"Ben mi istedim ha benmi? Kocamın karınla kaçmasını, seninle evlendirilmek, abi dediğim adamın koynuna girmek benmi istedim." Çenemdeki eli gevşemişti ama üstündeki öfke dediklerimle daha çok artmış gibiydi. "KES SESİNİ" "sen kabul ettin altıma yatmayı. Şimdi çırpınman boşa o gün defolup gitseydin bunlar asla yaşanmayacaktı." "Beni fazla sinirlendirme uslu bir kadın ol ve vaziflerini yap.." Ondan ne kadar korktuğumu biliyodu bunu kullanmaktanda hiç çekinmeden beni hırsla itmesiyle yere düşmüştüm nefesini boynumda hissedene kadar yaklaşmıştı bana "ne yaparsan yap çocuklarımı sen doğurucaksın..."....

'Ben en çok akşam güneşini severim Mem. Sarının en masum, turuncunun en tutkulu, kırmızının en şefkatli hali demek çünkü. Ben akşam güneşinin alacasına meftunum. Sen bu aciz yüreğimin akşam güneşisin Mem.' ☀️☀️☀️ Hızlandım. Bir insan kaçtığı bir yere ne kadar hızlı gidebilirse o kadar hızlı gidiyordum. Koştum. Ardımdaki sesler yaklaştı. Geçmişime yaklaştım. Gidebileceğim ilk yere ulaştım. Demir kapılı konağın önünde durduğumda elimdeki bıçağın kabzasını vurdum. Nefes nefeseydim. Soğuk yakıyordu. Boğazımı yakıyordu. Tenimi yakıyordu. O soğuk yakıyordu ama ben donuyordum. Titriyordum baştan aşağı. Elimdeki kanlı bıçakla vurdum kapıya tekrar tekrar. Ayak sesleri bana yaklaşıyordu. "Mem!" diye bağırdım yıllar sonra. Adı dilimden dökülünce içim dalgalandı. Sesim titredi. "Mem, aç kapıyı!" Gözlerim buğulandı. Adım sesleri kulağımda yankılanıyordu şimdi. Kalbim, göğüs kafesimden taşıyordu. Kirpiklerim bile titredi. O zelzelede birkaç damla döküldü soğuğun kuruttuğu yanaklarıma. "Aç kapıyı, Mem! Aç ne olursun, aç!" Adım sesleri durdu arkamda. Bulmuşlardı beni. Yakalanmıştım işte. Memet kapıyı açmamıştı. Kapıyı ilk ben kapatmıştım bize. Ama bu gece her şeye rağmen bana açamaz mısın Mem? Göz kapaklarım kapandı. Kucağımdaki valizin içinde oğlum ağlıyordu. Elimdeki bıçağın bulandığı kan şimdi kuruyacaktı. Son kez kaldırıp vurdum kapıya. İçimle titredi sesim. Ağladım. "Mem... Duymuyor musun? Sesimi duymuyor musun? Aç kapıyı! Aç kapıyı Mem." ☀️☀️☀️ 'Senden sonra en çok akşam güneşinden nefret ettim Zühre. Sarının en güçsüz, turuncunun en yalancı, kırmızının en zalim hali demekti artık. Ben bir akşam güneşinin alacasında zincire vurdum sevdamı. Sen yüreğime kazınm

