-''Gençler,'' diye söze daldı, orta yaşlarda olan öğretmen. ''Birazdan okulumuzda deprem tatbikatı yapılacak. Sizlere verdiğim talimatları sırasıyla gerçekleştirip okulu hızlı bir şekilde tahliye edeceğiz.'' Sınıftan uğultu yükseldi, ben de dahil çoğu kişi çok önemsememiştik. Arada yapılan tatbikatlardan biri diye düşündüm. Birkaç saniye sonra öğretmen sınıfı susturup yapmamız gerekenleri anlatmaya başladı. Yaklaşık on dakika sonra ise okulda siren sesleri yankılanmaya başladı. Önce sıraların altına geçip çök kapan taktiğini uyguladık ardından öğretmenin komutuyla sınıftan sırayla çıkmaya başladık. Koridorda da aynı hava hakimdi, büyük bir çoğunluk ciddiye almıyordu tatbikatı. Her ne kadar hızlı bir şekilde hareket etsek de bunu önemsedikleri aşikardı öğrencilerin. Birileri gülüyor, birileri arkadaşlarına yüksek sesle bir şeyler anlatıyor birileri de benim gibi sadece denileni yapıyordu. İkinci katın merdivenlerinden aşağıya inerken başımın döndüğünü hissettim ve yanımdaki trabzanlara tutundum. Sanki her şey bir saniyeliğine sarsılmıştı. Henüz kendimi toparlamıştım ki büyük bir ses duyduk, ne olduğu belli olmayan. Sanki bir patlama gibiydi. İşte her şey o andan sonra başladı. Sesin hemen ardından bina şiddetli bir şekilde sarsılmaya başladı. Kimse ne olduğunu anlamadığı için bir cevap ararcasına birbirlerine bakıyorlardı. Sarsıntı aniden şiddetlenince artık ne olduğundan emindik. Deprem oluyordu. Tatbikat, gerçek olmuştu.

Psikiyatrist, karanlık kadar çekici ve zeki bir adam... Şizofren, öldürücü güzellikte bir kadın... Her şey çok normaldi ta ki kadının aslında şizofren olmadığını öğrenene kadar. Her şey karanlıktı, kanlıydı, tutkuluydu, acı verici, büyüleyici ve gerçekti. Bu aslında masal kadar inanılmaz ancak kırmızı kadar kızıl, siyah kadar karaydı.

Elisa Yıldırım, erkek arkadaşı ve dostlarıyla çıkacağı tatilin heyecanı içindedir. Birkaç gün teknolojiden uzaklaşmanın, telefonun çekmediği ve internetin olmadığı bir dağ evinde sevdikleriyle vakit geçirmenin ona iyi geleceğini düşünmektedir. Ancak şiddetle yağan kar geri dönüş yollarını tıkadığında ve birbirlerini çok seven bu insanların arasında ihanet kol gezmeye başladığında işler içinden çıkılmaz bir hâl alır. Ve sonra, genç kadın soğuk bir aralık gecesi korkunç bir cinayete tanıklık eder ve kendini bir anda hayatta kalma mücadelesinin ortasında bulur. Gölgelerin arasına gizlenen gerçekse görünenden çok daha zalim olacaktır. * Sadece birkaç saat önce birini öldürdüğüne gözlerimle tanıklık ettiğim bu adamdan her şeyi yapmasını beklerdim, ondan her şeyi duymayı beklerdim. Ancak o yine de beni şaşırttı. "Merhaba." Gözlerimi kırpıştırmadan edemedim. "Merhaba."

Çevremdeki ağaçlar aynı gözükseler de aynı değiller. Uzaktaki dağlar bildiğimden daha soğuk. Rüzgar aynı hissettiriyor belki ama o bile tanıdığım rüzgar değil. Çünkü benim dünyamda çoktan unutulmuş büyüleri taşıyor kucağında. Olduğuma inandığım yerde değilim. "Bana her şeyi anlat. Bana dünyanızla ilgili her şeyi, en küçük detayına kadar anlat." Ben, Eira Morwen, dönmenin bir yolunu öğreneceğim. Ve ancak her şeyini bilirsem büyüyle ve korkunç canavarlarla dolu bu dünyanın girişini de çıkışını da bulabilirim.

