Sevdiği adamın nişanlanacağını öğrenen Leyla, başka şehirde okumaya karar verir. Ama abisinin düğünü için iki yıl sonra geri döner. Bu geri dönüş, eski defterlerin tekrar açılmasına ve yeni bir defterin ilk sayfalarına mürekkep akıtmaya başlar. Her şey en başından başlıyordu. Ya da her şey kaldığı yerden tutkuyla devam edecekti.

Ünlü bir ailenin ikizlerinin doğum gününde garsonluk yapan Azra, aslında o ailenin kaçırılan kızıdır.

Kıyafet odasından çıkıp tekrardan yatak odasına geçtiğimde koltuğun baş ucunda elinde sulahi ile duran ve koltuğu süzen agaha kaşlarımı çatarak baktım,bir kaç adım atıp yaklaştığımda koltuğun boydan boya ıslendığını fark ettim. "Agah naptın" "Vallahi sulahi elimden kaydı karıcığım" diyerek yirmi dört dış sırıtan Agaha baktım abartılı bir şekilde dişlerini göstererek gülümsüyordu. "Ya of" elim ile koltuğa dokunduğumda değil yatacak oturacak kuru bir tarafı bile olmadığını ile bir kez daha yüzleştim "Kocaman adamsın nasıl becerdin bunu" "Dedim ya karıcığım sulahi kaydı elimden" diyerek elindeki boş sülahiyi masanın üstüne bıraktı "Neyse bundada vardır bir hayır,bu gecelik benim ile uyuya bilirsin karıcığım" Bu kurgu acemi bir dil ile yazılmış yer yer yazım yanlışı olan bir kurgudur... *yaş farkı vardır. *kadına şiddet aşağlama,kuma yoktur. *Ağır cinsellik içerir+18 (Mᴇʏᴜꜱ; ᴍᴜᴛꜱᴜᴢʟᴜɢ̆ᴀ ᴅᴜ̈ꜱ̧ᴍᴜ̈ꜱ̧,ᴋᴀʀᴀᴍꜱᴀʀ,ᴜ̈ᴢɢᴜ̈ɴ) Kötü yorum yapmayın,beğenmediğiniz noktada bırakın okumak zorunda değilsiniz... 🌷🍀🌺🍁🌿💫🌼 Kitap kapağı olay ve kitap ismi şahsıma aittir...

#mizah 1(31.03.2026) #duygu 1(31.01.2026) #aile 1(24.01.2026) "Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla. İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı. Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç. Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz". "BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....

" Beni buradan çıkar lütfen." dedim fısıltıyla. Beni duyar duymaz, anlaşılmaması için yalancı bir gülümseme taktı yüzüne. "Ah, buradan sonra bende sana uğrayacaktım. Ne güzel oldu karşılaşmamız" dedi. Bir yandan da koluma girip beni belli ettirmeden çıkışa doğru götürüyordu. " Bakıyor mu ?"dedim üzgün sesimle. Hemen anlamıştı kimden bahsettiğimi. Kafasını etrafa bakar gibi kaldırarak tekrar bana döndü. " Evet bakıyor. Ama baya üzgün bakıyor. Bir şey mi oldu?" dedi merakla. Üzgünmüş, eski sevgilisi yanında, salak karısı evde neye üzülüyorsa. Sonunda çıkmıştık oradan. Uzaklaşır uzaklaşmaz kendimi sıkmayı bırakmıştım. Tutsak ettiğim ne kadar yaş varsa özgürlüğüne kavuşmuştu sonunda. Yanımda beni nasıl teselli edeceğini bilemeyen arkadaşım, perişan halimi izliyordu. Ayakta duramayan bedenimi taşın üzerine oturtup ellerimi tuttu. " Ne oldu anlat hadi " Nasıl anlatacaktım ki? Ağlamaya devam ederek kafamı iki yana salladım. Konuşmak istemediğimi anlasa da anlattırmadan bırakmazdı beni. Ellerimde ki elinden birini yüzüme getirerek göz yaşlarımı sildi. " Anlat güzelim. Ne oldu" dedi tekrar. Çoktan kanlanmaya başlamış gözlerimle gözlerine baktım. Onunda gözleri dolmaya başlamıştı. " Savaş'ın eski sevgili geldi" Yanlış anlama ve bolca Aşkla dolu bir hikaye. HÜMEYRA & SAVAŞ

