Ama sonra bir yaprakta gözlerini gördüm, güneşte gülüşünü, rüzgarda soluğunu, ben yaprağa aşık oldum sandım, güneşe taptım, rüzgarı içime çektim soluğum yaptım. Ben sana bir kere aşık olmadım, her gördüğümde yeniden yeniden aşık oldum...

"𝑽𝒖𝒔𝒍𝒂𝒕-𝜾 𝒚𝒂̂𝒓 𝒊𝒍𝒆 𝒂𝒏𝒄𝒂𝒌 𝒔̧𝒂𝒅-𝜾 𝒉𝒂𝒏𝒅𝒂𝒏 𝒐𝒍𝒂𝒚𝜾𝒎.." BZÇ'nin finali için tek bölümlük bir hikayeye rastlamıştım. Ve bende kendi finalimi yazmak istedim. Umarım beğenirsiniz.

Bu böyle yarım kalmayacak...

Yaşamaktan daha güzeldir yazmak. Yazmak ki bulutların ardı, yazmak ki yerin altındaki yaşamın hanı. Nefes aldıkça var olan umut yazılara gebe şimdi, rüzgara karışmak üzere olan ruhların kurtuluş vakti şimdi. Sınandıklarına sığınan iki kalbin yarım kalan hikayesine hoş geldiniz. 🕊