Evine gelen ani mektupla tüm planını Lostline'a çevirdi. İlk defa gittiği Lostline Üniversitesi'nde bu kadar güzel karşılanmayı elbette beklemiyordu... "Herkes duysun! Eksik olan tamamlandı. Değerli olan artık burada, işte Diana Perla." 🌕☀️ "Bu kadar psikopat olduğunu bilmiyordum Arinna" "Adım Diana" şaşkınca konuştuğumda gözlerini bir an olsun ayırmıyordu. Fısıltısı bir gök gürültüsü gibi yankılandı, "Biliyorum." ☀️🌕 "Güneş kadar yakıcı bir ışık iken, Ay kadar dondurucu bakma bana Arinna. Bir tek bununla yaşamımı sonlandırırsın."

Ateist bir kızın hidayet yolculuğu 😽 Gerçek hayattan kimseler ve olaylar...

Veyl, üç kitaptan oluşan bir seridir ve ilk kitabı basılmıştır. İkinci ve üçüncü kitabı 2025-2026 yılları içerisinde basılacak ve seri tamamlanacaktır. Burada yalnızca tanıtım amaçlı bölümler bulunmaktadır. Cehennemin kapısı açıldı: Kötülerin Şehri'ne. Yekta Akay, suçluların gönderildiği Kötülerin Şehri isimli adaya düştüğünde suçlu olup olmadığını bilmiyordur. Tek bildiği, suçlu olamayacak kadar iyi bir kalbinin olduğudur. Kötülerin Şehri'nden çıkmanın iki yolu vardır: Ya adaletin biçtiği cezayı çekmek ya da ölmektir. Adadaki herkes kendi gibi kötülerle cezalandırılıyordur ve bu cezaların bir sınırı yoktur. Kötülüğün bir sınırının olmadığı bu şehirde Yekta'nın sekiz yıl, altı ay, on bir günü vardır. Kötülerin Şehri, öncüler ve yancılar tarafından yönetilir. Siyah Bölge Öncüsü Kunter, Yekta'yı yancısı yapmayı kafaya koymuştur çünkü Yekta, bir Gri'dir. Grilerin ne bir bölgesi ne bir öncüsü ne de yancısı vardır. Onlar hem her bölgeye ait hem de hiçbir yere ait değildirler ve Kötülerin Şehri halkının oyuncağı olmak için şehre düşerler. Bir Gri olarak Yekta Akay, Kötülerin Şehri'nde hayatta kalabilecek midir?

Yaşamı boyunca hiç kimsenin onu "tehlikeli" olarak nitelendireceğini düşünmezdi. Eh, hayat bazen hoş olmayan sürprizler yapabiliyordu. "Nefes al," dedi kendine. "Çünkü her an biri gelip onu senden alabilir." Ölüme kapadığı gözlerini bir öncekilerden çok farklı, çok daha karanlık bir dünyaya açmıştı. Tek bir bakışla tüm o renklerin, o sihrin ve mükemmeliyetin ondan çok uzakta, geçmişte kaldığını anladı. Yakında uğruna savaşması gereken tek şeyin canı ile sınırlı olmadığını da anlayacaktı. Belki bu gökyüzü bile olmayan evrende, kalbini verdiği cesaret timsali oğlan, belki de sayısız esir ve acılı ruh. Her biri Alessia'nın büyüsünü ve kılıcını savurması için dualar ediyordu. Yüzlerce Labradorit, Garnet, Sitrin ve Yem edilmiş ruh refaha kavuşacak ya da daha karanlık günler ile karşı karşıya kalacaktı. Alessia ruh yiyen bir imparatoru yerle bir edebilir miydi? Edemezsin demişlerdi. Göreceklerdi.