*Bölümler Düzenlendi* Zümre Adil 18 yaşında bir ağayı kendine aşık ederek Ağa tarafından kaçırılan Zümre. 19 yaşında zorlan gelin olan Zümre. Evlendiği gün babasının çok sevdiği saçlarını keserek Mardini terk eden Zümre. Pakistan'da 2 yıl 4 ay 7 gün saklanan Zümre. Ahzab Şahan. İlk görüşte aşık olduğu kızın peşinde. 1 yıl 2 ay 5 gün gezen ve daha sonra sevdiği kızı kaçıran Ahzab. Evlendiği gece kaçan sevdiğini 2 yıl 4 ay 7 gün arayan ve elinde olan saç teleri ile hasret gideren Ahzab. . Ahzab odanın kapısını açıp içeriye girdi. Bakışlarını yerden kaldır dı. Odaya göz geçirdi ama yoktu gelini Zümre yoktu! Hızlı adımlar ile banyoya gitti kapıyı bir kaç kere kapıyı çaldı ama içeriden ses gelmeyince endişe ile kapıyı açtı. İçeride kimse yoktu. Hızlı bir şekilde banyodan çıktı. Yatağın üzerinde gördüğü saçlar ile içinde korku oluştu. Hızlan yatağın yanına giti. Bir toka ile bağlanmış siyah saçları eli titreyerek aldı. Saçların altında olan zarf dikatini çekti. Titreyen elerindeki saçı yatağa koyup, zarfı aldı. Üzerinde: Ahzab Şahan. Yazıyordu. Titreyen eleri ile zarfı açtı. Göz yaşalarının biriktiği yerden akmaya başladı okuduğu satırlar ile. Son satıra gelince ağzından hıçkırık kaçtı. "Al çok seviyordun saçlarımı Ahzab Şahan. Güle güle kullan!" Ahzab ağanın gözlerinden akan yaşlara mani olamadı. .

... Güzelliğiyle Mardin'e nam salmış bir çok kişinin onun okyanuslarına yenilmesine rağmen 19 yaşına kadar kimseye gönlünü vermeyip eli eline değmemiş yüzü gibi tertemiz bakışları kadar masum ve cesur olan Ela Şilan karşısındaki iki çift kara gözlere yenilmişti ...

Aşkın hiç bu kadar acıtacağını düşünmemiştim. ° Küçücük gördüğü kıza amade olan adamın hikayesi. ° Bir kelebek kondu gönlüme. Usulca kendini hiç belli etmeden. Bir kelebek kondu gönlüme. Kelebeklerin ömrü kısa değil miydi? Neden yıllardır yaşıyordu, hatta çoğalıyordu o kelebek gönlümde? Bir kelebek kondu gönlüme ve sen adam o kelebeğin kanatlarını kırdın. Hiç acımadan.

18 yaşında sırf abisinin mutluluğu için hiç tanımadığı ve sevmediği bir adamala berdel için evlenmeyi kabul eden Evin Güler'in hayatını okumak istermisiniz.? ******* Hadi gene iyisin! Seni akşam ağanın oğluna istemeye gelecekler." Dediğinde gözlerim kocaman açıldı. Ve Babamın dediklerini idrak etmeye çalıştım. Ne evlenmesinden bahsediyordu bu adam? Üstelik ağanın oğluyla, birden kendime geldim ve babama olacak adama bağırdım. "Ne evlenmesi!? Ben evlenmemem. istemiyorum evlenmek! " O kadar bağırmıştım ki, ses tellerim acımıştı. Ama ben bağırarak konuştuğum için babamın kahve rengli gözleri birden sinirden koyulaştı. Ona bağırdım için ellerini yumruk yaptı ve üstüme yürüyüp bağırarak konuşmaya başladı. "Nasıl evlenmiceksin lan! Yurek mi yedin sen kız!? Kimsin sen lan, kimsin de benim lafımı ikiletiyorsun." Deyip elini havaya kaldırdı. Bana bir tokat atıcakken annem onun kolundan tutu ve beni arkasına alıp babamın önüne geçti. Derin bir nefes verip, korku dolu bir ses tonuyla konuşmaya başladı. "Yapma Aziz! Sana yalvarırım kızımı evlendirme, o daha çocuk." Demesiyle babam olacak herif sinirle gülmeye başladı. Annemin elindeki kolunu serçe çekip bana bakarak parmağını salladı. "Evleneceksin! Kendin için değilse, abin için evleneceksin. Tamamı lan!" Deyip bana sert bir bakış atıp anneme döndü. "Hemen hazırlıklara başlayın." Dedi demir kadar soğuk sesiyle, yine sinirle bana döndü. "Git hazırlan hemen, beni deli etme." Dedikten sonra arkasını dönüp siktir olup gitti. Nasıl evlenecektim ben, hemde tanımadığım sevmediğim bir adamla. Istanbull'da yaşıyordu ama herkesin söylediğine göre zalim bir adamdı. Murat Haznedaroğuları.. Kapak tasarımı için@ kimliksizzbiryazar çok teşekür ederim♥

