[👨‍❤️‍💋‍👨✨] [enemies to lovers taekook x düzyazı] serseriliğine dalaşırken birbirimizle, dudaklarımızda sigaralarımızla yumruk savururken bedenlerimize her şey en basit formundaydı ve ben bu karmaşada bile kaybolurken, ona beni tutuşturmaması için yalvarır vaziyete gelmiştim. zira bir erkeğe aşık olduğumda ben; bir mumdum, kibrittim ve meşaleydim. velhasıl kelam, insanların aşk dediğine benim diyarlarda yangın denirdi. litost: kişinin kendi zavallılığının farkına varıp varoluş sancılarıyla aniden kendisine acıdığı, dert içinde kıvrandığı durumun adıdır.

(@josetapes hesabımdaki street artist hikayesini artık buradan yayımlıyorum.) "Sen sokaklara aşıksın, ben de sana. Niçin sokaklarda öpüşmeyelim?"

1969 senesi, Daegu'da küçük bir kasaba; genç bir çocuk ve ilk gerçek aşk. ______ wake me up when september ends // green day karakterlere küfürlü yorum yapmayın

hırçın çocuklar, hoyrat öpüşler. itlik ve serserilik. paylaşılamayan sigaralar, ağlarsan devrileceğim. 1 haziran 2020.

"Ne ölüm ne kalım, ama yine de acıtıyor."

"Kim Taehyung," diyecektim sinir ve üzüntüyle. "Sence buna gülünür mü?" "Bence gülünür," diyecekti gülmeye devam ederek. "Sence gülünmez mi?"

Devrim meydanlarda başlamaz Jeongguk. Mahalle bakkallarında, iki sokak arasında başlar. Bir millet aynı anda ayaklanıp da devrim yapamaz. Çekirdekte başlar, iki insan arasında. Şimdi sevgilimi ağzından öpmem de bir devrimdir. Sana göstereyim. taekook. -2021.

Neden öyle sessiz duruyorsun öyle? Şarkın mı tükendi dersin, biten günle, Yoksa gün mü bitti şarkınla beraber? Çığlıklar, içinde can verdiği bu an, N'olur, gözlerine geceler dolmadan, Bana altın gibi bakışlarını ver... -Cahit Sıtkı Tarancı