Birkaç saniye gördüğü buz mavisi ruhsuz gözleri dört yıldır aynı yerde aynı saatte bekleyen Marsel o gözleri defalarca resmetse de yakılan stüdyosunda kaybetmişti. Çantasını göğsüne bastırdı Marsel, çocuk gibi gözleri dolmuş küsmüş gibi omuzları düşmüştü. Yağmurun altında sırılsıklam olmuştu. Yine gelmeyecekti. Ardına döndü dolduğunu fark etmediği gözleriyle. "Beni mi arıyorsun?" Ben değilsem yaratan , yüzünün her santimini, ne yazık. #bl 13. Sıra teşekkürler. 14.11

Rus asıllı Komutan Andrei Roskolnikov Kuznetsov'un yanına yerleştirilen bir Türk ajanı.

Biri boks dünyasının yüzü, diğeri ise Rusya'nın en güçlü iş adamı. İkisinin de geçmişi kanlı, sırlarla dolu. Ama bu hikâye, yalnızca intikam ya da güçle ilgili değil. Bu sınırları zorlayan bir güven arayışı, çarpık bir bağ ve en çok da iki adamın birbirinde kaybolma hikâyesi. (Devam ediyor)

Ukde; içte düğüm olmuş acı, bastırılmış duygu, söylenmemiş söz. Esved Demir Alaca, Feza Akdemir'in ukdesiydi.

Tayini çıkması sonucu gittiği köyde yolları köyün yabanisi diye anılan adamla kesişen Akın'ın hikayesi.

Adliyede başlayan savaş sokaklara taşındı. Artık sadece bir psikopatın değil salgının da kurbanı oldular... Bu karanlıkta adalet her zamankinden daha kırılgan.

Dünyayı yöneten ailenin varisiyle onu korumak için görevlendirilen boksörün hikayesi. Eşcinsel bir kurgudur.

O zamanlarda yaşayan küçük üstü başı yırtık bakımsız çocuğun aksine aynanın önünde ki yansımama baktım. Keşke diyordum...,keşke hiç büyümeseydik. Ben o küçük paspal çocuk olarak kalsaydım. Belki o zaman iki kardeşin birbirinden nefret etmesine sebep olmazdım. Kendi duygularımda kavrulur kendi günahımda yanardım belki. Ne kimseyi yakardım ne de kendi yangınımı harlardım.