Suskun şehir Amed. Yıkık kentin masalı. Acıların feryat olup yürek yaktığı şehir. Güneşin kızıllığa kanla büründüğü. Acının çiçek olup büyüdüğü. Yeşilin en güzel tonunda ölüm olduğu karanlıklar şehri. Törenin kanun kabul edildiği. Her sur taşında farklı bir sırrın gizli olduğu acının şehri yıkımın baş kenti... Acılarla dolu yüreğine sevdasını gömmek zorunda kalan bir adam. Vicdanını ruhuyla birlikte tabuta koyup sırtlayan gözü de vicdanı gibi körelen Ağa. O kıza her baktığında yok oluşunu görse de yok etmeye yeminli. Sevdiğiyle beraber yok olmaya mahkum bir kadın. Amedin yaralı gelini. Yok olan yüreğiyle bile herkese karşı dik duran, asla boyun eğmeyen, herkesin korkarak konuştuğu Ağayı tek lafıyla yok eden güçlü bir kız. Yüreklerindeki yara dile gelseydi yer gök onların acısıyla inlerdi. Her insan bir kitaptır. Kiminin ağır sözler ile yazılmıştır hikayesi. Kiminin çiçekli bir sözle. Bazıları vardır ki arafta kalmış bir şiirdir onlar. Öyle ağır ki cümleleri anlaşılmaz. ...

İnci Aslan... Büyük umutlarla gittiği şehirde kendinden çok güvendiği arkadaşının söylediği ve yıllarını alan bir yalan ile dönmüştü doğup büyüdüğü şehire ve ülkeye. Ama ne şehir ne de ülkesi aldığı kararla mutlu karşılamıştı onu. Bir yalan ile şekil değiştiren hayatı ve o hayatını bağladığı küçük bir beden ile hayata ve sevgiye olan inancıyla her şeye rağmen ayakta kalan bir annenin umut dolu hikâyesi... ************* HİKÂYE ANA KURGU OLARAK BEŞİKTAŞ NOTERLİĞİ TARAFINDAN ADIMA TASTİKLENMİŞ OLUP, HİÇ BİR ŞEKİLDE KULLANILAMAZ... ÖN YARGILARINI BİR KENARA BIRAK VE HİKÂYEYİ BÜTÜNÜYLE DEĞERLENDİR... YADA HİÇ BAŞLAMA...

Merve hayatını işine adamış ve hayatına aniden girecek olan o mucizevi aşkı ile bir evlilik planlıyorken görücü usulü aşk ile hayatına girecek olan İbrahim'i hiç beklemiyordu... İbrahim'se bazen yolda karşılaştığı ve ona hiç selam vermeyen bu buzdolabı gibi kızla evlenmenin ne derece korkunç olabileceğini düşünüp duruyordu. Fakat onlar ne düşünürseler ne planlasalar boştu. Hayat tüm planları bozmuş ve kendi planını devreye sokmuştu. Olacak olan olacaktı ve buna kimse engel olamayacaktı. Bir bakış bir gülüş yeterdi sevmeye... Sevdiğini söylemeye ise bir yürek yeterdi. Bu iki inatçı bakalım tüm ön yargılarını yıkabilecekler miydi?

Başkomiser Kürşad Karahisarlı. O mahallenin ağabeyi, herkesin saygı duyduğu delikanlısıydı. Karahisarlı soyadıyla nam saldığı mahallesinde hayatına birden giren Özlem ile kalbinden vurulmuşa dönmesi çokta geç olmayacaktı. (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.