"çok seviyorum seni lan," dedi gözyaşlarının arasından acı bir hıçkırıkla. Küçük çocuk gibi kızarık, ıslak gözlerini ovuşturdu eliyle. Öyle kötü duruyordu ki. "SUS LAN SUS SÖYLEME BUNU!" dedi çıldırır gibi. Çekiştirircesine ellerini saçlarının arasından geçirdi. Sinir krizinin eşiğindeydi. "YAKARIM LAN SENİ YAKARIM!" Hızla yakasına yapıştı çocuk gibi ağlayan yeşil gözlü oğlanın. Nefret ettiği, iğrendiği kişiden duymak istemiyordu bunu.

Rus asıllı Komutan Andrei Roskolnikov Kuznetsov'un yanına yerleştirilen bir Türk ajanı.

Biri boks dünyasının yüzü, diğeri ise Rusya'nın en güçlü iş adamı. İkisinin de geçmişi kanlı, sırlarla dolu. Ama bu hikâye, yalnızca intikam ya da güçle ilgili değil. Bu sınırları zorlayan bir güven arayışı, çarpık bir bağ ve en çok da iki adamın birbirinde kaybolma hikâyesi. (Devam ediyor)

Ukde; içte düğüm olmuş acı, bastırılmış duygu, söylenmemiş söz. Esved Demir Alaca, Feza Akdemir'in ukdesiydi.

Tayini çıkması sonucu gittiği köyde yolları köyün yabanisi diye anılan adamla kesişen Akın'ın hikayesi.

Adliyede başlayan savaş sokaklara taşındı. Artık sadece bir psikopatın değil salgının da kurbanı oldular... Bu karanlıkta adalet her zamankinden daha kırılgan.

Dünyayı yöneten ailenin varisiyle onu korumak için görevlendirilen boksörün hikayesi. Eşcinsel bir kurgudur.

O zamanlarda yaşayan küçük üstü başı yırtık bakımsız çocuğun aksine aynanın önünde ki yansımama baktım. Keşke diyordum...,keşke hiç büyümeseydik. Ben o küçük paspal çocuk olarak kalsaydım. Belki o zaman iki kardeşin birbirinden nefret etmesine sebep olmazdım. Kendi duygularımda kavrulur kendi günahımda yanardım belki. Ne kimseyi yakardım ne de kendi yangınımı harlardım.