"Anlatayım mı sana? Anlayacak mısın anlatırsam?" Dedi bir anda ateş gibi bir sesle. Elleri kollarımı kavradı. "Neyi?" Dedim titrek bir nefesle. "Anlatamadıklarımı." Sesi dümdüzdü, ama gözleri... Söylediklerim onda bir alev çıkarmıştı ve şimdi beni de yakıyordu alevi. Güçlü elleri belime doğru indi, sol gözümden kayıp yanağıma doğru yol akan yaşa içi giderek baktı. "Biliyor musun sen Gonca? İçinin ateş gibi yanmasının ne demek olduğunu biliyor musun?" "Biliyorum." Dedim kendimden emin bir sesle, bunu bana o öğretmişti. Kalbim hınçla çarparken öğrenmiştim. "Senden öğrendim." "Ben sende neyi öğrendim peki biliyor musun?" Dediğinde artık gerçekten sessizce ağlıyordum, bu yıkım fazlaydı. Korkut bana yaklaştı, dudaklarıma çarpan sıcak nefes tenimi yakıyordu, elleri sertçe belimi kavradı ve beni kendine yasladı. "İçim ateş gibi yanarken, karşında buz gibi durmayı, Gonca. İçim kor olurken seni sevmeyi öğrendim ben." (+18) 22.01.2022 - Komando #1

Bir dokunuşun böyle etkili olacağını, içimdeki tüm arzuları canlandıracağını düşünemezdim. Zaten bedenimin zevk almasıyla ilgili her gelişme beni şaşırtıyor, heyecanlandırıyordu. Şimdiye dek neden bunları yaşamadım diye hayıflanıyordum. Bu bildiğiniz Kuzen öykülerinden değil. Aşkla dolu, gerçek, samimi bir öykü. Hepsi yaşanmış, hepsi açık açık anlatılan bir öykü. Bu benim ömür boyunca unutmayacağım kutsal bir anım. Hiçbir şeyi gizleyip saklamadan, açık açık anlatacağım. Gerçeklerle yüzleşemeyecekler, ayıplayacaklar lütfen hiç başlamasın. Bana gerçek okur gerek.

Asmin annesinin gül kokulu emaneti . Doğarken annesi babasına emanet ediyor . Büyürken babası amcasına . Çocukluktan başlıyor emanet yüreği ... Ömrü emanet ile geçen Asmin yirmisinde ay yüzlü pamuk kalpli bir kız. . Her şeye inat neşesi ile karşında ki insanın içini ısıtan bir ateş parçası ... Amcasının oğlunun kaçırdığı kıza bedel olarak Asmin'i Kiratlıların onaltı yaşında ki oğlu Baran'a verdiler . Emanet ömrü berdel oluyor kardeşim dediği çocuğa ... Asmin'i bırakmıyor kaderi tam her şey umutla yeşermeye başlarken bu sefer Baran abisi Berat'a emanet etti . "Onu çok sev abi o suçsuz o kimsesiz " "Sevdam sana emanet "dedi . Adana'dan İstanbul'a uzanan Emanet Sevda ... SEVDA SERİSİ I Başlama Tarihi 12/12/2017 Bitiş tarihi 21/03/2018

UYARI: Bu hikâyede kötü örnek teşkil edebilecek davranışlar ve yoğun miktarda cinsel içerik bulunmaktadır. ❝ Açık konuşmak gerekirse hayatımın aşkını nerede bulacağımı pek düşünmemiştim. Ve tabii onunla bir kumarhanenin önünde üzerine kusarak tanışacağımı da. Ne derler bilirsiniz, şeytan azapta gerek. Ve o da benim içimdeki şeytani tanrıçayı uyandırmak için gelmişti. ❞ 🂡 Annesinin anlattığı geçmişiyle büyüyen Ece, onları terk eden adamın, biyolojik babasının peşine düştüğünde onu bir kumarhanenin önünde ararken hayatının aşkı, beyaz atlı prensiyle tanışacağını düşünmezdi. Tamam, belki biraz abartmıştı çünkü ünlü ressam Carlo Morte Díaz beyaz atlı prens olmaktan çok uzaktı. Farklı cinsel hazları benimseyen bu adamın da bilmediği tek şey, karşısında tam olarak masum bir kadın olmadığıydı. Cesur bir roman... Sarsıcı ve kışkırtıcı bir kitap. Cinselliği uçlarda yaşayan iki kontrolsüz insanın çılgınca hikâyesi. Copyright © Tüm Hakları Saklıdır

Aile kimine fırtınalarda sığınabilecek bir liman iken, kimilerine de sığınabilecek liman aratan fırtına olur. Zemheri Leyla, ailesinin onu attığı büyük bir fırtına da yıllarca yaşamaya çalıştı. Zemheri Leyla ve Azer Cihat, iki farklı dünyanın insanlarıydı, bir berdel anlaşmasıyla aynı yazgıya bağlanırlar. Başlangıçta bir yük gibi görünen bu birliktelik, zamanla içlerinde saklı derin duyguları uyandırır. Geleneklerin gölgesinde, kırık kalplerin birbirine nasıl şifa olduğunu anlatan Ruh-u Revan, aşkın en saf, en sarsıcı hallerini gözler önüne seriyor. Sevmenin zor, vazgeçmenin imkânsız olduğu bu hikâyede, geçmişle gelecek, acıyla umut iç içe geçiyor. Kader, Zemheri ve Azer için kartları tekrardan dağıtıyor. HİKAYE TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK OLAYLAR VEYA KİŞİLER İÇERMEZ.