Ήταν η χήρα του αδερφού του . Ήταν τρελά ερωτευμένος μαζί της.

Προφανώς δεν μου ανήκει τίποτα. Αν και αυτοί οι χαρακτήρες στην πορεία της σειράς γίνονται όλο και πιο πολύ δικοί μας. Είναι κάτι μικρό και κάτι απλό, μακάρι να το ευχαριστηθείτε, όσο εγώ όταν το έγραφα.😌🙏🏼🙌🏼 Υ.Γ. Δουμανάς ήταν το παιδί από το προξενιό

Μια διαφορετική εκδοχή για το πως πέρασαν η Ασημίνα και ο Νικηφόρος τα Χριστούγεννα του 1967.

Είναι τα εγκαίνια της Μπουάτ στη Λάρισα, όμως η Δρόσω διστάζει να πάει. Πέντε μήνες έχουν περάσει χώρια, γιατί ταράζεται τόσο στη σκέψη να τον ξαναδεί; [Canon-Divergence AU, Multi, Rated: Τ (περιγραφές ερωτικής πράξης, απρεπής γλώσσα, σκηνές βίας), Β151+]

Όλα όσα δεν είδαμε από τον γάμο. [Canon, OS, Rated: Μ (περιγραφές ερωτικής πράξης), Γ137-139]

... και όλες λυσσασμένες! «Ήταν παράξενα πλάσματα, έμοιαζαν με ανθρώπους... Δεν ήταν. Ήταν λυσσάρες, της συνομοταξίας των κωνσταντινάτων.» {Ένα φάνφικ αφιερωμένο στην πιο υπέροχη παρέα}

Τι κι' αν τα πράγματα γίνονταν αλλιώς; Η λιακάδα μετά τη μπόρα; Η σπίθα της αγάπης στη καταχνιά που φέρει το σκοτάδι; Οι άγριοι καιροί; Διαφάνι 1966. Λίγο πριν μπει ο χειμώνας ήρθε η άνοιξη. Κι όταν το σκοτάδι έμοιαζε να χε διαλυθεί, το κρύο κι η καταχνιά σκέπασαν τα πάντα. Πως όμως μπορεί κανείς να βρει ζεστασιά και φως ακόμα και μέσα στη μαύρη νύκτα; Ακόμα κι όταν ένας θανάσιμος κλοιός σφίγγει όλο και περισσότερο; Τελικά, όντως η αγάπη τα γιατρεύει όλα ή μήπως πρόκειται για πλάνη;