında kendime engel olamadan çığlık attım. "Ahh Hasan!" Isırdığı yeri öptü çekiştirdi. Ardından diğer göğsüme geçti. Isırdı emdi. Kendime engel olamadan kesik kesik inliyor ve artık daha fazlasını istiyordum. "Güzel karım! Olgun karım! Ohh şunlara bak!" Memelerimi bırakıp aşağıya indi. Bir elini elbisemin altından iç çamaşırıma soktu ve kadınlığımda boydan boya gezdirdi. "Ahh ahh!" Deli gibi inledim. "Nasıl da ıslanmış benim güzel karım." Edindiğim tecrübelere göre ıslanmak Hasan açısından iyi bir şeydi. O yüzden artık ıslandığım için tedirgin olmamıştım. "Hasan!" Üstümden doğrulup kendi üstündeki gömleği çıkardı. Ardından benim üstümde ne varsa beni çırılçıplak bırakana kadar soydu. Tutkulu aşkı okumaya hazır mısınız?

Alaz ağa karşısındaki güzel kadına bakarak iç çekti. "Sonunda bedewiya min.. " Dedi kimsenin duymayacağı bir fısıltıyla. "Sonunda, delalemin.. sonunda kavuştuk. Sen bana geldin." ~••• ılık bir duş alırken içeriye o girdi. üstündekileri yavaşça çıkardı..ve suyun altına girip anlını boynuma yasladı.. "Bedewiya min" diye fısıldadı. Bedenime bakmadı bile. çünkü amacı farklı değildi. O an ıslanan saçları, kirpiklerine yavaşça düşen su damlacıkları, dudaklarının arasından akan su damlaları... 'Elimden tutup eli ile belimden tutup hafifçe kendine çekti ve dudaklarımı öptü.' sıcak ve tutkuluydu..sessizce "delalemin.." dedi. ve sadece orada ılık akan bir su, aşk, çıplak bir beden, dudaklarından akan su, ıslanan saçları, gece gibi gözleri ve tutku vardı... ___________ UYARI ! Şimdiden söylüyorum, ilk kitabım ve cringe yerler olabilir. Bölümler ilerledikçe kendimi geliştirmeye çalışıyorum. Saçma bulduğunuz yerler olabilir, dediğim gibi ilk kitabım. Anlayışla karşılarsanız sevinirim. ^⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠_⁠^ *Kapak tasarımı bana aittir.*

Bu topraklar kaç can daha alacaktı? Kaç yürek daha kanayacak, kaç hayat daha harcanacaktı? Bu Topraklar hep böyle miydi? Kan dökmeden, can yakmadan duramaz mıydı? Bir söz yetiyordu, bir mühür, bir el sıkışma... Ve birinin hayatı çoktan çizilmiş oluyordu. Kimse sormuyordu, kimse düşünmüyordu: Peki ya ruhlar? Peki ya kalpler? Susmak bir kural, boyun eğmek bir zorunluluktu. Ve kader, başkalarının ellerinde yazılıyordu. Şilan, adını bile bilmediği bir adama eş olmaya mecburdu. Boran , hiç tanımadığı bir kadının kocası olmaya mahkûmdu. İkisi de istemedi. Ama bu topraklarda töre, insanın kendisinden bile güçlüydü. Zamanla, nefretin içinde filizlenen bir şey vardı. Göz göze geldiklerinde, düşmanlık yerini meraka bıraktı. Sessizlik, zamanla anlam kazandı. Ve zorunluluk, hiç beklenmeyen bir şeye dönüştü: Aşka. Ama bu toprakların bir yasası vardı. Ve o yasa, mutluluğa hiçbir zaman kolay izin vermezdi...

Ellerini direksiyondan çekip belime yerleştirdi ve öpüşüme karşılık verdi. Onu daha öncede öpmüştüm, ama bu farklıydı.. Daha başkaydı, hatta bambaşkaydı.. Elleri sırtımı okşarken öpüşmemiz derinleşmişti.. İlk defa böyle bir duyguyu yaşıyordum Başımdaki yazmam açılıp düşmüştü, elleri saçlarımı okşamaya başlamıştı. Dudakları dudaklarımı kavramış, sertçe karşılık veriyordu. Biz hep naifce öpüşüyorduk, ama şimdi ikimizinde haraketleri hoyratcaydı.. Ve kendimi tutamayıp onun dudaklarını ısırmıştım. Bunu yapmamla alt dudağımı ağzının içine alıp emmişti. Benden garip bir ses çıkmıştı.. Sonra nefeslenmek için ayrılmıştı dudaklarımız. Alnını alnıma yaslamıştı ve ikimizde derin derin nefesler alıyorduk Saç tutamlarımı kulağımın arkasına geçirdi "Yolda yaptığımıza bak" dedi gülerken "Bir daha öp beni" dedim istekle. Çok güzeldi... Çok mutlu etmişti.. Başka bir his vermişti.. Tadı bambaşkaydı. Ve cümlem biter bitmez tekrar dudaklarımızı birleştirdi..

☘️Günçiçek▪️Fırat☘️ Günçiçek sinirle odaya girdiğinde Gülten'i ve annesinin yan yana buldu. Adımları Gülten'i bulduğunda kadının saçını başını yolmamak için kendimi zor tuttu. "Ne diye geldin yine? Anlamaz mısın? İstemem diyorum! Ne kırkındaki adama varırım ne de kuma olurum. Şimdi kimin adını ağzına aldıysan onunla gidesin. Bir daha kapımıza gelme!" Günçiçek sinirle bağırırken Selma Hanım hızla yerinden kalkıp Günçiçek'in koluna girdi. Kızı sinirlenirsin karşısındakinin yaşına bakmaz saçını başını yolardı valla! "Sen git Gülten, ben sana haber edecem." Gülten hızla yerinden kalktı. Allah var korkuyordu Günçiçek'ten. "Tamam abla," dedi Gülten hızla evden çıkarken. Gülten'in gidişiyle Günçiçek kolunu annesinden kurtarıp karşısına dikildi. Gözlerinde hayal kırıklığı vardı. "Ne haberi ana! Beni babam yaşımda adamlara mı vereceksiniz?" Selma Hanım yanlış anlaşıldığını fark ettiğinde hızla konuştu. "Yok kurban olduğum, yapar mıyım heç? Bu sefer gelen ne baban yaşındadır ne de evli. Bu sefer gelen çevre köyden Fırat Beydir." Günçiçek'in kaşlarını şaşkınlıkla havaya kalktı. Fırat Bey mi? Fırat bey merhameti tanınan bir Beydi. Lakin bir kusuru vardı. Dilsizdi. Hatta bundan dolayı LALO derlerdi Fırat Beye. Günçiçek'in boğazında sert bir yutkunma geçti. Ne yapacaktı? Kabul edecek miydi? Düşündü. Eğer kabul etmezse laflar asla dinmeyecek, diller kız kardeşlerine kadar uzanacaktı. Daha fazla düşünmedi. İçten içe pişman olmamak için dua ederken son sözlerini söyledi. "Kabulümdür. Gelsin Fırat Bey." Yayınlanma tarihi; 04/11/2023 Bitiş tarihi; 04/05/2024 LALO isimli ilk ve tek kurgudur